Deze week las ik.. over intensiteit, schrijftips en respect voor korte verhalen

Deze week stuurde ik een inzending voor Write Now! 2014 in waar ik achteraf nog aan had willen sleutelen (maar dat is altijd achteraf), had ik mijn laatste stagedag waar mijn collega’s heel blij mee waren omdat ik op chocolade cakejes en donuts trakteerde en las ik vooral artikelen over schrijven. Een inzicht dat iemand verkreeg door de film ‘Her’, een ode aan het korte verhaal, schrijftips voor debutanten en een schrijver die uithaalt naar jonge schrijvers.

[heading margin_top=”14″]Deze week las ik..[/heading]

1. Column: Nog een keer

Ik hou van beschouwingen en discussies over de film ‘Her’. Het is de eerste film in jaren die me echt iets doet en waarbij ik de behoefte voelde om er iets meer over te zeggen dan: ‘Goede film.’ Gelukkig zijn er ook anderen die er iets over te zeggen hebben. Noor Spanjer in bovenstaande column, bijvoorbeeld. Wat zo’n beetje iedereen opviel die de film zag, was dat je alles maar één keer kunt ervaren. Als je het daarna nog eens meemaak, is het slechts een zwak aftreksel van die eerste keer. Het is niet meer zo intens. Daarover gaat ook deze column.

2. Schrijfdag 2014: Acht tips voor debutanten

Ik heb al het nieuws rondom de schrijfdag gemist, maar blijkbaar was het nuttig, want Schrijven Online plaatste er een reeks artikelen over. Één van die artikelen ging over acht tips voor debutanten die op die dag gegeven werden door Kris van Steenberge en Carmien Michels. Hoewel je het niet zou verwachten, zijn sommige tips echt nieuw en goed om eens te horen. Al ben ik het niet eens met de eerste zin: ‘In een tijd waarin debutanten schaars zijn..’ Say what?

3. Kort

Volgens mij heb ik het al eerder gezegd, maar ik hou van de columns van Marijn Sikken. Dit keer brengt ze een ode aan het korte verhaal. Want waarom werken schrijvers eigenlijk naar een roman toe? Waarom is een bundel met korte verhalen niet goed genoeg en krijg je daar niet minstens zoveel respect voor? Alleen het begin is al raak:

‘In Amerika wordt het korte verhaal als een uiterst serieus en respectabel literair genre beschouwd, in Nederland denkt men nog altijd een beetje van: ‘Leuk hoor, maar waar blijft die roman?’’

4. Jonge schrijvers reageren op uitspraak Benali

Als ik iets op Facebook zet, hoop ik doorgaans niet dat het het hele internet over gaat. Dit gebeurde wel met een bericht van schrijver Abdelkader Benali waarin hij uithaalt naar jonge schrijvers:

‘Iedereen is hoogopgeleid, iedereen heeft ouders met “gekke” trauma’s, iedereen is een drop-out van het Montessori Lyceum, iedereen is neurotisch op het debiele af, iedereen is de hele dag aan het filosoferen over de ideale bereiding van een cappuccino, iedereen woont in Amsterdam, iedereen is ongelukkig, iedereen heeft geld, iedereen droomt van armoede, iedereen twijfelt aan zichzelf, iedereen heeft seks.

Iedereen zoekt liefde, iedereen heeft briljante a-logische redeneringen, iedereen is licht duizeling door alle verwendheid die men heeft ervaren, niemand slaapt thuis, maar ergens anders op locaties die een normaal mens nooit zou kunnen betalen. Iedereen is wezenloos middelmatig en niemand heeft een leven. Wie gooit er alsjeblieft een bom op de jonge Nederlandse auteurs?’

In een artikel op het literaire weblog Tzum.info reageren Jamal Ouariachi en de broers Heerma van Voss op de uitspraken.

Welke boeiende artikelen las jij deze week?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Ik vond het een beetje flauw van Benali dat hij een hele groep over één kam scheert. Volgens mij is er genoeg diversiteit. Trouwens, ik denk dat hij het over ‘IJstijd’ van Maartje Wortel had, ik vond dat juist een interessante roman.
    En over het genre korte verhalen, op z’n tijd kan ik daar echt van genieten (neem de laatste bundel van Bernlef). En o ja, dan wil ik hier graag een lans breken voor de zkv’s (zeer korte verhalen) van A.L. Snijders.

  • Lilith_8

    Ik ben geweest naar schrijfdag. Er waren inderdaad interessante dingen te doen – ik denk dat ik er woensdag nog ’n kort verslagje over schrijf. Ofwel volgende week – misschien is één keer in de week bloggen toch wat weinig. Ik wil precies te veel vertellen! In de namiddag volgde ik trouwens wel een workshop die serieus tegenviel. Het ging over spanningsbogen, maar ik vond de tips van de schrijfdocent waardeloos, wat vooral kwam door het feit dat ik geen zo’n boek wil schrijven.
    Korte verhalen lees ik overigens ook graag. En niet alleen die van Murakami 😉 Jammer dat ze er in ons taalgebied op die manier over denken. Het wordt ten onrechte beschouwd als het kleine broertje van de roman, want het verschilt er mijns inziens toch wel van. In Amerika en Spaans-Amerika hebben ze trouwens ook ’n traditie van “micro fiction” (of “short shorts”, “flash fiction”, “sudden fiction” enz. – ze hebben er ongelooflijk veel namen voor!) Het gaat dan om “verhalen” van +- 700 à 1500 woorden. Voor mijn scriptie doe ik onderzoek naar zo’n hele korte fictie. Auteurs vertellen nogal wat bizarre verhalen in zo weinig woorden!