Focus op vakantie: heb je tijdens vakanties echt tijd om te schrijven?

Tijdens de vakantieperiode maken we onszelf graag wijs dat we nu écht dat boek gaan schrijven. Nog niet zo lang geleden strekte de zomervakantie zich voor ons uit, de zeeën van tijd waar we altijd van droomden, werden werkelijkheid. Inmiddels is het augustus, het laatste restje tijd van die zee is aangebroken. Beantwoord de volgende vraag: heb je dat boek geschreven? Oké, oké, heb je een hoofdstuk af? Een alinea misschien? Dan tenminste een afgerond idee, ja?

[heading margin_top=”14″]Je hebt tijd om te schrijven, maar toch ook niet[/heading]

Naar alle waarschijnlijkheid heb je alle bovenstaande vragen met ‘nee’ moeten beantwoorden. Dat is frustrerend. Om de een of andere reden beginnen we vakanties vol goede voornemens om de tijd nuttig in te vullen. We zoeken een bijbaan, boeken een mooie reis, maken plannen met vrienden, ruimen het huis op en nemen ons voor een begin te maken aan het schrijven van een boek, want daar heb je nu eindelijk eens tijd voor.

Ik probeerde het ook, iedere zomer. In februari begon ik al met dromen over wat ik in juli en augustus allemaal op papier zou zetten. De mooiste zinnen en vreemdste personages kwamen voorbij en ik beloofde ze een plek in het document waar ik dan aan zou beginnen. Het lukte nooit. Vriendinnen wilden naar het strand, ik zou een kennis helpen met zijn website en ik spitte dagenlang oude documenten door om te bepalen of ik ze wel of niet wilde weggooien.

Als troost voor mezelf omdat ik die belofte weer niet nagekomen was, kocht ik voor ik op vakantie ging een notitieboekje. Ik doe het nog steeds, het is een gewoonte geworden. Op vakantie gaan betekent een notitieboekje aanschaffen om, volledig uitgerust, verhalen in te schrijven. In mijn handbagage zat niets dat voor afleiding kon zorgen, dus nam ik me voor om tijdens de vlucht meteen te beginnen met schrijven. Soms begon ik, vaker niet, dan vond ik toch ergens afleiding. Het scherm op de stoel voor me, het uitzicht, de See Buy Fly folder.

Goed, dan maar beginnen aan een reisverslag. Geen fictie, maar ik schreef tenminste. Avond na avond zonderde ik me af op de hotelkamer en beschreef ik alles wat we die dag hadden mee- gemaakt. Het werden ellenlange verslagen zonder echt mooie zinnen, waardoor het een klus werd waar ik mezelf iedere avond toe dwong. Halverwege hield ik het niet meer bij, soms liep ik hele dagen achter met schrijven. Ik stopte, de rest van de vakantie bleef het notitieboekje dicht.

[heading margin_top=”14″]Richt je op details, die groeien uit tot verhalen[/heading]

Deze zomer maakte ik opnieuw plannen, tot ik het notitieboekje van twee jaar geleden vond. Half beschreven, de laatste zin die erin stond was niet eens af. Ik realiseerde me dat het niet werkt. Bij het schrijven van die verslagen richtte ik me op de grote lijnen, omdat ik in zo min mogelijk tijd de volledige vakantie wilde beschrijven. Er was geen ruimte voor details, terwijl juist details interessant en persoonlijk zijn, kunnen uitgroeien tot volwaardige verhalen.

Plannen maken, hopen dat je jezelf eraan houdt, afspreken dat je nu begint aan dat grote project waar je normaal nooit tijd voor hebt. Dat werkt niet. Heb je tijdens vakanties echt tijd om te schrijven? Ja, maar misschien niet zoals jij zou willen. In plaats van jezelf te verbinden aan een groot project, zoals het schrijven van een roman, kun je je beter richten op de details. Dingen die je tijdens de vakantie opvallen en een mooi begin vormen voor een verhaal.

De crux is: als je jezelf wijsmaakt dat je die hele vakantie nodig hebt om een mijlpaal als het schrijven van een boek te halen, haal je het niet.

Het is al een groot project en in je hoofd maak je het dan nóg groter. Een hele vakantie schrijven wordt een worsteling, want er zijn altijd andere dingen die je aandacht opeisen. Vrienden willen iets van je. Je familie verwacht dat je op bezoek komt. Kaarten voor festivals zijn al gekocht. Genieten van die vrije tijd en schrijven over kleine bijzonderheden die je terloops opvallen, motiveert meer dan jezelf verbinden aan een enorm project dat alle vrije tijd opzuigt.

Het voorkomt dat je dagenlang onbelangrijke documenten doorspit en schrijven als een worsteling gaat ziet. Begin gewoon met de details en zie wat eruit komt. Hou het vrijblijvend.

Het is tenslotte vakantie.

De komende tijd leg ik de focus op verschillende onderwerpen waar ik mee te maken heb. Je op een onderwerp focussen dwingt je om er specifiek en eerlijk over te bloggen: wat vind je er echt van? Volg het met de tag #Focus.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Ariadnesdraad

    Mooi stuk, dit. Het is mijn ervaring dat goed naar de details kijken mooie stukken oplevert. Soms luchtig, maar even vaak ook niet …