Waarom je de trucjes van jouw favoriete blogger niet mag kopiëren

‘The Tribe theme is ready,’ liet de Amerikaanse schrijver Jeff Goins me per mail weten. ‘It’s the theme I use on my blog and absolutely love it.’ Ik had een keuze: me aanmelden en 99 dollar betalen voor een theme dat speciaal ontwikkeld was voor bloggende schrijvers of me niet laten verleiden. Ik koos voor het laatste. In de weken erna kreeg ik meer mails. Dat de aanmelding voor het theme tijdelijk open was en dat de prijs niet altijd zo laag zou blijven.

[heading margin_top=”14″]’Kijk, hij heeft de blogcursus van Kitty gevolgd.'[/heading]

Ik weet zeker dat honderden (zo niet duizenden) bloggers zich hebben laten verleiden om het theme aan te schaffen. Jeff Goins gebruikt het zelf, heeft een zeer succesvol blog én het is speciaal ontwikkeld voor schrijvers. De nadruk ligt op de content area, waarbij de geschreven stukken zo goed mogelijk gepresenteerd worden. Een paar weken later zag ik de eerste blogs waarin ik het theme herkende. Van Jeff Goins een slimme zet, want bij elk blog werd ik aan het zijne herinnerd.

Tijdens de Google Hangout met andere bloggers vorige week, praatten we over trucjes. Er zijn sommige dingen die voor bepaalde bloggers heel goed werken (veel witregels bij Kitty Killian, het theme bij Jeff Goins, de quotes bij Karin Ramaker, de vlogs bij Mascha Feoktistova) maar trucjes worden wanneer andere bloggers het overnemen. Als ik een blog zie waarop na elke zin een witregel wordt gebruikt, denk ik: ‘Ah, die heeft de blogcursus van Kitty gevolgd.’ Hetzelfde geldt voor het Tribe theme dat ik nu overal tegenkom.

Het probleem is: het zijn dingen die de blogger in kwestie uniek maken. Schrijfstijl, uiterlijk, manier van opmaken; het zijn dingen waardoor ik de bloggers herken. Als andere bloggers het nadoen, worden het trucjes. Dan voelt het alsof er afgekeken is, alsof de blogger hoopt succes te vinden in de kenmerken van anderen.

Ik merk het ook bij schrijvers. Laatst las ik ‘Boy’ van Wytske Versteeg en ergerde ik me aan sommige zinnen. Haar zinnen zijn vaak schitterend, maar soms gebruikt ze de komma net iets te vaak en staan woorden in een volgorde die ik niet begrijp. In ‘De belofte van Pisa’ van Mano Bouzamour staan fantastische metaforen en hoor je een jochie van de straat het verhaal vertellen. Zij doen het anders dan anderen, gebruiken bepaalde woorden en zinnen die hen kenmerken. Ze hebben een eigen stijl, een eigen vorm waarin ze hun verhaal vertellen.

[heading margin_top=”14″]Als je anderen kopieert, ontdek je nooit wat jouw stijl kenmerkt[/heading]

Ik kan denken: Versteeg won de BNG Literatuurprijs, dus laat ik mijn kommagebruik verhogen. En die metaforen van Bouzamour zijn zó uniek, die kan ik zelf ook in verhalen verwerken. Dat kan, maar ik doe het niet. Natuurlijk niet. Het is hun stijl, hun manier van schrijven. Als ik dat probeer te kopiëren, zal ik nooit weten wat mijn stijl kenmerkt.

Als we massaal het Tribe theme kopen, zullen de schrijfblogs over een tijdje amper van elkaar verschillen en kunnen we precies zien welke bloggers geabonneerd zijn op de nieuwsbrief van Jeff Goins. Het theme is mooi en vast ook functioneel. Maar willen we een deel van het succes van Goins kopiëren? Willen we een look-a-like worden voor 99 dollar? Als het aan mij ligt niet, want het uiterlijk van een blog waar uren aan gewerkt is, is óók onderdeel van de stijl van de blogger.

Als we alle zo-word-je-succesvol-trucjes van elkaar overnemen, vult het web zich met zinloze kopieën zonder eigen stijl. Dan vult de boekwinkel zich met vergelijkbare verhalen in een vergelijkbare vorm en met vergelijkbare kenmerken. Of het je succesvol maakt? Waarschijnlijk niet, want lezers houden niet van trucjes. Wij houden van schrijvers en bloggers die hun eigen ding doen op hun eigen manier. Anders prikken we er doorheen en verdwijnen ze uit onze favorietenlijstjes. Zo hard zijn we.

Dus, laten we afspreken dat we voorlopig gewoon nog aan onze eigen themes blijven klooien. Misschien niet tijdsbesparend en handig, maar wél origineel.

En zeker niet saai.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Helemaal mee eens! Veel blogs volg ik juist omdat ze origineel zijn. Als je andere blogs gaat kopiëren, dan denk ik ook niet dat je het lang gaat volhouden.

  • Zeker mee eens. Ennuh … Jouw theme past bij jou en je blog, je tekst komt hiering ook goed naar voren, dus waarom zou je het veranderen naar iets wat al zoveel mensen hebben, voor een hoop geld?

    • Linda Rosalinde Markus

      Dankjewel, Alynia! Ja, daar heb je helemaal gelijk in. Ik ben heel tevreden met hoe mijn blog er nu uitziet, maar dat ik de mail kreeg verbaasde me. Het kwam op mij over alsof Jeff Goins een deel van zijn blogtrucje probeerde te verkopen omdat er blijkbaar heel veel vraag naar is. Ik heb het dan ook niet overwogen om het theme te kopen, maar ik weet zeker dat er heel veel bloggers zijn die het wel gekocht hebben.

  • karin

    ga vooral op zoek naar je eigen ‘ding’. nadoen is denk ik voor een persoon de sleutel tot succes maar niet voor jou. voor jou geldt weer wat anders waar iemand anders weer geen ‘succes’ mee heeft. maar ik raak geirriteerd door al die zinnen die je in je hoofd moet opdreunen. alsof ik een debiel ben en niet vloeiend kan lezen!

    • Linda Rosalinde Markus

      Ja, precies. Voor de een werkt het, voor de ander is het al gauw een trucje omdat je merkt dat het niet zijn eigen ‘ding’ is. Wat bedoel je met ‘zinnen die je in je hoofd moet opdreunen’?

      • karin

        je leest (in je hoofd, niet hardop) alsof je een boek leest. dat moet naar mijn idee vloeiend gaan. maar als ik steeds losse zinnen onder elkaar zie dan gaat het niet vloeiend. en voel ik me een randdebiel want waarom denkt de schrijver dat ik het anders minder snap, er overheen lees en dus de belangrijkheid mis? waarom zou je het anders in losse zinnen zetten? lees hier die van mij maar: http://www.met-k.com/2014/04/22/blog-blogcoach-stijl-eigenheid/

        • Linda Rosalinde Markus

          Oooh, ik dacht dat je bedoelde dat er in mijn blogpost hierboven zinnen stonden die je irriteerden.
          Ik ga ‘m even lezen! Dankjewel voor het delen. 🙂

  • Kitty Kilian

    Haha! Mag ik ook meepraten? 1. Is dat theme van Goins het theme dat hij zelf ook gebruikt? Dat vind ik smakeloos. Rotzooierig. En de leesregels zijn te breed. Ik vind hem overigens een kwijlebal, dit onder ons. 2. De meeste van mijn cursisten gebruiken die witregeltruc niet. Schat ik zo. Ik leer het ze niet aan. Maar er zijn ook heel veel mensen die het uit zichzelf doen. En sommige mensen sturen mij emailtjes met allemaal heel raar afgebroken regels. Maar ik heb het helemaal niet bedacht. Copyblogger doet het al jaren. Het is eigenlijk de Amerikaanse journalistieke schrijfstijl – veel ultrakorte alinea’s.

    • Linda Rosalinde Markus

      Natuurlijk mag je meepraten! 1. Ja, zelf zegt hij van wel. Ik vind zijn theme niet heel lelijk, maar je hebt een punt. 2. Nee, dat denk ik ook niet, dat je het je cursisten leert. Het viel me wel op dat sommige bloggers (al dan niet cursisten) het nadoen. Ik wist niet dat het oorspronkelijk van Copyblogger/Amerikaanse journalistiek kwam. Bedankt voor je aanvulling! 🙂

  • Jacob Jan Voerman

    Ik gebruik veel witregels, afgekeken van Kitty.

    Ik heb ook nooit gedacht: als ik dat doe krijg ik ook het succes van Kitty. Ik dacht: wow, wat een ruimte wat heerlijk, dat ga ik ook doen.

    Ik gebruik ze soms te veel. Ik probeer wel steeds vaker te bedenken wat ik wel en niet aan elkaar plak.

    Het zijn mijn leespauzes, het is mijn metrum; alsof ik ook een beetje dicht, bij het bloggen. Het is kortom helemaal van mezelf geworden, ook al heb ik het gejat.

  • Jacob Jan Voerman
  • Ik heb gelukkig niet zo de neiging om te willen doen wat anderen (succesvol) doen. Al denk ik wel dat je onbewust vaak dingen van elkaar kopieert, daar ontkom je bijna niet aan. Op zich geen probleem, zolang je er maar je eigen draai aan geeft.

  • Pingback: De kracht van inspiratie: very inspiring blogger award - Elja Daae()