Iedereen heeft iets te melden, maar hoe zet je dat om in blogonderwerpen?

Als je blogt in opdracht van school of een blogcursus, is het makkelijk. De (blog)docent reikt je onderwerpen aan, jij bedenkt er een persoonlijke anekdote bij en maakt er een mooi verhaal van. Maar zodra die cursus wegvalt, waar blog je dan over? ‘Ik heb niets te melden, dus blog ik niet,’ zei een studiegenootje laatst tegen me. Onzin. Iedereen heeft iets te melden. ‘Je hebt niet voor niets bepaalde kennis,’ zei blogcoach Karin Ramaker daarover. Door je studie, doordat je iets uitzoekt of door interesses waar je veel tijd in steekt. Hoe zorg je dat je iets te melden hebt?

1. Alert zijn

Een groot deel van blogonderwerpen kun je uit je omgeving halen. Om je heen gebeurt veel (iemand zei ooit dat inspiratie tussen de straatstenen groeit, wie was dat ook alweer?) maar als je het niet ziet, kun je er ook niets mee. Daarom is het belangrijk om altijd alert te zijn (of een blogblik te trainen). Als je boodschappen doet, in de trein zit of aan het fitnessen bent; de blogonderwerpen zijn er. Alleen moet je ze zelf ontdekken, nadenken over de gebeurtenis en kijken hoe je dat kunt verbinden met jouw kennis.

2. Kwetsbaar durven zijn

Uit kwetsbaar zijn ontstaan de mooiste blogposts. Goede voorbeelden vind je bij Elja Daae (die bijvoorbeeld vertelt dat ze niet echt goed kan fotograferen), Evelyne Hermans (die durft toe te geven dat ze vetrolletjes heeft) en Lisanne (die de ziekte van Lyme heeft en daar soms openlijk over klaagt, hoewel de goeroes ons graag voorhouden dat het écht niet kan, klagen in het openbaar). Als je ook je mindere eigenschappen durft te delen, zijn er meer onderwerpen die je kunt bespreken. Bonuspunt: lezers smullen van kwetsbare/persoonlijke blogposts.

3. Jezelf openstellen

Ik heb weleens aantekeningen gemaakt voor mogelijke blogposts die er uiteindelijk nooit zijn gekomen. Er miste nog iets, het idee was te vaag of het vergde veel denkwerk. Dat is zonde, want blogonderwerpen komen je niet aanwaaien. Er is niemand die elke week een wat onderwerpen voor je op een presenteerblaadje legt en zegt: ‘Alsjeblieft, welke kies je deze week uit?’ Je moet ideeën en gedachten die in je opkomen een kans geven, jezelf ervoor openstellen. Een idee dat nu niets lijkt, kan met wat moeite uitgroeien tot een mooie blogpost.

4. Op jezelf vertrouwen

Hoe kan een columnist elke week of om de dag een scherpe column schrijven? Waar haalt hij z’n onderwerpen vandaan? Een columnist (zijn naam weet ik helaas niet meer) zei: ‘Ik durf erop te vertrouwen dat het vanzelf komt.’ Dat werkt met bloggen ook zo. Soms weet je het echt even niet, maar durf er dan ook op te vertrouwen dat er iets komt. Dat je, als je begint met tikken, een idee krijgt of op de valreep nog iets blogwaardigs meemaakt.

5. Toegeven dat je iets niet weet

Je hoeft niet alleen te bloggen over wat je weet. Over kennis die je hebt of iets wat je volledig uitgezocht hebt. Het is voor lezers net zo spannend (en vaak spannender) om samen met jou op onderzoek te gaan. Durf toe te geven dat je iets niet weet en je af te vragen hoe iets werkt, waarna je het (samen met je lezers) kunt uitzoeken. Die zoektocht kan heel interessant zijn en maakt je ook menselijk: niemand heeft overal een antwoord op.

6. Geef jezelf een deadline

Ik ‘moet’ van mezelf drie keer per week iets online zetten. Natuurlijk maak ik weleens een uitzondering, maar ik probeer die deadline als heilig te beschouwen. Als je geen deadline hebt, hoef je ook geen blogonderwerp te hebben. Automatisch is het dan lastiger om op goede ideeën te komen. Juist omdat je geen deadline hebt, ben je minder alert. Geef jezelf daarom een haalbare, maar deadline. En maak die vervolgens heel belangrijk voor jezelf. Uit ‘moeten’ ontstaan vaak toch mooie teksten.

Hoe zorg jij dat je onderwerpen hebt om over te bloggen?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Hier kan ik me alleen maar bij aansluiten. ‘Vroeger’ (zo lang is dat nu ook weer niet geleden) geloofde ik niet in het actief zoeken naar blogonderwerpen, de inspiratie moest naar mijn mening vanzelf komen. Inmiddels ben ik erachter dat dat niet klopt, in ieder geval niet langer voor mij. Als ik nu een blog schrijf, probeer ik daarnaast gelijk een extra onderwerp gerelateerd stuk neer te pennen. Over één onderwerp valt tenslotte genoeg te schrijven en dan heb ik gelijk iets achter de hand voor een dag zonder inspiratie 😉

  • Ik kijk gewoon lekker om me heen, zoals jij zelf ook al aanhaalt. Persoonlijk merk ik dat door het dagelijks bloggen mijn blik verruimd is en ik over veel meer kan bloggen. Ik denk er stilaan wel over om dat tempo te gaan verlagen om de kwaliteit omhoog te krijgen, maar ik heb ergens toch een beetje schrik dat daarmee de onderwerpen zouden verdwijnen. Maar goed, deadlines dus! Daar ga ik nog verder aan denken als ik mijn blogtempo effectief wil verlagen!

  • Elja

    Haha RosaLinde: ik doe alles wat jij hierboven beschrijft! Maar ik kan het niet zo mooi verwoorden als jij. 🙂 Superartikel! Ps Ik ben zo verbaasd als ik jou in mijn reader lees en mezelf tegenkom! PS2 had ik al verteld dat ik vroeger zo graag Rosalinde wilde heten?

  • Nanouk van Gennip

    Goeie tips Rosalinde! Ik ga zo ongeveer ook te werk, alleen de strakke deadlines heb ik laten varen sinds ons babytje er is. Maar als dat z’n ritme heeft gevonden, zal ook dat weer strikter worden. Het helpt bij mij namelijk om knopen door te hakken. Zonder deadline kan ik een blogpost nog tig keer doorlezen en het online zetten steeds weer uitstellen…
    En blogideetjes zie ik overal! Heb inmiddels een goede blogblik ontwikkeld 😉

  • Eef

    Nou, dit dus.
    Enne, wie heeft er nou géén vetrolletjes? 😉

  • Goede tips! Ik wacht op momenten van geniale ingeving 😉 Het zou inderdaad slim zijn om wat strenger voor mezelf te zijn, ik weet dat als ik ervoor ga zitten, er écht wel iets komt

  • Pingback: Mijn blog-valkuilen | Rosieloo()

  • Pingback: Blogleesvoer #14 | SYLVIA KUIJSTEN()