Door het bijzondere gevoel van Moleskine blijf je het kopen

Het moment waarop je je eerste Moleskine koopt, vergeet je nooit meer. Deels omdat je er al zoveel over gehoord hebt dat je het gevoel hebt dat je nu écht iets heel bijzonders in handen hebt en deels omdat je op het punt staat om uit te vinden wát er dan zo bijzonder aan is. Tijd om uit te vinden: wat maakt Moleskine bijzonder?

[heading margin_top=”14″]Dat opschrijfboekje met die bijzondere geschiedenis[/heading]

Eerst dacht ik dat het de geschiedenis was. In elke Moleskine is een klein, zorgvuldig opgevouwen documentje verstopt in het insteekvakje achterin. Het verhaal is fantastisch: een kleine uitgeverij in Parijs produceerde de opschrijfboekjes eeuwen geleden en literaire helden als Bruce Chatwin en Ernest Hemingway kwamen speciaal naar de winkels waar ze verkocht werden om hun kunsten erin uit te oefenen.

Degene die dat verhaal bedacht heeft, is briljant. Een kleine uitgeverij die eigenlijk niet meer kon bestaan bedacht zulke simpele (maar natuurlijk perfecte) boekjes dat kunstenaars uit de hele wereld ze wilden hebben. Conclusie: zij gebruikten die boekjes, zij werden succesvol. Dus als wij een Moleskine gebruiken, worden wij dat ook.

Alleen is die conclusie heel slim verpakt in een verhaal dat we heel graag willen geloven, een verhaal waardoor we het gevoel krijgen onderdeel uit te maken van die speciale groep mensen die het verdient om in zo’n perfect boekje te schrijven. Storytelling op z’n best.

Maar ja, het is 2013. We weten dat het verhaal te mooi in elkaar steekt om écht te kloppen. En het begrip storytelling is allang geen jargon meer. Ja, hij schrijft fijn, ziet er luxe uit, is minimalistisch met veel oog voor details en dat verhaal wat er omheen hangt is prachtig.

NotebooksMOleskine

[heading margin_top=”14″]Moleskine maakt jóú bijzonder[/heading]

Maar waarom houden we ervan? Waarom betalen we massaal zestien euro voor een simpel opschrijfboekje? Waarom twijfel ik er niet aan om een nieuwe te kopen nog voor mijn oude vol is? Ik merkte dat ik het me de laatste tijd steeds vaker afvroeg wanneer ik het opensloeg om erin te schrijven: wáárom?

Op een gegeven moment wist ik het. Of het door het verhaal komt of door de zorg die aan het uiterlijk is besteedt weet ik niet, maar de reden is heel simpel: wanneer ik erin schrijf, voel ik me een schrijver. Het voelt alsof ik met iets belangrijks bezig ben, dus blijf ik het trouw gebruiken want dat voelt fantastisch.

Helaas heeft dat ‘jezelf een schrijver voelen’ ook een nadeel: het antwoord op een vraag staat nooit op zichzelf. Het brengt altijd nieuwe vragen met zich mee. Dus nu hoef ik niet meer na te denken over het waarom van de Moleskine opschrijfboekjes, maar wél over het waarom van notitieboekjes nodig hebben om jezelf een schrijver te voelen.

Want als we onszelf zo graag schrijver willen voelen, waarom doen we dan niet gewoon dat ene dat daarvoor nodig is? Gewoon, schrijven.

Foto’s van de website van Moleskine

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.