Waarom het onrealistisch is dat je geen etensfoto’s mag maken in restaurants

Op mijn telefoon staan 3.117 foto’s. Veel? Ja. Is mijn telefoon traag? Nogal. Verwijder ik ze? Misschien een paar. Ik hou van foto’s maken, omdat het tastbare herinneringen zijn van momenten die na verloop van tijd in de gaten van je geheugen verdwijnen. Meestal maak ik die tastbare herinneringen met mijn smartphone, omdat ik die vrijwel altijd bij me heb. Foto’s maken en online zetten is tegenwoordig net zo normaal als een boek lezen in de trein. Toch?

[heading margin_top=”14″]’Wil je die pizza alsjeblieft niet op de foto zetten?'[/heading]

Waar ik misschien wel het vaakst foto’s van maak, is eten. De lasagne van Karalis moest op de foto, de zalige chocoladetaart als toetje wilde ik delen en mijn zelfgebakken cake moest er ook aan geloven. Een tijdje geleden at ik één van de lekkerste pizza’s ooit (ja, ik ben gek op Italiaans eten) in Scheveningen. Na een verfrissende wandeling over de boulevard kon ik kiezen: McDonald’s of heerlijk Italiaans? Natuurlijk koos ik voor het laatste.

Ook die pizza moest op de foto. Net toen ik de camera scherp stelde en inzoomde op de pizza, werd ik aangetikt door een serveerster. ‘Geen foto’s maken, alsjeblieft.’ Ik keek haar raar aan. ‘Waarom niet?’ Ze legde uit dat foto’s van de gerechten vaak via social media gedeeld werden en het restaurant dat liever niet wilde. ‘De gerechten zien er op foto’s niet zo smakelijk uit.’ Het kwam erop neer dat ze bang was dat mijn foto van de pizza toekomstige klanten zou afschrikken.

Eerder zag ik nog weleens folders met deelknoppen in restaurants omdat ze graag wilden dat je incheckte op Facebook of via andere kanalen deelde dat je bij hen uit eten was. Nu willen ze dat je alleen dingen deelt die gegarandeerd positief uitpakken. Geen foto van je pizza dus, zelfs niet als je erbij zet dat hij heerlijk smaakt. Vroeger wisten ze niet wat ze met social media aanmoesten en vonden ze het prachtig wanneer gasten iets over het restaurant deelden, inmiddels hebben ze door dat er blijkbaar ook nadelen aan ons deelgedrag kleven.

Die verschuiving was ineens heel zichtbaar toen ik verzocht werd geen foto te maken. De serveerster was te laat, want de foto was al gemaakt. En ik heb hem ook gedeeld, precies wat ze niet wilde. Is die angst van restaurants realistisch? Die vraag houdt me al even bezig. Natuurlijk komt zo’n foto niet in de buurt van het zelf ervaren van die eetbeleving, maar heeft het dan ook het tegenovergestelde effect? Heb je inderdaad minder zin om bij het restaurant te gaan eten na het zien van bovenstaande foto?

[heading margin_top=”14″]Stel jij fotopizza’s anders voor dan pizza’s uit recensies?[/heading]

Ik betwijfel het, vooral omdat je met schrijven eigenlijk hetzelfde doet: een zo realistisch mogelijk beeld scheppen (het creëren van een soort foto in het hoofd van de lezer). Als je het zelf niet hebt meegemaakt, weet je niet of dat beeld echt realistisch is. Je maakt je er een voorstelling van. Je probeert de realiteit zo dicht mogelijk te benaderen, maar je weet alleen of dat je lukt als je die realiteit zelf kent of vrienden hebt die het kennen.

Voor de schrijver is het vaak makkelijker om een situatie te beschrijven. Een verhaal maken van iets dat je zelf hebt meegemaakt en waarvan je dus weet wat wel en niet realistisch is. Maar voor de lezer maakt het, als de schrijver goed is in zijn vak, weinig uit of de schrijver een waargebeurde situatie beschrijft of een onbekende situatie verzint. Hetzelfde geldt volgens mij voor die foto. Omdat ik de pizza heb gezien, weet ik of de foto hierboven een getrouwe weergave is van de tastbare pizza.

Maar of iemand anders een recensie leest waarin een beeld wordt geschetst van hoe het eten was (beschrijving) of een foto ziet (beeld), lijkt me niet van invloed op hoe diegene de pizza voor zich ziet. Probeer het: ‘Het was een heerlijke margaritha pizza, precies zoals je hem zou verwachten. Tomatensaus, mozarella, krokante korst en verse basilicumblaadjes om het af te maken’. Is dit nu beter om te delen dan de foto hierboven? Is jouw beeld beter, zou jij nu eerder in dit restaurant een pizza bestellen?

Nogmaals, ik betwijfel het. Wel recensies toelaten maar het delen van een foto tegenwerken. Wel toestaan dat mensen een eigen beeld van de werkelijkheid vormen, maar diezelfde werkelijkheid niet op foto willen hebben ‘voor het geval het een negatieve uitwerking heeft’. Dat idee van de realiteit vind ik nog vreemder dan het fotograferen van een pizza.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Emily

    Haha ja vind het ook een beetje raar. Ik hou persoonlijk meer van een beeld dan een stuk tekst wat eten betreft. De maker van het beeld ziet toch zelf ook wel of het een beetje realistisch is? En dan alsnog, de combinatie van tekst EN beeld maakt het plaatje dan toch juist af?

    • Linda Rosalinde Markus

      Bedankt voor je reactie, Emily! Precies, ik ben het met je eens.

  • Ik heb al vaker gehoord dat er wordt verzocht om geen foto’s te maken, maar heb het zelf nog niet meegemaakt. Denk niet dat het realistisch is om te verbieden, ook schrikken foto’s van eten gemaakt door mobieltjes me eigenlijk nooit af.

    • Linda Rosalinde Markus

      Echt? Ik had er nog nooit van gehoord. Mij schrikken ze ook niet af, dus ik ben wel benieuwd waarom het restaurant die keuze gemaakt heeft.

  • lindakwakernaat

    Wat vreemd. je mag wel een foto van je gezelschap maken?
    Gek dat me zo bang is voor negatieve publiciteit, zou daar dan een grond van waarheid in zitten?

    • Linda Rosalinde Markus

      Ja, ik vond het ook al zo vreemd. Karin haalde me over er een blogpost over te schrijven, bij deze.

  • Michelle

    Haha, nu heb ik zin in pizza!