Deze week las ik.. over padvinders, dode romans en serieverslaving

De afgelopen week stond in het teken van de Write Now! uitreiking, de opnieuw opgelaaide discussie of de roman nu eindelijk echt dood is en het kiezen van minors voor het volgende jaar. Echt, ik wist niet dat het inschrijven voor een vak ooit nog eens stress zou opleveren (compleet met platliggend intranet). Verder ontdekte ik deze week de geweldige padvindersserie van Raoul de Jong over een voetreis die hij naar Marseille maakte en weet ik dankzij Hanna Bervoets eindelijk waarom ik serieverslaafd ben. Veel leesplezier!

1. Padvinder door Raoul de Jong

Voorafgaand aan de Write Now! uitreiking gaf schrijver Raoul de Jong een inspirerende schrijfworkshop. Later, tijdens de uitreiking zelf, las hij een stuk uit zijn laatste boek ‘De grootsheid van het al’. Ik kreeg meteen zin om het aan te schaffen en ermee op de bank te kruipen. Wat kan deze schrijver leuk en humoristisch schrijven! Zijn boek gaat over de voetreis die hij van Rotterdam naar Marseille maakte zonder enige voorbereiding. Gelukkig schreef hij tijdens zijn reis dagelijks een stuk voor de website van NRC. Via bovenstaande link kun je ze lezen.

2. The novel is dead (this time it’s for real)

Ik twijfelde of ik dit artikel in het rijtje zou plaatsen. Er zijn voors en tegens. Ja ik plaats het stuk, want er staan goede argumenten in voor het standpunt dat de roman uitsterft. Ja, ik plaats het stuk, want de schrijver weet zijn standpunt met zoveel kracht te verdedigen dat het haast vertederend is. En nee, ik had het niet moeten plaatsen, want dit stuk is niet om door te komen. Mijn advies: lees het niet, maar onthoud de titel zodat je naar meer leesbare tegenreacties kunt zoeken. Tenzij je Engels wil oefenen én wil bewijzen dat je een echte longread kunt lezen in deze digital age (ik heb elk woord hardop gelezen). Dan zou ik zeggen: go for it.

3. Stop Saying ”The Novel is Dead”

En dit is dan weer een grappige tegenreactie, vooral omdat er oude krantenartikelen bijgehaald worden om te laten zien dat de roman al tientallen jaren doodverklaard wordt. Zoals te verwachten was is de schrijver van dit stuk het totaal niet met Will Self (de schrijver van het tenenkrommende stuk hierboven) eens. Maar het ontbreekt hem wel aan argumenten. Het enige argument dat hij kan geven is dat de roman nooit echt stabiel is geweest en dat veel mensen (waaronder hij) er emotionele waarde aan hechten. De reacties op dit stuk zijn ook interessant.

4. Lezen met ALS: meegaan in de verpletterde apathie van Oblomov

Je kon vrijdag al lezen dat ik dit stuk prachtig vind, maar ik vind het een extra vermelding waard. Hoewel er een aantal literaire referenties inzitten die niet per se nodig zijn, geeft Pieter Steinz je een mooi inzicht in hoe je door een ziekte als ALS gedwongen wordt om op een lui personage te lijken. Zelfs als je je in je drukke leven nooit met dat personage kon identificeren. Tip: Pieter Steinz schrijft wekelijks een stuk voor NRC, het is de moeite waard om het in de gaten te houden.

5. Waarom series mijn belangrijkste gezelschap zijn

Dit is het makkelijkst leesbare en waarschijnlijk ook het meest herkenbare stuk van dit rijtje. Om het te lezen moet je even op de link in de tweet hieronder klikken. Ik ben gek op series (zowel meidenseries als mannenseries als populaire series; alles dus) en ik geef het toe: soms kijk ik liever nog een aflevering dan dat ik een boek opensla. Maar waarom is dat? Schrijfster Hanna Bervoets onderzoekt in haar stuk waarom ze zo’n behoefte heeft om series te kijken terwijl ze aan een roman werkt.

[heading margin_top=”15″]Welke boeiende artikelen las jij deze week?[/heading]

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.