Een nieuw tijdperk voor de Nederlandse journalistiek

Een maand geleden schreef ik dat ik vreesde dat het eens zo oplaaiende vuur van de kwaliteits-journalistiek langzaam doofde. Hoofdredacteuren van kranten, journalisten en anderen die de journalistiek een warm hart toedragen zijn al jaren op zoek naar vernieuwende manieren om journalistiek winstgevend te houden zonder concessies te doen aan de kwaliteit ervan. Dat ze zich afvragen hoe de toekomst van de Nederlandse journalistiek eruit zal zien, is niets nieuws, maar dat juist Rob Wijnberg, oud-hoofdredacteur van nrc.next, het initiatief voor een nieuw journalistiek experiment neemt, wel.

 

 

De Correspondent, dat is de naam van het experiment dat in september van start gaat. Tenminste, als het startbudget wordt gehaald binnen zevenentwintig dagen. Wijnberg lijkt het papieren medium achter zich te hebben gelaten en wil weten of de behoefte aan kwaliteitsjournalistiek inderdaad zo groot is als hij verwacht. Daarom moeten er eerst vijftienduizend mensen gevonden worden die bereid zijn het jaarlijkse abonnementsbedrag van zestig euro te betalen voor het project officieel doorgang vindt.

De gedachte erachter is dat auteurs met verschillende achtergronden de lezer verdiepende inzichten bieden op het actuele nieuws. Dat doen ze vanuit hun eigen specialisme en expertise. Zij bepalen wat ze belangrijk vinden en welke inhoud (variërend van filmpjes en columns tot uitgebreide onderzoeksartikelen) er dagelijks online verschijnt. Die gedachte is niet vernieuwend. Er zijn meer journalistieke initiatieven ontstaan vanuit de wens om tegen betaling verdiepend nieuws te brengen dat dagelijks door gevestigde, bekende auteurs gebracht wordt.

Dit experiment onderscheidt zich van hen door eerst leden aan zich te binden voor ze beginnen. Dat er alleen correspondenten aan meewerken die zich al bewezen hebben, helpt daarbij en wekt vertrouwen. Denk aan namen als schrijver Arnon Grunberg, politica Femke Halsema, journalist Joris Luyendijk en anderen die de journalistiek echt willen veranderen. Daarnaast zal ‘De Correspondent’ alleen een digitaal medium zijn, waardoor het geen vaste omvang heeft.

De auteurs staan centraal, want alleen wat er volgens hen toe doet, komt online. Geen inhoudsloze stukken om de lege ruimtes op te vullen of om aan de dagelijkse hoeveelheid artikelen te komen, maar journalistiek zoals het bedoeld is, met het oog op het toevoegen van waarde voor de lezer. Journalisten die niet beweren dat het medium waar zij voor werken onfeilbaar is, maar die ergens voor staan en eventuele samenwerkingen met andere media niet schuwen als dat waardevol is voor hun missie: lezers van verdiepend kwaliteitsnieuws voorzien.

Ook het verdienmodel is anders, en misschien wel het enige ouderwetse aan het project. ‘Het laatste nieuws is overal en altijd gratis toegankelijk, daar heb je geen betaald medium meer voor nodig,’ vind Wijnberg. Daarom wil hij met ‘De Correspondent’ verdieping brengen waar lezers graag voor betalen. Lezers die lid worden, moeten jaarlijks zestig euro bijdragen om alle artikelen van alle auteurs op alle kanalen te kunnen lezen. In ruil daarvoor is het medium advertentievrij, waardoor het meer inhoud krijgt zonder de lezers af te leiden en de auteurs zich onafhankelijk op het maken van waardevolle content kunnen richten.

‘Nieuws is niet altijd wat het meeste aandacht trekt,’ verklaarde Wijnberg bij De Wereld Draait Door, ‘maar nieuws kan ook zijn wat het meeste inzicht geeft in de wereld waarin we leven.’ Gratis nieuws is overal al te vinden en bestaat meestal uit korte, weinig toevoegende berichten die vervolgens gekopieerd worden door andere nieuwssites. Betalen voor kwalitatief betere journalistiek die daar bovenuit stijgt, lijkt me dan ook niet meer dan logisch.

Binnen een dag na de lancering had Wijnberg de helft van het benodigde startbudget binnen. Inmiddels hebben 10.488 mensen, inclusief ondergetekende, hun steun aan het project toegezegd en lijkt de kwaliteitsjournalistiek een toekomst te hebben. En dat geeft hoop. Hoop dat er een nieuw tijdperk aanbreekt voor de journalistiek, een tijdperk waarin journalisten die dezelfde frustraties hebben tegen de oppervlakkige verslaggeving, initiatieven nemen.

En er alles aan doen het nog glooiende vuurtje brandend te houden.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.