Brief aan de koning: ‘Moge de wind in de juiste richting waaien’

Een brief aan de toekomstige koning sturen. Je moet het maar durven. Gelukkig kan het tegenwoordig ook digitaal, en daarom waagden verschillende schrijvers zich aan het schrijven van een brief aan de koning. NRC plaatste de afgelopen week dagelijks zo’n openhartige brief op haar website. Vandaag schrijf ik zelf een brief.

 

 

Hoogheid,

Over een paar uur begint uw inhuldiging, en verandert u van joviale prins in een toegewijd koning. Daarom is het vandaag feest en verrijken de driekleurige, Nederlandse vlaggen de feestvreugde met hun onvoorspelbare bewegingen in de wind. Een mooi gezicht, maar ook een vreemde gewaarwording. Vanaf vandaag wapperen ze niet meer voor uw moeder, Beatrix, maar voor u. De krachtige vrouw die ons veelvuldig van haar glimlach liet genieten, en zich zo aan haar koninklijke rol overgaf dat we niet anders konden dan van haar houden. Onze Koningin, de vrouw met wie we ons identificeerden omdat ze zo menselijk was en zo betrokken. De vrouw met de hoed, die stiekem toch altijd een beetje onze Koningin zal blijven.

Toch deel ik vandaag in de feestvreugde. Als Beatrix in u gelooft, dan kan ik niet anders dan dat vertrouwen delen. Begrijp me niet verkeerd, ook ik ga vandaag in oranje gekleed, maar ik heb geen zelfbedachte zin ingestuurd voor het veelbesproken Koningslied of een droom gedeeld voor Nederland. Gelukkig maar, anders zou ik me vandaag schuldig moeten voelen over het lied met een melodie die impliceert dat het eigenlijk voor een begrafenis gecomponeerd is. Nu kan ik vanavond tenminste zonder enig verantwoordelijkheidsgevoel meezingen, omringd door de oranjegekte, wetende dat ik alleen de zangplicht vervul die mij door anderen opgedragen is.

En eigenlijk is het lied niet eens zo erg. Het lied werd, net zoals de oranje jurkjes, shirts, etenswaren en de welbekende wuppie, bestempeld als retecommercieel. Dat past toch juist perfect bij de inhuldiging en het feest dat vandaag gevierd wordt? Een retecommerciële feestdag krijgt een retecommercieel lied. De inhuldiging vanwege het onveranderlijke protocol en het Koningslied als commerciële toevoeging. Slim. Ondanks dat ik dus vol overgave zal meezingen, zijn er wel zinnen die me verontrustten. Zinnen die me aan het intelligentieniveau van ons Nederlanders laten twijfelen. Achteraf onnodig, want iedereen vond het lied een nationaal dieptepunt. Ik neem de zin ‘ben je er klaar voor?’ als voorbeeld.

Geschilderd door Carla Rodenberg en verkozen tot officieel staatsieportret

 

Want wat ik me afvraag, toekomstige Koning, is waar u klaar voor zou moeten zijn. Sinds u als staatshoofd geen politieke functie meer zult vervullen, blijft er weinig over om klaar voor te zijn. Ooit weigerde de Belgische koning Boudewijn zijn handtekening onder een abortuswet te zetten. Het leverde hem niets op, behalve tijdelijke ontheffing uit zijn functie. Zulk soort aandachtstrekkerij zult u daarom wel achterwege laten, net zoals uw bemoeienis met de formering van een nieuw kabinet, want dat willen ze niet meer. Wat dan overblijft is de ceremoniële functie. Lintjes knippen, toespraken houden, Nederland vertegenwoordigen – of, zoals u het zelf noemde, samenbinden, vertegenwoordigen en aanmoedigen.

Met alle respect, hoogheid, maar Nederland zal u straks toezingen of u ‘er klaar voor bent’ en of u ‘dat ooit echt kunt zijn’. Als ze dat zongen over het oudersschap, dan kan ik me daar enige voorstelling bij maken. Zoiets weet je niet tot het zo ver is. Maar er klaar voor zijn om lintjes door te knippen en af en toe voor de pers op de foto te gaan? Daar is zelfs Amalia al klaar voor. Toch is het vandaag zo ver. U kunt bewijzen dat u er klaar voor bent. Hoe ik daarover denk? De kans dat u er, na zoveel jaar van intense voorbereiding en slim afkijken bij uw moeder, niet klaar voor bent om ons te vertegenwoordigen, acht ik niet zo groot – hoogstens zo groot als de kans dat de dochter van een Argentijnse oorlogsmisdadiger trouwt met een Nederlandse prins. Want hoe reëel is die kans nou eigenlijk?

‘De Nederlander bestaat niet,’ zei onze toekomstige Koningin Máxima eens. Ik kan u vertellen, hoogheid, dat de Koning ook niet bestaat. U zult deze taak op uw eigen manier invullen en daarbij uw eigen beslissingen nemen. Toch hoop ik dat u, voor u vanavond uw hoofd op uw satijnen kussen legt, nog eenmaal naar de vlaggen zult kijken. Ziet u het silhouet van uw moeder er ook in verschijnen? Vanaf nu zal de wind anders waaien, zullen de vlaggen anders wapperen. Nog steeds even onvoorspelbaar, maar in een andere richting. Ik wil u van harte feliciteren – bij twijfel altijd doen, is mij geleerd – en u alle wijsheid wensen voor uw koningschap. Moge de wind de in juiste richting waaien.

Rosalinde Markus

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Rebelse Huisvrouw

    Geweldig stukje, echt geglimlacht om ‘Maar er klaar voor zijn om lintjes door te knippen en af en toe voor de
    pers op de foto te gaan? Daar is zelfs Amalia al klaar voor.’

    • Linda Rosalinde Markus

      Bedankt, Lilian! Leuk dat je de moeite hebt genomen om een reactie achter te laten. Het is fijn om te weten dat het stukje in de smaak is gevallen. 🙂