Luister naar het advies van Facebook: wacht niet op perfectie, begin gewoon

Van elke zes HBO studenten valt in het eerste jaar één student af en wisselt één student van opleiding. Tenminste, dat was in 2012 zo. Als ik er zelf iets over zou moeten zeggen vanuit mijn eigen ervaring, zou ik zeggen dat het aantal nu hoger ligt. Om me heen besluiten veel studenten te stoppen. De meest genoemde redenen? Het niveau is te hoog, het kost teveel tijd, ze willen liever werken of de studie sluit niet aan bij hun ambities.

[heading margin_top=”14″]Je opleiding niet afmaken is zonde, je droom niet volgen ook[/heading]

Dat laatste is ook het geval bij een oud klasgenoot van mijn vriend. Voordat hij aan het HBO begon, was hij altijd bezig met fitness. Als ik hem tegenkwam in de trein, at hij speciale voeding. Wanneer ik met hem praatte, kon hij niet ophouden over voedingsschema’s en verschillende soorten trainingen. Zijn schouders leken bij iedere ontmoeting weer iets breder en als mijn vriend sporttips wilde, wist hij bij wie hij moest zijn. Voor mij was het duidelijk: fitness was zijn leven, zijn studie deed hij er een beetje bij.

Toch haalde hij alles. Hij ging naar alle lessen, leerde voor tentamens en had nooit herkansingen. Hoewel hij van het MBO kwam, kon hij het niveau prima aan en was hij absoluut één van de vier studenten die niet bij de afvallers hoorde. Ergens in februari toen ik me verwonderde over het warme weer en het gebrek aan ijs, hoorde ik dat hij gestopt was. ‘Hè?’ vroeg ik verbaasd. ‘Hij haalde toch alles?’ Mijn vriend knikte. ‘Ja, maar het interesseerde hem niet. Hij wil voor zichzelf beginnen, iets met fitness gaan doen.’

Hoewel zijn ouders ongetwijfeld gezegd hebben dat het een onverstandige beslissing was, vond ik het fantastisch. Ja, het is zonde dat je een opleiding niet afmaakt die je zonder al te veel inspanning kan halen, maar hij zou meer spijt krijgen wanneer hij zijn droom niet achterna ging. Iedereen die hem kende wist dat hij gek was van gezond eten, anderen helpen met trainen en zijn lichaam in conditie houden. Hij zou gek zijn als hij er niet serieus iets mee deed.

Maanden later ontmoette ik hem in de kiosk op het station. ‘Wat doe jij hier?’ vroeg ik, opnieuw verbaasd. ‘Je bent toch voor jezelf begonnen?’ Hij vertelde me over zijn plannen. Hij had zoveel ideeën dat ik mijn trein miste, maar het maakte me niet uit. Hij kon er uren over praten en het is allesbehalve vervelend om naar iemand te luisteren die zo gepassioneerd is. Toen ik vroeg waarom hij mijn cappuccino klaarmaakte in plaats van met sport bezig te zijn, verdween iets van de glans uit zijn ogen.

[heading margin_top=”14″]Als je van een passie werk wil maken, moet je vooral beginnen[/heading]

‘Het komt nog niet echt van de grond,’ bekende hij. Hij twijfelde, had veel ideeën maar weinig tijd, durfde nog niets concreets te ondernemen. Dus werkte hij om alle kosten te betalen en ondertussen zijn ideeën uit te voeren. Ik voelde de behoefte om hem van advies te voorzien dat ik ooit zelf kreeg. ‘Op het hoofdkantoor van Facebook hangt een poster met de tekst: ‘Done is better than perfect.’ Soms moet je gewoon beginnen en tijdens het proces aanscherpen en verbeteren’.

Het is zó belangrijk om gewoon te beginnen. Als je ergens gepassioneerd over bent en de ambitie hebt om van die passie je werk te maken, moet je vooral beginnen. De rest komt later wel. Als ik mijn blog van tevoren helemaal had uitgedacht, was ik nu nog steeds bezig met de layout, de onderwerpen en mijn schrijfstijl. Dan had ik tweeënhalf jaar geleden niet zomaar op ‘Blog aanmaken’ geklikt, maar dat moment zo lang mogelijk uitgesteld.

Hetzelfde geldt voor schrijven. Laatst las ik een boek en bedacht ik een mooie eerste zin voor een verhaal (kort of lang, daar ben ik nog niet helemaal over uit). Ik las stug door, want wat stelde die eerste zin voor? Later schreef ik hem toch op en sindsdien ontvouwt de rest van het verhaal zich beetje bij beetje. Het opschrijven van die eerste zin heeft iets in werking gezet, het heeft ideeën en gedachten getriggerd.

Het is niet af, niet perfect, niet ‘klaar’, maar het is begonnen. En dat is het belangrijkste.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Lilith_8

    Toch vind ik eigenlijk dat een diploma voorrang moet krijgen. Alleszins in mijn geval, want zelden kan iemand leven van schrijfwerk. Eenmaal je dat diploma in de zak hebt, kun je nog steeds doen wat je wil. Op twee jaartjes extra zal het volgens mij niet aankomen…
    Nu ja, als de studies iemand niet liggen, zoals in het geval van die vriend, is dat natuurlijk weer een ander verhaal.

    • Linda Rosalinde Markus

      Ja, absoluut. Daar ben ik het mee eens. Maar je kunt ook naast je studie al beginnen met werk maken van je ambitie. Hij stopte met zijn studie en begon niet. Dan heb je niets. Ik vind m’n studie ook belangrijk, maar ik denk dat je naast je studie ook al veel kunt doen. Niet voor niets wordt het studentenleven vaak geroemd vanwege de vele vrije tijd en de weinige verplichtingen.