De wereld ligt in de boekwinkel

Boekwinkels openbaren de gedachten van de wereld. De boeken die ze huisvesten, vertellen me wat belangrijk is. Welke ideeën leven in landen over de hele wereld, welke thema’s onaangeroerd blijven. Om te zien wat er speelt, hoef je niet naar actualiteiten- programma’s te kijken. Ga naar de boekwinkel en zie wat er leeft.

 

Ik voel hoe ze me omhullen wanneer ik binnenkom. Ze eisen aandacht, verwachten interesse en kruipen in mijn huid, glijden door mijn aderen om beslag op mijn hart te leggen. De kenmerkende geur van boeken bedwelmt me, voert me langs schrijvers die ik niet eerder kende en genres die ik niet eerder las. Het is de geur van nieuwe, ongeopende boeken, vermengd met oudere exemplaren waar het stof zich tussen de bladzijden genesteld heeft. De geur van zweet, haast en opwinding, met een zweem van het lichte, zoete parfum van de verkoopster.

Het is de geur van hoopvolle verhalen, lang verborgen geheimen, ontroering, bijzondere woorden. Van kaften die de verhalen beschermen, alsof ze bij het openslaan zullen vervormen en de woorden vervagen tot ze hun betekenis verloren hebben. Het frisse windje dat vrijkomt bij het openslaan van de deur, is het enige dat de bedwelmende geur even laat vervliegen. Bij elkaar vormen de bezoekers, oude verhalen en nieuwe boeken de geur die de winkel zo typeert. De geur van een winkel die continue verandert, met nieuwe lezers en nieuwe verhalen om te vertellen. Het is de geur van de wereld.

De kaften van de boeken verschillen. De ene schrijver heeft gekozen voor een beeldende voorkant, een kleurrijk omhulsel dat recht doet aan het opwindende verhaal dat op de bladzijden geschreven is. De ander houdt het simpel, kiest voor een eentonige kaft zonder kleuren en vormen die afleiden van waar het om gaat. Net zoals de boeken stuk voor stuk anders zijn en door andere dingen gekenmerkt worden, verschillen ook de schrijvers. Ze hebben elk een andere leeftijd, een andere afkomst en andere herinneringen. Ze werken op een andere manier, houden van verschillende genres en stijlen en hebben andere gedachten die ze willen vereeuwigen op papier.

Het schrijven is wat ze samenbindt, hun rol als vertegenwoordigers van de wereld is wat hen versterkt. In elk boek lees je, tussen de regels door, hoe de schrijver erover denkt. Zijn opvatting bestaat enkel uit wat opgeschreven gedachten, enkele duizenden woorden. Maar het zijn wel diezelfde woorden die indruk maken en duizenden lezers bereiken. In de bibliotheek vind ik de gedachten van vorige generaties, gesorteerd op alfabet. Als ik wil weten hoe de mijne denkt, ga ik naar de boekwinkel.

Het beschrijft waarom de fysieke boekwinkel zo verademend is, op een manier dat je er nooit uitgekeken raakt. Terwijl je in een boek bladert, verschuift je blik alweer naar een ander dat je interesse wekt. Je leest, leert, ontdekt en kunt zien wat op dit moment het meest besproken thema is. Die boeken liggen vooraan, op een voetstuk. De meer gedateerde opvattingen bevinden zich achterin.

De boeken verschillen, de schrijvers zijn anders, maar hun opvattingen liggen in dezelfde ruimte en vertegenwoordigen de mensen die hun mening niet op kunnen schrijven. Meningen, gedachten en gevoelens van de wereld, die net zo divers en veranderlijk is als de inhoud van de boekwinkel zelf. En het mooiste is nog dat je er zelf aan kunt bijdragen.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Heel mooi geschreven! 🙂
    Al zou ik er nog aan willen toegeven dat jouw tekstje enkel kan toegepast worden op de betere boekhandel – ik loop nog steeds rond met een hekel ten aanzien van de Standaard Boekhandel door al die stomme 50-tinten boekjes in de top 10! 😉

  • joten

    mooi geschreven,
    maar inderdaad niet voor de veredelde krantenkiosk 🙂

  • Bedankt! 🙂
    Het is waar dat de betere boekhandels een beter beeld geven, maar toch kun je ook in wat ‘slechtere’ boekhandels goed zien wat er leeft in de samenleving. Boeken als Vijftig Tinten Grijs zouden decennia geleden niet verkocht worden, daar rustte een taboe op. Doordat het zo’n enorme bestseller is geworden, zie je wel dat die taboe steeds meer verdwijnt. Het zegt wellicht ook iets over wat de gemiddelde Nederlander interesseert. Dat het boek, ondanks de slechte schrijfstijl (ik heb een halve bladzijde gelezen uit een inkijkexemplaar, daar baseer ik het op) zo’n enorm succes is, laat ook zien dat er nog maar weinig concrete informatie over BDSM is, want bijna iedereen is nieuwsgierig.

    Zo is er toch iets meer aan af te lezen dan je op het eerste gezicht zou denken. 🙂
    Maar ik geef je gelijk, het is prettiger om in de betere boekhandel rond te neuzen.

  • Bedankt, Johan! Nee, bij de veredelde krantenkiosk verkopen ze vaak nog niet eens alle kranten, laat staan dat het een geloofwaardig overzicht geeft van de onderwerpen die er leven in de wereld. Maar ik ben in deze blog dan ook uitgegaan van de ‘betere’ boekhandel. 🙂