De koffieverslaafde schrijver

Ik drink koffie tijdens het schrijven. Lang niet altijd, omdat ik ook nog weleens buiten kom en dan niet de behoefte voel een thermoskan mee te slepen. En omdat ik weiger te betalen voor slappe koffie uit de kiosk op het station. Als ik het al koop, vraag ik of ze er cacaopoeder op doen. Dan zit er tenminste smaak aan. Maar als ik thuis aan het schrijven ben, drink ik regelmatig koffie. Het is fijn om af en toe naar de met vermalen bonen gevulde mok te grijpen. Om even iets anders vast te hebben dan die eeuwige pen. En ik weet dat ik daarin niet de enige ben. Veel (aspirant) schrijvers drinken koffie. Sommigen zweren bij een hete kop koffie voor ze ook maar een woord opschrijven, terwijl anderen er pas tijd voor hebben wanneer de woorden eenmaal op papier staan. Maar ze drinken koffie, hoe dan ook.

De laatste tijd viel me op dat koffie echt belangrijk is in het schrijverswereldje. Koffie en alcohol, natuurlijk. Het begon met een oproep die ik een paar maanden geleden zag. Een koffiezaak presenteerde zichzelf als de ideale ontmoetingsplek voor schrijvers en geloofde dat haar koffie de schrijvers hielp bij het schrijfproces. Daarom was de koffiezaak op zoek naar jong literair talent en organiseerde ze een wedstrijd in samenwerking met een uitgever. Later zag ik op het web een fragment voorbij komen waarin een gevierd schrijver verkondigde dat hij van zijn laatste dollars ongetwijfeld een kop goede koffie zou kopen. Omdat hij niet zonder kan. Een ander ging daarin zo ver dat hij alleen maar peperdure Kopi Luwak koffie kocht, omdat hij geloofde dat alleen die koffiesoort zijn ware schrijfstem naar boven bracht. En gisteren publiceerde weer een andere schrijver een artikel op zijn blog waarin stond dat hij veertig dagen stopt met het drinken van koffie. Omdat hij niet afhankelijk wil zijn en wil weten of hij ook zonder cafeïne zinnige woorden op papier krijgt. Ja, koffie en schrijven worden terecht met elkaar geassocieerd. Schrijvers zijn koffieverslaafd. Stuk voor stuk.

En ik vroeg me af waarom. Waarom drinkt vrijwel iedereen die schrijft koffie? Ik dacht altijd dat ik het dronk omdat ik het gewoon lekker vond. Net als met eten.
‘Waarom eet je dat?’
‘Omdat ik het lekker vind.’
‘Waarom drink je koffie?’
‘Omdat ik het lekker vind.’
Koffiezaken zeggen dat het komt doordat hun koffie verslavend lekker is. Schrijvers zeggen dat ze door koffie beter gaan schrijven. Weer anderen menen dat je taalgevoel er een impuls van krijgt, waardoor je tijdens het schrijven minder fouten maakt. Er is zelfs een organisatie die zegt dat koffie het brein zo beïnvloed dat schrijvers denken dat ze zonder niet eens meer kunnen schrijven. ‘Writing should be pure!’ vind zij. ‘From the brain! From the heart!’

Intussen ben ik achter de echte reden gekomen. Want dat die er is, staat voor mij vast. Misschien helpt koffie inderdaad bij het schrijven. Misschien is het verslavend. En misschien zorgt het echt voor de nodige energie om de juiste woorden op papier te krijgen. Maar daar drinken we het niet voor. Eigenlijk drinken we het omdat we zo af en toe onze creativiteit moeten prikkelen door ons beeldscherm even te verruilen voor de aanblik van het koffiezetaparaat of de vertrouwde geur van een koffiebar. Niet omdat we er zo ijverig van gaan schrijven, maar omdat het een perfect excuus lijkt om het schrijven nog even uit te stellen. Zoals ik al eerder vertelde in een blog, is schrijven vooral koffie drinken. En als het aan de schrijvers ligt, is koffie drinken ook schrijven.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Haha, geweldig geschreven! Laatst zag ik bij de mannenshirts bij de HEMA een bordeauxrood T-shirt met de tekst “Coffee is always a good idea” en nu heb ik er spijt van dat ik hem niet heb gekocht. Ik drink namelijk ook koffie. En op erge dagen wel 3 koppen (wat ik veel vind voor iemand van 15)! Ik ben het helemaal met je eens, haha.
    Liefs, Manon

    • Bedankt Manon! Haha, wat grappig. Ik ben trouwens ook op m’n veertiende/vijftiende begonnen met koffie drinken. De aanhouder wint. 😉

  • dat wist ik niet, dat koffie zo gegeerd was bij schrijvers! alcohol, dat wel ja.
    maar aangezien cafeïne invloed heeft op het brein kan ik er wel inkomen.

    • Er is zelfs een schrijfster die altijd wanneer ze schrijftips geeft als eerste zegt: ‘Drink koffie!’ Zo erg kan het soms dus zijn. 😉

  • Ik herken het wel… Ik vind koffie echt zalig en merk dat ik daarna weer veel helderder kan nadenken.. misschien is dat ook voor schrijvers het geval:)

    • Zou kunnen! Maar stiekem lijkt het ook een soort excuus om te zeggen: ‘Oh, ik heb koffie nodig. Even het koffiezetapparaat aanzetten..’ Om vervolgens twintig minuten later nog niet aan het schrijven begonnen te zijn.

  • Ik schrijf me suf, maar heb echt niks met koffie en drink maximaal één kleine cappuchino per week als ik even wakker moet worden.. gedurende de week sporten, fotograferen en lezen helpen mij veel beter bij schrijven 🙂

    • Dit stuk is ook een beetje generaliserend.
      Het merendeel van de schrijvers zegt koffie te drinken, daar heb ik het op gebaseerd. Ik denk ook niet dat het echt helpt, maar dat het meer het ‘idee’ is. En zoals ik hierboven al zei, de kans om het schrijven eventjes uit te stellen. 😉

  • Ooh hahaha ik ben het er helemaal mee eens!
    Ondanks dat ik geen koffie drink is dit voor mij meer met thee, maar wel precies het zelfde.
    Geniaal gewoon!

  • Ik heb het meer met thee, want van koffie word ik snel misselijk 🙁

  • Ik ben een koffieruiker (Ik hou heel erg van de geur ervan, maar ik krijg dat spul echt niet binnen), al heb ik nog niet getest of dat ook een invloed heeft op mijn creativiteit 😀

    • Haha, het is ook leren drinken. Zelf heb ik het ook lange tijd vies gevonden, maar na het aantal keer ‘gedwongen’ gedronken te hebben, leerde ik het waarderen. Koffieruiker, leuk woord! 🙂