Acht tips om je achterstand tijdens NaNoWriMo in te halen

De dertigste van november is een vreemde dag. Het is misschien wel een historisch moment voor duizenden NaNoWriMo-deelnemers die dit jaar kunnen zeggen dat ze het gehaald hebben, maar het is ook een dag waarop anderen moeten toegeven dat ze het niet gehaald hebben of nog de laatste schrijfkilometers moeten maken. Daarom geef ik je vandaag tips om zoveel mogelijk te schrijven en dat felbegeerde woordenaantal alsnog te halen!

Elk jaar heb ik op de dertigste van november een verjaardag. Zo eentje waar je altijd naartoe gaat, hoe je je ook voelt. Vorig jaar haalde ik NaNoWriMo niet, dus zat ik daar tussen de feestvierende gasten een beetje teleurgesteld te zijn. Ik glimlachte en nam toastjes, een toneelstukje wat me prima afging. Tot aan het einde van de avond iemand naast me kwam zitten en vroeg: ‘Hoe gaat het trouwens met dat boek dat je aan het schrijven bent?’

Die opmerking gaf me dit jaar net dat beetje extra motivatie om door te zetten. Mocht er morgenavond weer iemand zijn die op de hoogte is van mijn creatieve uitspatting, dan is het wel leuk als ik daar dit keer iets positiefs over kan zeggen. Voor iedereen die geen verjaardag op de dertigste heeft, zijn er acht tips om toch aan dat woordenaantal te komen.

1. Blijf schrijven

Voor de hand liggend, natuurlijk, maar wel de belangrijkste tip die ik je kan geven. Blijf schrijven! Open je schrijfprogramma en begin gewoon met tikken. Het maakt niet uit waar het over gaat, want tijdens het schrijven krijg je vanzelf bruikbare ideeën of schrijf je ineens een mooie zin waardoor je gemotiveerd raakt. Blijf schrijven, want uiteindelijk is dat de enige manier om dichter bij dat prachtige woordenaantal te komen.

2. Beschrijf alles heel realistisch

Als je naar een bepaald woordenaantal toe werkt, helpen zinnen als ‘hij liep het café binnen en bestelde een biertje’ niet echt mee. Probeer dit soort situaties daarom realistischer te beschrijven. Want wát doe je precies als je café binnenloopt? Duw je de deur open? Trek je je jack uit en hang je dat over een stoel? Kijk je het café rond? Hoe bestelde hij het biertje? Tikte hij met zijn vingers tegen de bar of probeerde hij de aandacht van de barman te trekken?

Probeer jezelf voor te stellen welke handelingen jij allemaal uitvoert wanneer je een café binnenloopt en laat je personage precies hetzelfde doen, of misschien zelfs wel wat meer overdreven. Een simpele zin kan zo uitgroeien tot een complete scène, precies wat je nodig hebt nu je naar de vijftigduizend woorden toewerkt.

3. Lees een peptalk

Tijdens NaNoWriMo schrijven bekende en minder bekende auteurs een peptalk voor alle deelnemers. Open zo’n inspirerende peptalk (niet teveel, dan neigt het naar uitstelgedrag) en laat je motiveren door de woorden die je leest. Het kan je net dat zetje geven dat je nodig hebt om enthousiast verder te schrijven aan je verhaal.

Hier vind je alle peptalks van dit jaar en voorgaande jaren.

4. Schrijf op wat de volgende scène is

Als je niet weet wat je precies aan het schrijven bent of waar je naartoe werkt, is het moeilijk om met schrijven te beginnen. Schrijf daarom voor jezelf op met welke scène je nu bezig bent en welke scène er hierna komt. Zorg dat je enthousiast bent over die scène en er graag naartoe wil schrijven. Als je weet dat je personage niet alleen een biertje bestelt in dat café maar ook iemand oppikt, weet je wat je kunt schrijven.

5. Zet meer tijd opzij

Ook een open deur, maar wel eentje die het verdient om genoemd te worden. Er zijn twee feiten: schrijven kost tijd en tijdsdruk is vervelend. Tenminste, voor de meesten van ons. Als je voor twaalven in je bed wil liggen en om half twaalf nog even een paar duizend woorden wil schrijven, wordt het niks. Zet daarom meer tijd opzij voor het schrijven en bedenk: na morgen heb je toch zeeën van tijd.

Bijkomend voordeel is dat je, als je het haalt, ontzettend trots op jezelf kunt zijn en daarom de hele dag niets bijzonders hoeft te doen. Of misschien wel de hele week niet. Dan kun je nu best dat extra uurtje opzij zetten, toch?

6. Zorg dat je enthousiast bent

Weer zo’n belangrijke: wees enthousiast over je verhaal! Als je ergens aan schrijft terwijl je er geen plezier meer uithaalt of niet meer achter het idee staat, is schrijven ineens een verplichting in plaats van een leuke manier om je vrije tijd te besteden. En dat wil je niet, want dan schrijf je zo weinig dat je dat woordenaantal nooit meer zal halen.

Zorg daarom dat je enthousiast bent over je verhaal of het desnoods opnieuw wordt. Verzin een ander personage, geef je hoofdpersonage leukere eigenschappen of verzin een spannender plot. Bedenk iets waardoor jij enthousiast wordt over je verhaal en laat dat niet afhangen van wat anderen leuk zouden vinden om te lezen.

7. Beschrijf wat je personage denkt

Dit is zoiets waar filosofen volgens mij heel goed in zouden zijn als ze het zouden proberen. Gedachten kunnen diep én over van alles gaan. Beschrijf wat je personage denkt op het moment dat hij het café binnenloopt. Denkt hij aan de ruzie die hij net gehad heeft waardoor hij het café opzocht? Of is hij er met een heel andere reden? Herinnert een foto aan de muur hem aan zijn middelbare schooltijd? Of lijkt de barman op iemand die hij vroeger kende?

Gedachten zijn in een verhaal heel krachtig en kunnen dat dus ook zijn voor je woordenaantal. Doe er je voordeel mee!

8. Doe mee aan word sprints

Een handige manier om je woordenaantal snel te laten stijgen, is meedoen aan word sprints. Op Twitter zijn er veel mensen te vinden die word sprints organiseren, zoals @NaNoWordSprints. Vierentwintig uur per dag wordt je door de tweets gemotiveerd om te schrijven en krijg je zelfs ideeën aangereikt om in je verhaal te verwerken.

Het idee dat je met honderden of misschien wel duizenden anderen twintig minuten lang zoveel mogelijk woorden eruit probeert te knallen, kan heel motiverend werken.

Wat is jouw beste tip om een achterstand in te halen?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Arjan van den Berg

    Wil je dan vandaag de 50.000 woorden halen of heb je morgen ook nog even de tijd? Als het even kan, moet je het natuurlijk niet van de laatste dag af laten hangen, maar als je dan ook nog zou hebben… Heb je nog inspiratie of is het echt nog even doorbijten? Dat van die verjaardag is wel een goede motivatie.

    En dan zou ik niet per se wachten tot iemand ernaar vraagt, waarop jij dan triomfantelijk uit kan roepen dat je ’t gehaald hebt, maar je mag gerust bij wijze van spreken met je lepeltje tegen je glas tikken en als iedereen kijkt zeggen: ik heb ’n boek geschreven!;-) Wat dat betreft: ga je er ook verder iets mee doen of gaat het je vooral om het ‘experiment’?

    • Linda Rosalinde Markus

      Ik heb nog genoeg inspiratie! Ik ben nog lang niet aan het einde, misschien ben ik zelfs pas op iets meer dan de helft. Helaas moet ik het wel van morgen laten afhangen, want vandaag gaat het niet meer lukken om nog zoveel woorden te schrijven. Morgen heb ik wel veel tijd, dus dan komt het gewoon goed.

      Ik wil er verder wel iets mee doen, al is het experiment zelf ook heel leuk. Ik wil het vooral voor mezelf echt ‘af’ maken, dus dat ik het zo bewerk dat ik er zelf ook echt trots op kan zijn. En jij?

      • Arjan van den Berg

        Dat klinkt veelbelovend! Dus dan lag het niet aan de inspiratie, maar aan de tijd. Was je al van plan om zoveel te schrijven, bleken je scenes uitgebreider te zijn dan je dacht of heb je er een heleboel bij verzonnen, bij je plan? Of had je van tevoren al niet aan aantal plotlijnen uitgedacht? Dat heb ik niet echt gedaan, maar omdat je jezelf omschreef als ‘planner’…;-)

        Wanneer zou je dan trots zijn? Heb je in je hoofd een idee hoe het ‘af zou zijn’ of ga je (altijd) net zolang door tot je denkt: nu is het goed?

        Wat mij betreft… Hoewel ik zeker ook schrijf met het oog op lezers, schrijf ik in eerste instantie om alles wat er in me omgaat op een rijtje te zetten, om orde te scheppen in de ‘chaos’ die er soms in m’n hoofd zit. De laatste tijd had ik een aantal gedachtegangen die ik uit wilde werken, gevoelens die ik op de een of andere manier wilde verwoorden, zodat ik er verder mee kon. Ik heb mijn personages grotendeels die gedachten en gevoelens meegegeven, zodat ik er ook van een afstandje naar kon kijken. Het was ook heerlijk om sneller te tikken dan mijn gedachten.

        Hoewel het op zich wel een verhaal geworden is, met een plot, ging het me vooral om dat op een rijtje zetten, zeg maar. Ik schreef soms 5.000 woorden op een dag en was dus binnen 19 dagen klaar. Eerlijk gezegd was de uitdaging er toen een beetje vanaf, had ik het idee dat ik alles wel een plek had gegeven, dat ik alles had getikt wat er in m’n hoofd omging en was het verhaal ook af, hoewel ik er wel een paar scenes zou kunnen bedenken.

        In 2009 had ik wel echt een plot uitgedacht en ben ik ook na november doorgegaan. Dat is wel echt een verhaal waar ik trots op ben. Als ik ergens mee verder wil gaan, is het met die editie. Ik laat het verhaal van dit jaar even liggen en doe er later wellicht nog iets mee. NaNoWriMo gaat me in eerste instantie om de uitdaging. Als ik me van tevoren bedenk dat ik er meer mee wil, hangt er weer veel van af en vraag ik me af of ik die uitdaging aan zou gaan, laat staan halen. Teveel druk ergens, denk ik. Was jij van tevoren al van plan om er meer mee te doen?

  • Carlijn Jansen

    Ik heb volgens mij nog niet echt een berichtje op je blog achter gelaten, maar ik volg je al een tijdje en het enige wat ik deze maand heb gehoopt is dat je het zou halen! Nog een laatste nachtje doorhalen, dan kun je morgen vol trots op die verjaardag uitleggen waar je wallen vandaan komen!