De vernieuwing van De Correspondent zit al in de naam

 

Volgens Maarten Keulemans, blogger voor de Volkskrant, draagt het journalistieke initiatief De Correspondent bij aan de waan van de dag die ze wil overstijgen. Kwaliteitskranten vervullen die rol al, meent hij. De krant brengt onderzoeksjournalistiek, is onafhankelijk, verschijnt ook online en vraagt om de meningen van lezers. Hij beweert dat De Correspondent overbodig en helemaal niet zo vernieuwend is. Bovendien is het een podium voor Bekende Nederlanders, waardoor zij straks niet alleen de programma’s op televisie maar ook de journalistiek domineren, schrijft hij. Toch durf ik te stellen dat hij fout zit. Wie wil weten wat vernieuwend is aan het journalistieke experiment van Rob Wijnberg hoeft alleen maar de naam ervan te lezen.

De afgelopen week viel kwaliteitskrant nrc.next dagelijks op mijn deurmat. Voor m’n studie moest ik een tijdje kwaliteitskranten lezen, analyseren wat me opviel en onderbouwen welke krant me het meest aansprak. Zelf worstelde ik al een tijdje met de vraag op welke krant ik een proefabonnement moest nemen, dus ging ik serieus op zoek naar de krant die mij voortaan van dagelijkse actualiteiten en kritische columns mag voorzien. Uiteindelijk is mijn definitieve keuze nrc.next geworden. Ik ontvang hem nu een week en hoewel ik het een geweldige krant vind, ben ik er niet helemaal tevreden mee.

Twee van mijn favoriete columnisten schrijven voor nrc.next, terwijl ik eigenlijk alle columnisten en journalisten die ik waardeer wil kunnen volgen zonder daarvoor afzonderlijke kranten te moeten kopen. Helaas laat mijn studentenbudget het niet toe om dagelijks de Volkskrant te kopen voor de voetnoot van Arnon Grunberg, Trouw voor de taalrubriek en NRC Handelsblad voor de column van Bas Heijne, dus moest ik kiezen. Nrc.next gaf de doorslag vanwege de columns van Joris Luyendijk en Ernst-Jan Pfauth.

De Correspondent is daarin vernieuwend, weet wat lezers in deze tijd willen. Ik wil van een krant dat hij geschreven is door geweldige journalisten met hart voor hun vak en passie voor de stukken die ze schrijven. Een auteursmedium dat auteurs leidend maakt en het nieuws bij de juiste auteurs zoekt in plaats van de auteurs op nieuws te zetten dat nou eenmaal actueel is en gepubliceerd moet worden.

De auteurs bepalen wat ze belangrijk genoeg vinden om te delen en waar ze over willen schrijven, wat ervoor zorgt dat je stukken gaat lezen die met enthousiasme en toewijding geschreven zijn. Dat Rob Wijnberg daar eerst bekende journalisten voor heeft gestrikt, is begrijpelijk. Jonge journalisten kun je geen baan aanbieden als je nog niet weet hoe het experiment uit zal pakken en wat je hem precies te bieden hebt behalve een vooralsnog vrij lege website met zestienduizend leden en wat journalistieke idealen.

Nu lees ik nrc.next, volg ik daardoor Joris Luyendijk en Ernst-Jan Pfauth en vang ik af en toe een glimp op van de voetnoot wanneer ik in een kiosk op het station sta. Maar de maand waarin De Correspondent officieel van start gaat, staat rood omcirkeld in mijn agenda. Ik kan niet wachten om al die journalisten op één platform te gaan volgen en ben benieuwd welke journalistieke talenten ze er later bij zullen betrekken. Wie er zit te wachten op nog meer duidingen en reportages die Rob Wijnberg belooft te gaan brengen, vraagt Maarten zich af. Ik. En met mij nog zestienduizend andere leden.

Eigen foto.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.