Creativiteit laat zich niet beperken

Iemand vertelde me ooit dat hij verslaafd was aan interviews met schrijvers uit The Paris Review. Dat begrijp ik volledig. Wat ik zo fascinerend vind aan interviews, is dat je er altijd iets van kunt leren. Niet voor niets zetten tijdschriften vaak bekende Nederlanders op de cover met de belofte van een uitgebreid interview in het blad. Het idee van een inzicht, wijsheid of levensles die je leven verandert is verleidelijk genoeg om het blad te kopen.

Lees verder Creativiteit laat zich niet beperken

Het proces van zoeken naar de juiste woorden

Ik sneed een stuk van het warme brood af. De korst verkruimelde onder het mes. ‘Weet je waar ik weleens bang voor ben,’ zei ik, terwijl ik naar de ondergaande zon keek. ‘Nou?’ Ik staarde naar de zon, mijn vriend volgde mijn blik. ‘Het is net een klein samurai zwaard,’ omschreef hij het laatste rode randje zon. Ik stopte met snijden en bleef kijken tot ook het laatste beetje zon onder de zee verdween. ‘Daar ben ik bang voor,’ zei ik. ‘Dat mijn woorden ook zo verdwijnen en niemand het kan zien zoals ik het zie.’ Mijn uitleg was te vaag, waarschijnlijk door de lome roes van zon, strand en opgedroogd zout waarin ik verkeerde. ‘Ik zie de momenten en hoe ik ze zou willen omschrijven, maar soms ben ik bang dat het allemaal in mijn hoofd blijft zitten. Dat de woorden er niet uitkomen zoals ik wil. Dat het nooit goed genoeg zal zijn, ik nooit de juiste woorden weet te vinden.’

Ik besmeerde het brood met aioli, wist dat niemand anders nog met me zou willen praten door de knoflooklucht en nam een hap. ‘Je blijft het gewoon proberen,’ zei mijn vriend. ‘Anders weet je nooit of het je lukt.’ Ik knikte. ‘Misschien is dat wel het mooiste,’ zei ik. ‘Het proces van zoeken naar de juiste woorden in de juiste volgorde.’ Geen van ons tweeën wilde toegeven dat het kouder werd en het daarom tijd was om de rekening te vragen.

‘Zou toch mooi zijn,’ zei ik.

‘Wat?’

‘Als het een keer lukt.’

Waarom zoeken naar geluk juist ongelukkig maakt

Schrijven maakt gelukkig. Dat is iets waar ik al heel lang van overtuigd ben, en na het zien van de prachtige uitzending van Zomergasten met schrijfster Griet Op de Beeck, is die overtuiging nog sterker. Schrijven is een mooie en onschuldige manier om een plek te geven aan alles wat je meemaakt, je wereld te verruimen en in de levens van wildvreemden te stappen. Tegelijkertijd kun je je afvragen: schrijven maakt gelukkig, maar wil je wel naar geluk streven?

Lees verder Waarom zoeken naar geluk juist ongelukkig maakt

Waarom het oefenen van de neerwaartse hond nuttiger is dan acht uur werken

In de wachtkamer van de kaakchirurg las ik voor het eerst de Yoga. Een topsporter vertelde hoe yoga hem rust bracht nadat hij zijn carrière moest opgeven vanwege een ernstige blessure. Iets verder in het blad vond ik vijf oefeningen voor meer rust in je leven. Rust die ik, wachtend op een ingreep die ik al drie jaar uitstelde, goed kon gebruiken. Yoga, dat wil ik proberen, dacht ik – alleen jammer dat ik dat iets te laat bedacht. Toen de assistente me riep voelde ik me allesbehalve rustig.

Lees verder Waarom het oefenen van de neerwaartse hond nuttiger is dan acht uur werken

Wat liedjes van Amy Winehouse je leren over het creatieproces

Ik weet nog precies waar ik was toen het gebeurde. Een hotelkamer in Curaçao waar ik vakantie vierde. Ik kreeg weinig mee van het nieuws uit Nederland en besloot om even het journaal te kijken. Ik zette de televisie aan, en daar was ze. Op een foto naast de nieuwslezer, prijkte het gezicht van Amy Winehouse. Overleden, waaraan was nog niet duidelijk, maar waarschijnlijk kwam het door overmatig gebruik van alcohol en drugs. Op dat moment deed het me niet veel. Ik luisterde haar muziek niet, wist amper wie ze was naast twee hits die ik weleens op de radio hoorde. In mei zag ik een documentaire over haar leven, en toen viel me op dat ze heel letterlijk leefde.

Lees verder Wat liedjes van Amy Winehouse je leren over het creatieproces