Schrijven is net zumba: om effectief te zijn heeft het altijd aandacht nodig

Get away!‘ Door de microfoon horen we hoe onze dansdocent de laatste woorden van Shakira’s Objection meezingt. Ze stapt naar rechts, naar links, draait en klapt in haar handen. ‘Nee hoor,’ lacht ze, ‘blijf maar.’ Ik leun met mijn handen op m’n knieën en hijg de vermoeidheid weg. Anderen lopen naar de kant om een flesje water aan hun lippen te zetten. ‘Zijn jullie nu al moe? Nee toch? We gaan nog veel draaien en springen deze les, hoor.’

[heading margin_top=”14″]Als de deadline dichterbij komt, verviervoudigt de inzet[/heading]

Na maandenlang gul doneren aan de sportschool, besloot ik me aan te melden voor een groepsles: sociale druk werkt vast beter dan mijn discipline. Hoewel sommige vrienden vreemd opkeken toen ik vertelde dat ik wekelijks een zumbales volg, heb ik er geen spijt van. De lessen zijn vrolijk, de danspassen lijken op streetdance (iets wat ik jarenlang heb gedaan tot de groep uit elkaar viel) en de docent weet me zo te motiveren dat ik elke week weer kom.

Deze week viel me op dat de zaal wel heel vol was. ‘Het is druk,’ merkte de docent ook op. ‘Gebruik de ruimte, aan de rechterkant is nog plek.’ Zelfs toen een aantal vrouwen zich naar de rechterkant van de zaal begaf, bleef het druk. Er waren overduidelijk meer vrouwen dan normaal en de gemiddelde leeftijd schoot ook fors omhoog. Toen ik me afvroeg hoe het kon dat de groep zich ineens verdubbelde, herinnerde ik me dat het april is.

April betekent lente. Lente betekent warm weer. Warm weer betekent in Nederland zo weinig mogelijk kleding en dat betekent dan weer dat het bijna zomer is. En bijna zomer betekent naar de sportschool. Ongewenste vetrollen wegwerken, een behoorlijke conditie opbouwen, het gevoel hebben gezond bezig te zijn. Ik geloofde er nooit zo in, dat we massaal naar de sportschool rennen wanneer de temperatuur stijgt, maar nu zag ik het met eigen ogen. De zomer doet rare dingen met mensen.

[heading margin_top=”14″]Schrijven is net fitness: het heeft het hele jaar aandacht nodig[/heading]

Terwijl ik zag hoe de vrouwen voor me zich in het zweet werkten om de weegschaal gerust te stellen, bedacht ik me hoe zinloos het is om vlak voor de zomer te beginnen met fitness. Als je die kilo’s echt kwijt wil raken, moet je natuurlijk meer doen. Je voeding aanpassen, regelmatig naar de sportschool of in ieder geval intensief bewegen en net zolang oefenen tot je kunt variëren met gezonde maaltijden. Niet alleen tijdens de maanden die aan de zomer vooraf gaan, maar het hele jaar door. Dan pas heeft het echt effect.

Het is vreemd hoe ik me dat kristalhelder realiseer wanneer het over zoiets als fitnessen gaat, maar het lijk te vergeten wanneer ik schrijf. Dat ik soms vergeet dat het bijna onmogelijk is om in een enkele schrijfsessie een perfect verhaal te schrijven. Dat ik soms vergeet dat herschrijven meer is dan het eruit halen van spelfouten en veranderen van zinnen. Dat ik soms vergeet dat het hele jaar door schrijven effectiever is dan veel schrijven in een enkele maand.

Schrijven is ook sport. Volgens sommigen zelfs topsport. En topsporters houden niet alleen in de zomer rekening met hun sport, maar besteden er het hele jaar door serieuze aandacht aan. Niet alleen wanneer de deadline van een schrijfwedstrijd nadert of wanneer de bikini’s bijna uit de kast worden gehaald. Het hele jaar door. Daar ga ik aan denken wanneer ik de volgende week weer naar zumba ga.

Niet langer donateur, maar ook geen eendagsvlieg. Topsporter.

Foto door: Edson Hog

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Lilith_8

    Ik doe ook aan zumba. Maar op dezelfde manier zoals ik aan schrijven doe: sporadisch. Oeps! (Niet dat ik ermee begin in de zomervakantie, maar wel dat ik geregeld een week oversla…)

  • Pingback: Easy does it not | Ariadnesdraad()