Gebruik de verhalen die je schrijft om belangrijke ideeën te delen

‘Niemand heeft iets tegen experimenten. En het mooie is, als het mislukt is het toch geslaagd, want je hebt iets geleerd.’ Dit is een uitspraak van managementgoeroe Ben Tiggelaar. Hij studeerde communicatiewetenschap, promoveerde op gedragsveranderingen in bedrijven en interesseert zich voor managementtheorieën en veranderpsychologie, die hij weet te vertalen naar de praktijk. Geen wonder dat de collegezaal van de Haagse Hogeschool vol zat.

[heading margin_top=”14″]We willen Tiggelaar horen praten: híj is de expert![/heading]

Waarschijnlijk heeft hij bovenstaande uitspraak van een of andere Amerikaanse goeroe, maar dat maakt de aanwezige mannen met stropdas en studenten met nette pakken niet uit. Ben Tiggelaar heeft onderzoeken gedaan, de literatuur gelezen, columns en boeken over management en veranderpsychologie geschreven, seminars georganiseerd: voor hen is hij de expert, naar hem willen ze luisteren.

De teleurstelling is dan ook groot wanneer Tiggelaar niet in de collegezaal verschijnt. ‘Ik heb goed nieuws en slecht nieuws,’ zegt de vrouw die met een zenuwachtige glimlach de microfoon pakt. ‘Wedden, hij is er niet,’ hoor ik een student naast me zeggen. Hij krijgt gelijk. Tiggelaar kost als spreker zo’n zesduizend euro, maar op de Haagse Hogeschool wilde hij best voor niets studenten inspireren. De school beloofde in ruil daarvoor een taxi voor hem te regelen.

Toch wel het minste dat ze kunnen doen voor zo’n geliefde spreker die studenten wil inspireren om hun dromen te realiseren.

Er is vast sprake geweest van een communicatiefoutje, want de taxi kwam niet opdagen. Tiggelaar kon niet meer komen. ‘Maar,’ glimlacht de vrouw, ‘Journalist Frénk van der Linden neemt het over en heeft heel veel interessante dingen te vertellen..’ Voordat ze haar zin af kan maken, staat een oudere man op uit het publiek. ‘Pak de tomaten,’ schreeuwt hij. ‘Wat een aanfluiting. Dit is de zoveelste aanfluiting, dus jongens, pak de tomaten!’

Er wordt niets gegooid, dus ik neem aan dat niemand tomaten bij zich heeft.

[heading margin_top=”14″]Dat hij niet kwam, bewees hoeveel impact ideeën hebben[/heading]

Wanneer Frénk van der Linden de microfoon pakt, staan meer mensen op. Notitieboekjes verdwijnen in tassen, tafeltjes worden ingeklapt, de zaal stroomt leeg. ‘Voel je vrij om te gaan,’ zegt de journalist. ‘We wachten even om te zien wie er overblijven.’ De wijnglazen en tafeltjes die voor de borrel achteraf bedoeld waren, blijven leeg. Iedereen pakt zijn jas. Ik gok dat de zaal zo goed als leeg is.

Het voorval intrigeerde me. Honderden mensen hadden deze middag vrij genomen en kwamen speciaal naar Den Haag om Ben Tiggelaar te horen spreken, om geïnspireerd te worden, frisse ideeën te horen, enthousiast te raken. Blijkbaar is de teleurstelling dat het niet doorgaat zo groot, dat de zaal bijna een opstand begint. Het is dat de schoolkantine alleen tomatensoep verkoopt..

Op de foto hierboven zie je mensen weglopen. Tiggelaar kwam niet, dus de collegezaal verloor haar aantrekkingskracht. En dan de tomatenhooligan (heeft iemand een beter woord?), een bizar voorval. Het fascineerde me dat mensen zo boos werden. Het betekent dat mensen er echt naar uitkeken om zijn ideeën te horen. Het betekent dat ideeën ontzettend veel impact kunnen hebben. Dat ideeën niet 100% nieuw hoeven te zijn, maar ook samenvoegingen kunnen zijn van theorieën van anderen.

In dit geval ging het over leiderschap, veranderpsychologie, management. Onderwerpen die voor iedereen, manager of niet, nuttig kunnen zijn. Dus kwamen er honderden mensen op af. Maar het onderwerp kan van alles zijn: zolang je maar een geïnteresseerde groep mensen hebt, enthousiastelingen die vrij nemen om jouw ideeën te horen en zelfs dreigen om tomaten te gooien wanneer je niet komt opdagen.

[heading margin_top=”14″]Ideeën doen rare dingen met mensen, dus blijf ze delen![/heading]

Dat is dus die expertstatus die zoveel bloggers lijken te zoeken. De status die ervoor zorgt dat mensen je boeken verslinden, kaarten kopen voor seminars, naar de andere kant van het land reizen om je te horen praten en, ja, blogs over je schrijven. Of je die expertstatus moet verlangen weet ik niet, maar wat ik wel weet, is dat we ideeën moeten blijven delen.

Ideeën doen rare dingen met mensen. Ze maken mensen enthousiast, zenuwachtig, euforisch, angstig, woedend. Mensen winden zich erover op. Ideeën doen dus iets. Ze zetten iets in beweging, krijgen iets voor elkaar. Er zal vast meer achter zitten. Iets van de juiste persoon, een mooie verpakking, een positief einde, iets in die richting. Maar het belangrijkste is dat het begint met een idee.

Je weet van tevoren niet wat die ideeën doen of hoe mensen erop reageren, maar blijf die ideeën delen. Blog erover, schrijf erover, laat personages in je boeken erover discussiëren, maar doe er iets mee. Deel ze.

Als je dat niet doet, maak je in elk geval de groentenboer blij.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Toch wel sneu voor die Frénk. Misschien had hij ook wel iets interessants te melden. Hoe dan ook, dat zullen die mensen die wegliepen nooit weten. Ben jij blijven zitten?

    • Linda Rosalinde Markus

      Bedankt voor je reactie, Jozef! Ja, voor hem was het triest. Ik ben niet blijven zitten. Frénk van der Linden begon te vertellen over zijn carrière en journalistiek en hoewel dat ook interessant is, heb ik besloten weg te gaan en wat vroeger thuis te zijn. Deels omdat ik meteen over de gebeurtenis wilde bloggen, deels omdat ook ik teleurgesteld was.

      • Het heeft je in ieder geval inspiratie gegeven, dus zo zie je maar weer… Zelfs teleurstellingen kunnen iets opleveren, het is maar net hoe je het bekijkt. 😉

        • Linda Rosalinde Markus

          Ja, precies! Ironisch genoeg was ik van plan om over het gastcollege te bloggen omdat ik verwachtte dat het een inspirerende middag zou worden. Toen het niet doorging, kreeg ik alsnog een idee om het te kunnen gebruiken in een blog. Soms lopen dingen anders, maar niet per se slechter. 🙂 Bedankt voor je aanvullingen!