De Twitterchat #blogpraat bestaat vier jaar: wat maakt het zo waardevol?

Precies vier jaar geleden dook de hashtag #blogpraat voor het eerst op. Toen nog net zo nieuw als het fenomeen twitterchat, nu wekelijks trending topic. De chat wordt steeds bekender en elke maandagavond zijn er meer deelnemers. Dat is niet zo gek: hoewel het mooie van het internet is dat iedereen een eigen plek kan creëren, is dat ook meteen het nadeel. Het wereldwijde web is zo groot, dat de kans klein is dat andere bloggers jouw plek ontdekken.

[heading margin_top=”14″]#Blogpraat bestaat vier jaar. Waar is de taart?[/heading]

Twitterchats, zoals het Amerikaanse #blogchat waardoor Daae het idee kreeg, zorgen dat je sneller ontdekt wordt en natuurlijk zelf andere blogs ontdekt. In plaats van op maandagavond zwetend achter je laptop een nieuwe blogpost te tikken, kun je Twitter openzetten en een uur lang met andere bloggers praten over alles wat bij het bloggen komt kijken. Het motiveert, geeft beginnende bloggers een duw in de goede richting en een geïnteresseerd publiek.

Wat het precies inhoudt, is mooi verwoord op de website die wekelijks gevuld wordt met nieuwe vragen om tijdens #blogpraat te bespreken:

‘Blogpraat is een wekelijkse twitterchat voor en door bloggers. Begonnen in februari 2010 door Elja Daae, is het inmiddels een plek geworden waar iedereen die met bloggen bezig is terecht kan. Vragen stellen, meningen uitwisselen, tips & tricks maar ook meer conceptuele vraagstukken – alles komt aan bod.’

Na vier jaar is het meer dan duidelijk: #blogpraat is waardevol. Niet alleen voor bloggers, maar ook voor mensen die meer over het blogwereldje willen leren of op zoek zijn naar nieuwe blogs om te volgen. Maar wat geeft het die waarde? Waarom probeer je die maandagavond vrij te houden voor #blogpraat terwijl er honderd andere dingen zijn die je aandacht vragen?

Het antwoord op die vraag kreeg ik toen mijn blog besproken werd in #blogpraat op een warme nazomeravond in augustus. Terwijl ik in een broeierige trein met slechte internetverbinding zat, stroomden de Twittervermeldingen binnen. Er werd gesproken over de onderwerpen waar ik over blog, mijn logo, de layout, de frequentie; ik kreeg waardevolle feedback. Stille lezers kregen ineens gezichten. Ik heb nog nooit zoveel tweets aan m’n favorieten toegevoegd als die avond.

[heading margin_top=”14″]#Blogpraat is waardevol, want jouw inbreng wordt gewaardeerd[/heading]

Voor mij liet dat zien hoe betrokken, enthousiast en geïnteresseerd blogpraters zijn. Ze doen niet mee aan de chat omdat ze alle antwoorden weten, maar omdat ze samen tot nieuwe inzichten willen komen. Die interesse, die open houding die ervoor zorgt dat alle inbreng welkom is en het gevoel dat je samen bezig bent om iets uit te zoeken, is wat het zo waardevol maakt. Het is de mooiste manier om meer over bloggen te leren.

Natuurlijk kun je boeken over bloggen lezen of de professionele bloggers volgen die je vertellen hoe het allemaal werkt. Maar zij zijn alleen aan het zenden. Ze vertellen jou hoe het moet, waardoor ze meteen boven je lijken te staan. Bij #blogpraat is iedereen gelijk. Of je honderd volgers hebt of honderdduizend, jouw inbreng wordt gewaardeerd. Je wordt serieus genomen, opgenomen in die groep van enthousiaste bloggers.

De Twitterchat is geen verzameling van tientallen bloggers die zenden, het is een conversatie. Een gesprek waaraan iedereen kan deelnemen. Vanavond heb je opnieuw een kans om die ervaring mee te maken en meer over het bloggen te leren. Om 20.00 uur begint #blogpraat.

Ik geef je een garantie: als je meedoet en je kunt tegen een beetje chaos, dan weet je binnen vier jaar waar ik het hierboven allemaal over heb.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Ik vind het een mooi concept, maar zo ontzettend chaotisch, heb altijd het idee dat ik het niet bij zou kunnen benen 😛