Dat fantastische verhaal schrijven lukt alleen wanneer je consumeert

‘Gisteren realiseerde ik me dat ik nog maar drie maanden heb om mijn boek af te schrijven, dus besloot ik de hele dag te schrijven,’ schrijft chicklit schrijfster Lisette Jonkman in haar column. Van schrijven kwam niets meer, want ze liet zich afleiden door de altijd aanwezige verleidingen.

[heading margin_top=”14″]Juist als je creëert zijn verleidingen onweerstaanbaar[/heading]

Hoewel iedere schrijver anders omgaat met gebrek aan inspiratie (of afweersysteem tegen Twitter), hebben ze één ding gemeen: ze schrijven. Anders verdienen ze niets en moeten ze een andere uitdaging zoeken.

Door te schrijven kunnen ze naar literaire avondjes, werken in een luxe koffiezaakje of op vrijdagavond hun stamcafé opzoeken. En, belangrijker nog, zichzelf creatief uiten. Iets maken wat ertoe doet.

Iets maken geeft voldoening. Verder in haar column beschrijft Lisette hoe ze later ineens drieduizend woorden tikte en hoe goed dat voelde. We creëren iets en dat voelt fantastisch, dus besteden we zoveel mogelijk tijd aan schrijven.

En toch worden die verleidingen juist onweerstaanbaar doordat we blijven schrijven. Als we afspreken nu écht te gaan schrijven, is dat vaak precies wat we niet doen. Ik las een interessant artikel over de wisselwerking tussen iets creëren en iets consumeren, waarin het volgende naar voren kwam:

‘Creating is addictive, and there’s a tendency to lose yourself in the craft. If you only focus on creating, your mind gets full and doesn’t leave room for anyone else.’

KC Procter

[heading margin_top=”14″]Je moet consumeren om te kunnen creëren[/heading]

Dat zoveel schrijvers zeggen dat je evenveel moet lezen als schrijven, is niet alleen omdat je van lezen leert of inspiratie opdoet. Je hebt het nódig om te kunnen blijven creëren. Het is precies de reden waarom een dag vrij nemen om je puur op het schrijven te richten niet werkt.

Als je alleen maar informatie binnenkrijgt en er verder niets mee doet, droogt die creatieve stroom (tijdelijk) op:

‘Input without output leads to constipation.
Output without input leads to stagnation.’

KC Procter

Schrijvers zeggen het niet om je, in een laatste wanhopige poging, hun boeken te laten lezen of de zogenaamde ontlezing tegen te gaan, maar omdat ze weten hoe moeilijk het schrijven is als je het niet doet.

Toch best leuke mensen, die schrijvers.

Foto door: Tyler Wainright

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.