Als schrijver gebruik je een blog als middel om een stem en publiek te vinden

We zitten aan tafel en bladeren in vrouwentijdschriften. Ik hou het pak vlokken scheef en laat ze zich net zo lang op het brood verzamelen totdat het er echt uitziet als een feestje. Als ik mijn mes in de korst van het brood zet, springen ze eraf. ‘Ik wilde eerst ook bloggen,’ zegt mijn stagebegeleider plotseling. Als het stukje brood mijn mond bereikt, liggen de meeste vlokken weer op het bord.

[heading margin_top=”14″]Of ik blog? Nee, daar heb ik geen tijd voor[/heading]

Ik kijk geïnteresseerd op en vergeet de vlokken. ‘Waarover?’ Ze tennist veel, dus het onderwerp van haar blog had damestennis moeten worden. ‘Wist je dat er elk seizoen nieuwe collecties van tenniskleding uitkomen?’ Ik schud mijn hoofd, want ik weet niets van tennis. ‘En er zijn ook veel wedstrijden. Een vriendin van me volgt alles van damestennis, daar zou ze over kunnen schrijven.’

‘Zoiets is er volgens mij ook nog niet in Nederland.’ Ze glimlacht terwijl ze het erover heeft. ‘Waarom heb je dat niet gedaan dan?’ vraag ik. Ze haalt haar schouders op. ‘Ik had er geen tijd voor. Dan moest ik eerst een blog starten, me erin verdiepen en het vervolgens bijhouden. Dat kost veel tijd.’ Inmiddels heeft ze het nog drukker gekregen en is het idee om over damestennis te bloggen naar de achtergrond verdwenen.

Ik zou het wel willen schreeuwen tegen iedereen die mooie ideeën laat tegenhouden door vermeend tijdgebrek: denk daar niet over na, begin!

[heading margin_top=”14″]Laat mooie ideeën niet verdwijnen door chronisch tijdgebrek[/heading]

Ja, bloggen kost tijd. Ik ben er dagelijks minstens een uur mee bezig en vaak zelfs langer. Maar in plaats van stil te staan bij wat het kost, moet je meer stilstaan bij wat het oplevert. Een mooie hobby, iets waar je een stukje van jezelf in kwijt kunt, een platform om al jouw kennis van en passie voor tennis te delen, een manier om meer bij je sport betrokken te zijn, de mogelijkheid om tennissers met net zo’n passie voor hun sport te ontmoeten, een uitlaatklep.

Niet genoeg tijd is geen excuus. Je hebt altijd te weinig tijd, dus het enige dat je kunt doen, is de tijd die je hebt op een bewuste manier invullen. Door te bloggen in plaats van de zoveelste talentshow te kijken. Door te bloggen in plaats van een halfuur langer te slapen. Door koffie te drinken tijdens het bloggen in plaats van een koffiepauze te nemen. Ondanks dat het tijd kost, besteed je door te bloggen meer tijd aan wat je echt leuk vindt.

‘Bloggen is voor mij nooit een doel geweest, maar een middel om iets te bereiken’

– Ernst Jan Pfauth

Iedereen die iets wil bereiken, kan bloggen. Zelfs als je alleen een mooie hobby zoekt of meer wil leren over een bepaald onderwerp, kan bloggen je helpen. De Blog Away NL Maand van Karin Ramaker heeft me aan het denken gezet. Net zoals schrijven naast een doel ook vaak een middel is om iets te bereiken (een verhaal te vertellen, lezers te raken), is bloggen dat ook.

Bij deze daag ik iedereen die denkt te weinig tijd te hebben om te bloggen uit om het in ieder geval te proberen. En tegen alle schrijvers wil ik zeggen dat schrijven zowel als beroep en als hobby niet eenzaam hoeft te zijn. Zoek je publiek op, begin een blog.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Nanouk van Gennip

    Jaaaa helemaal waar:) Het is een kwestie van prioriteiten stellen. En het is zo leuk, dat bloggen!

  • Noa Meijer

    Leuk geschreven! Gelukkig ben ik net mijn blog gestart over mijn passie 🙂

  • Lilith_8

    Je moet er inderdaad bewust tijd voor maken – als je dat niet doet, komt er sowieso niets van in huis…

  • Lilith_8

    Vanmorgen stond er een artikel in de krant over een vrouw die haar debuut mocht publiceren dankzij citaten op twitter. Ik dacht dat het stuk je misschien wel zou interesseren! Het stond echter in de papieren krant en ik vond het niet online (het lijkt er trouwens op dat het stukje ook een beetje gedateerd is, want het debuut verschijnt al over 2 dagen!). Vandaar dat ik je enkel mijn eigen link kan geven, waar afbeeldingen van het artikel staan…
    http://tussendroomendaad.wordpress.com/2014/01/11/maar-begin-er-dan-toch-aan/

    • Linda Rosalinde Markus

      Ontzettend bedankt voor het delen, Lise! 🙂