Hillsong Church kent de Paasboodschap: geef alles wat je doet betekenis

We zitten aan een houten picknicktafel op een terras waar we in het Engels bediend worden. We eten Italiaanse bruschetta, genieten van de zon. Aan de ene kant glimt een Fyra (uiteraard buiten werking) in de zon op de rails van Amsterdam Centraal en aan de andere kant is de oostelijke haven. Als we ons best doen, kunnen we de typische havengeur ruiken. Terwijl ik mijn ogen halfdicht knijp, baal ik dat ik mijn zonnebril vergeten ben. Na een halfuur kijkt iemand op zijn horloge, een teken om het terras te verlaten en op klaarlichte dag naar nachtclub Panama te gaan. De tweede dienst van de Hillsong Church kan ieder moment beginnen.

[heading margin_top=”14″]De Hillsong dienst voelt als een Amerikaanse attractie[/heading]

Terwijl we achteraan sluiten in de rij, heten leden van de kerk ons welkom. ‘Is it your first time? Oh, so exciting!’ ‘Wie had dat gedacht,’ grapt een ander, ‘in de rij staan om naar de kerk te gaan.’ Wanneer we naar binnen mogen, fluister ik tegen mijn nichtje dat het voelt alsof we een Efteling attractie betreden. Het geschuifel, het geroezemoes, de rijen en de medewerkers die ons naar de ingang van de kerk begeleiden. ‘Nog anderhalf uur en dan zijn we in de Droomvlucht,’ lacht mijn oom.

Hoewel we grapjes maken, zijn we best zenuwachtig. Wat kunnen we verwachten? Dat wordt meteen duidelijk wanneer de deuren sluiten. Op het podium staat een band die onder luid applaus de eerste tonen van een aanbiddingsnummer speelt. De menigte die zich voor het podium verzameld heeft, joelt. Handen gaan omhoog, stoelen worden naar achteren geschoven. Als ik de Engelse teksten (die overduidelijk over het geloof en aanbidding gaan) niet zou kunnen verstaan, zou ik zweren dat ik gewoon in een nachtclub was.

Beats, zangers en zangeressen op het podium, schermen die de teksten tonen zodat we mee kunnen zingen en mensen die, als in trance, meedeinen op de geluidsgolven met hun ogen gesloten. Ik laat het over me heen komen en neem de ruimte in me op. Na een aantal nummers, vijf gebeden en snelle video’s over resurrection sunday, verschijnt een charismatische man op het podium. De pastoor, dominee; hoe je zijn functie ook wil noemen. Hij draagt Bijbelteksten voor en deelt zijn interpretatie met ons.

[heading margin_top=”14″]Er is een universele boodschap: geef alles wat je doet betekenis[/heading]

Hoewel hij erg Amerikaans overkomt, is hij goed. Hij zegt de juiste woorden op het juiste moment, betrekt het toegestroomde publiek erbij, gooit paaseitjes naar ze, maakt grapjes en deelt CD’s uit. Hij raakt actuele thema’s aan, bespreekt de zoektocht van veel jongeren naar een doel, iets om voor te leven. Ergens in het midden van de dienst hoor ik hem zeggen: ‘You don’t have to look for purpose in your life, you can do everything in our life with purpose.’

Die woorden raken. Als er al een universele Paasboodschap is die zowel door gelovige als ongelovige mensen gedeeld wordt, is het deze. Je leven niet gebruiken om naar een doel te zoeken, maar betekenis geven aan alles wat je in je leven doet. Op jouw manier. Hier in de Hillsong Church doen ze het door gezamenlijk te bidden en te praten over God. Met muziekinstrumenten en zang. Ook één van mijn nichtjes, voor wie ik hier ben, zal straks die betekenis aan haar leven geven. Ze wordt gedoopt, voelt zich thuis in deze intieme kerk.

Als creativo doe je eigenlijk hetzelfde. Je geeft betekenis door te zingen, te schilderen, te reflecteren, te creëren, te schrijven, te dansen; welke creatieve uiting dan ook. Ieder doet het op zijn eigen manier. Toen ik jong was, vond ik Pasen fantastisch vanwege het zoeken naar de eitjes, het beschilderen ervan en het opeten tijdens de Paasbrunch. Dit jaar schrijf ik mijn ervaringen op, zodat ik volgend jaar even stil kan staan bij die belangrijke boodschap. Een boodschap die Pasen voor mij een nieuwe betekenis geeft.

Dit is een kort verslag van de Hillsong Church dienst die ik op Eerste Paasdag bijwoonde met mijn familie en gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen tijdens die dienst.

[heading margin_top=”14″]Fijne Tweede Paasdag![/heading]

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.