De belangrijkste vraag in je hele schrijverscarrière: waarom?

‘Als ik mijn pen over het papier voel gaan, ben ik gelukkig.’ Dat mailde een meisje een maand geleden naar me. Ze schrijft gedichten en wordt daar gelukkig van. Toch heeft ze een probleem: als ze gedichten van anderen leest, vind ze haar eigen gedichten waardeloos en heeft ze het gevoel dat ze niets voorstelt.

[heading margin_top=”14″]Natuurlijk ben je niet zo goed als je favo schrijver[/heading]

Als ze schrijft heeft ze er geen last van, maar wanneer ze een gedicht af heeft en het vergelijkt met gedichten van andere schrijvers, zou ze willen dat ze beter was. Ik herkende iets van mezelf in haar gevoel. Ook ik heb meerdere keren bij het lezen van een fantastisch verhaal gedacht: ‘Dit is zo goed, dit kan ik nooit overtreffen.’

Schrijver en humorist David Sedaris zei daar iets moois over in een interview:

‘I think it’s important to read with a generous spirit. If you’re going to pick up a book and say, “I’ll never be that good,” well, it’s not about you. Just celebrate the fact that anyone’s that good. When I read something great, I know I’ll never be that good. But the fact that anyone can be that good is beautiful to me.’

Dat je misschien nooit zo goed zult worden als je favoriete schrijver, hoeft niet te betekenen dat je jezelf waardeloos moet vinden. Jouw favoriete schrijvers zijn niet voor niets je favorieten: ze zijn goed, ze hebben iets in je losgemaakt, iets zo opgeschreven dat het je raakte of je manier van denken veranderde.

Ernaar streven om minstens zo goed te worden als zij, is dan nogal wat. En zeker niet iets wat je op je zeventiende al van jezelf moet verwachten. Schrijvers schrijven om verhalen te delen, dus als iemand een bepaald verhaal al zo mooi opgeschreven heeft, is dat iets wat je eigenlijk alleen maar kunt bewonderen.

En bedenk: jij hoeft dat verhaal niet meer te schrijven, dus kun je je richten op iets anders.

[heading margin_top=”14″]Jouw ‘waarom’ geeft je genoeg voldoening[/heading]

Kort nadat ik de mail ontving, zat bovenstaande cartoon van cartoonist Hugh MacLeod bij zijn nieuwsbrief. Never lose the why. Vergeet niet waarom je schrijft. Je schrijft niet om net zo goed te worden als je favoriete schrijver of om jezelf waardeloos te vinden wanneer je een fantastisch boek leest. Als het goed is, schrijf je omdat het schrijven je voldoening geeft.

Omdat het je, zoals het meisje het verwoordde, gelukkig maakt.

Ze sloot haar mail af met: ‘Het maakt niet uit of ik nu goed ben of niet. Ik vind het leuk, punt uit.’ En dat is het. Hou die waarom – omdat ik het leuk vind! – in je achterhoofd en denk er af en toe eens aan wanneer je de moed begint te verliezen en er na drieduizend woorden achterkomt dat dit verhaal op papier toch niet is wat je ervan had gehoopt.

[heading margin_top=”14″]Niet de bestsellerlijst maar de ‘waarom’ is belangrijk[/heading]

Aan die ‘waarom’ voldoe je al vanaf het moment dat je begint te schrijven, daar hoeft het verhaal niet eens heel goed voor te zijn. En dat is het belangrijkste, want als je weet waarom je iets doet – en als die waarom realistisch is – is het makkelijker om er tevreden over te zijn.

Stel dat jouw ‘waarom’ zou zijn ‘ik schrijf omdat ik op een bestsellerlijst wil staan’, dan is de kans groot dat de voldoening uitblijft. Weinig schrijvers kunnen zeggen dat hun boeken zo’n lijst gehaald hebben. Dan moet je je misschien zorgen maken en je afvragen of schrijven wel echt is wat je wilt.

Maar als je waarom zo simpel is als ‘ik vind het leuk, dus doe ik het,’ heb je instant voldoening en hoef je je niet af te vragen of je die bestsellerlijst ooit gaat halen – want daar doe je het uiteindelijk niet voor.

Blijf dus vooral schrijven en herinner je de woorden van David Sedaris of jouw ‘waarom’ wanneer je aan je schrijfkwaliteiten begint te twijfelen. Zodat je, net als het meisje, kunt zeggen: ‘Ik doe dit, want [vul hier jouw fantastische reden in]. Punt uit.’

Wat is jouw ‘waarom’?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.