Babah Tarawally: ‘Ik ontdekte mijn talent door brieven te schrijven’

Foto: Jan Boeve
Foto: Jan Boeve

‘Ik was verhalenverteller in mijn dorp,’ vertelt hij. Door zijn gebrekkige Nederlands, of, zoals hij het zelf noemt, ‘gorgeltaaltje’, heb ik moeite Babah Tarawally te verstaan. En juist dat bewonder ik. Hij spreekt de taal nog niet vloeiend, maar durft het toch aan erin te schrijven en daarover te komen praten op het LOGOS festival dat afgelopen weekend plaatsvond in Amsterdam.

‘Ik moest brieven schrijven voor de mensen uit mijn dorp,’ gaat hij verder. ‘In die brieven moest ik met woorden emoties als woede en verdriet oproepen. Het was mijn baantje, ik kreeg er zakgeld voor.’ Renate Dorrestein zit naast hem en luistert aandachtig. ‘Voor mezelf bleek daaruit dat ik talent had voor schrijven, en dat ik dat moest gaan gebruiken.’

De jongen komt oorspronkelijk uit Sierra Leone en is hier om te vertellen over wat het schrijverschap voor hem betekent en tegen welke moeilijkheden hij aanliep. Aan tafel zitten drie mensen die soms de woorden niet kunnen vinden. Een danser, Renate Dorrestein vanwege haar schrijversblokkade en Babah Tarawally omdat hij de taal niet goed kent.

Foto: Jan Boeve
Foto: Jan Boeve

Babah vertelt hoe hij een stofzuiger als bezemmachine leerde kennen en door zijn beperkte woordenschat nieuwe woorden moest leren kennen om zichzelf te kunnen uitdrukken. ‘Ik stond op een kruispunt en een meisje had voorrang, maar ik wist de regels niet. Ze schold me uit voor klootzak en ik kon de juiste woorden niet vinden. Pas toen ze langs fietste, wist ik het. Kut!’

Zijn eerste boek schreef hij door zijn vriendin. ‘Ik schreef verhalen nooit af, tot ze zei dat ik me moest concentreren.’ Als er wordt gevraagd wat hij het moeilijkst vind aan het schrijven in een vreemde taal, twijfelt hij. ‘Dat ik niet de juiste woorden kan vinden voor mijn emoties.’

De zin drukt uit waar hij zichzelf nog niet bewust van is: hij is allang geïntegreerd in het Nederlandse schrijverschap.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.