Het proces van zoeken naar de juiste woorden

Ik sneed een stuk van het warme brood af. De korst verkruimelde onder het mes. ‘Weet je waar ik weleens bang voor ben,’ zei ik, terwijl ik naar de ondergaande zon keek. ‘Nou?’ Ik staarde naar de zon, mijn vriend volgde mijn blik. ‘Het is net een klein samurai zwaard,’ omschreef hij het laatste rode randje zon. Ik stopte met snijden en bleef kijken tot ook het laatste beetje zon onder de zee verdween. ‘Daar ben ik bang voor,’ zei ik. ‘Dat mijn woorden ook zo verdwijnen en niemand het kan zien zoals ik het zie.’ Mijn uitleg was te vaag, waarschijnlijk door de lome roes van zon, strand en opgedroogd zout waarin ik verkeerde. ‘Ik zie de momenten en hoe ik ze zou willen omschrijven, maar soms ben ik bang dat het allemaal in mijn hoofd blijft zitten. Dat de woorden er niet uitkomen zoals ik wil. Dat het nooit goed genoeg zal zijn, ik nooit de juiste woorden weet te vinden.’

Ik besmeerde het brood met aioli, wist dat niemand anders nog met me zou willen praten door de knoflooklucht en nam een hap. ‘Je blijft het gewoon proberen,’ zei mijn vriend. ‘Anders weet je nooit of het je lukt.’ Ik knikte. ‘Misschien is dat wel het mooiste,’ zei ik. ‘Het proces van zoeken naar de juiste woorden in de juiste volgorde.’ Geen van ons tweeën wilde toegeven dat het kouder werd en het daarom tijd was om de rekening te vragen.

‘Zou toch mooi zijn,’ zei ik.

‘Wat?’

‘Als het een keer lukt.’

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.