Vakanties plan je van minuut tot minuut, dus hoe blog ik deze zomer?

Als je mij zou vragen wat ik de meest confronterende reclame van het afgelopen jaar vond, zou ik de ALS reclame noemen. De billboards op stations waar foto’s van alledaagse mensen op prijkten met de tekst ‘ik ben inmiddels overleden’. Zo dichtbij kwam de spierziekte nog nooit. Foto’s van mensen die je normaal niet zouden opvallen, maar die je nu geconcentreerd bekijkt. Welke gezichten je tijdens toekomstige reizen nog tegenkomt, de gezichten op de billboards zullen er niet tussen zitten.

[heading margin_top=”14″]Calvinistisch vakantie vieren: níét aan het strand liggen[/heading]

Toen ik een paar weken geleden de krant opensloeg, kwam de spierziekte opnieuw dichtbij. De directeur van het Nederlands Letterenfonds, Pieter Steinz, schrijft wekelijks een stuk in nrc.next over een boek dat hij gelezen heeft. Juist omdat hij ALS heeft, haalt hij er inzichten uit die me verbazen. Deze week vertelt hij over het luie personage Oblomov uit de gelijknamige roman van Ivan Gontsjarov. Een fragment:

‘Hoewel ongelovig, ben ik een calvinist in hart en nieren: ledigheid is des duivels oorkussen, slaap is een noodzakelijk kwaad, alles wat je doet moet ergens nuttig voor zijn; neem altijd iets te lezen mee voor het geval je moet wachten, kijk nooit zappend naar de televisie, slaap niet uit tijdens je vakantie, ga niet op terrasjes zitten maar bezoek een museum, plan je dag van minuut tot minuut.’

Voor mij is dit ongelofelijk herkenbaar. Ik heb het geluk dat mijn ouders enorm van reizen houden en me naar de mooiste plekken vliegen, maar een bijkomstigheid is vrijwel altijd dat we gesloopt terugkeren naar Nederland. Op vakantie gaan om uit te rusten hoort niet en een beetje in de zon zitten, dat kun je in Nederland ook. Als je op vakantie bent moet je cultuur snuiven, actieve dingen doen, iets van het land zien. Nu de warmte dichterbij komt, denk ik na over hoe ik mijn blog tijdens de zomermaanden wil invullen.

Hoewel iedere dag bloggen een mooi voornemen is en ik moet zeggen dat het me tot nu toe redelijk goed afgaat, lijkt het me tijdens mijn vakantie niet haalbaar. Een paar jaar geleden vlogde ik alles (heel gaaf, maar wel iets te persoonlijk voor het hele internet), daarna schreef ik ellenlange reisverslagen (tja, te lang dus) en vorig jaar besloot ik te onderzoeken of schrijven echt fijner is op een tropisch eiland. Maar wat doe ik dit jaar?

[heading margin_top=”14″]Deze zomer bekoelt de relatie met mijn laptop[/heading]

Ik ben er nog niet over uit. Vooral omdat ik me herinner hoe hectisch het vorig jaar was.  Hoewel alle dagen volgepland waren, zocht ik naar gaatjes om te kunnen bloggen. ’s Ochtends bij het ontbijt, ’s middags op het strand of vanaf de rug van een paard en ’s avonds aan de bar. Soms stond ik een uur eerder op of ging ik een uur later slapen, om de volgende dag redelijk gebroken aan de nieuwe activiteiten mee te doen. Dat ik op een eiland met beperkte internetverbinding zat, werkte niet mee.

Moet je nagaan: ik zat toen op een eiland en ik had al amper tijd. Dit jaar is de kans groot dat ik naar een land ga waar ik nog weinig van heb gezien. Ik wil me niet druk hoeven maken om verloren momenten die ik kan opvullen met bloggen. Ik wil veel doen, zien, meemaken, beleven en ondernemen. Niet alleen aan het strand liggen, maar ook zoveel mogelijk zien, de tijd nuttig besteden. De relatie met m’n laptop mag daar best onder lijden.

Dat heeft consequenties. Misschien blog ik iets minder vaak of lukt het me niet altijd om mijn ervaringen in het buitenland aan schrijven te koppelen. Misschien verras ik jullie toch met reisverhalen, misschien blog ik slechts persoonlijk over de indrukken die ik daar opdoe. Misschien moet ik me iets minder calvinistisch en iets meer zoals de luie Oblomov gedragen: niets doen, gewoon luieren en genieten.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Literasa

    Een beetje herkenbaar! Mijn ouders en ik zijn ook actieve reizigers die alles vol plannen. Nu met mijn vriend, doe ik het een beetje rustiger aan. We nemen op vakantie soms ook uitgebreid de tijd om te genieten van een lekkere maaltijd en een goed glas wijn in de zon. En raar maar waar… vaak moeten we dan nog constateren dat we meer gedaan hebben dan mijn ouders tijdens hun tripjes!

    Wat het bloggen betreft… ik zou me er op vakantie niet al te intensief mee bezig houden. Kijk rond. Geniet van een andere omgeving. Ontmoet nieuwe mensen. Eens je weer in Nederland bent, kan je dan nog een fantastische blogpost schrijven over de hoogtepunten van je reis.

    Da’s natuurlijk mijn mening. Doe vooral wat voor jou het beste aanvoelt 🙂

  • Lilith_8

    Ik vind het helemaal niet erg als je in de vakantie minder blogt. Genieten van je vakantie is dan prioritair.
    Ik weet overigens ook nog niet hoe ik dat zal aanpakken met het vaste blogritme dat ik nu heb. Ik was van plan om vooruit te schrijven, maar ik vind dat niet zo fijn, omdat ik dan niet kan reageren (Ik neem mijn laptop nooit mee op reis).

  • karin

    ik fronste mijn wenkbrauwen bij de titel, want ik plan mijn vakantie niet van minuut tot minuut. alleen al het idee! 😉
    verder, vakanties zijn voor mij niet om te bloggen. dat zijn ongeveer de enige momenten dat ik niet blog of blogs vooraf inplan. als ik terug ben blog ik mijn verhalen wel. ondertussen fotografeer ik me suf en neem ik notities, alleen als ik daar behoefte toe heb.

    • Linda Rosalinde Markus

      Dat was een verwijzing naar het stuk van Pieter Steinz, hoopte dat het zou triggeren: ‘Huh? Hoezo van minuut tot minuut plannen?’ Blijkbaar werkt het wel! Hmm.. Wel een relaxte manier, maar ik betwijfel of het mij lukt!

  • Danielle

    Als ik op vakantie ben, heb ik ook vakantie van het bloggen! En wat is het heerlijk om dan boordevol ideeën weer thuis te komen!