Geertje Kindermans: ‘Als je echt iets met schrijven wilt, moet je jezelf serieus nemen’

De verhalen van de twintig longlistschrijvers van de Grote Lowlands Schrijf- wedstrijd zijn gepubliceerd in een e-book. Heel leuk, maar niemand heeft het over de negentien schrijvers die net naast de hoofdprijs grepen. Wie zijn die enthousiaste schrijvers? In deze interviewserie interview ik zoveel mogelijk longlistkandidaten.

Geertje Kindermans is journaliste, maar besloot fictie meer aandacht te geven. Met haar heftige verhaal ‘Ze komt niet meer’ haalde ze de longlist van de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd. Niet alleen ben ik benieuwd naar haar reden om fictie te gaan schrijven; ik wil ook weten waarom ze zo’n heftig verhaal heeft ingestuurd. Tijd voor de vragen!

In het dagelijks leven ben je journalist en redacteur. Waarom wil je daar graag ‘schrijver’ aan toevoegen?
Ik vond het altijd leuk om portretten over mensen te schrijven. Maar voor het vakblad waarvoor ik dat deed sprak ik altijd verkopers en ondernemers en dan kreeg ik altijd de positieve kant te horen.

Op een dag sprak ik een salesmanager die me over zijn geslaagde leven vertelde en opeens was ik het zat. Ik heb zijn verhaal wel opgeschreven, maar wist dat ik ook over de zwarte kant wilde schrijven. Dat was voor mij de reden om met fictie te beginnen.

Hoe is de wens om gepubliceerd te worden bij jou ontstaan?
Als je schrijft, wil je gelezen worden. Als je praat wil je toch ook dat er naar je geluisterd wordt? In jezelf praten kan waardevol zijn, maar het is toch iets anders dan tegen iemand praten. Volgens mij is dat het.

Hoe voelt het dat jouw verhaal ‘Ze komt niet meer’ nu gepubliceerd is in een e-book?
Dat is leuk, het was ook een van de redenen om mee te doen. Maar is het erg als ik zeg dat ik nog steeds het meeste hou van een boek van papier? Ik ben ook blijer met een CD dan met losse nummers op mijn iPod. Ik vrees dat ik daarin ouderwets ben.

Jouw verhaal speelt rond een heftig thema. Waarom koos je daarvoor, waarom besloot je juist dit verhaal in te sturen?
Ik had het verhaal liggen en heb het aangepast voor de wedstrijd. Ik heb er niet eens zo over nagedacht, maar er gebeurt iets in dit verhaal, daarom koos ik het. Ik weet niet meer precies hoe het ontstond, ik heb de clou niet van te voren bedacht, die is ontstaan uit het verhaal, het paste in de sfeer en de eenzaamheid die in het begin al in het verhaal zat.

QuoteGeertjeKindermans

Heeft het behalen van de longlist je doen besluiten het schrijven een grotere plek in je leven te geven?
Niet per se, dat groeide al langer en ik moet het misschien nog wel iets serieuzer gaan nemen. Ik begin zo langzamerhand in te zien dat als je er echt iets mee wilt, je op de eerste plaats jezelf serieus moet nemen. En dan volgt de rest vanzelf. Of niet natuurlijk.

Vind je jezelf meer een lezer of een schrijver en waarom?
Ik weet niet of ik mezelf al een schrijver durf te noemen. Je moet eigenlijk eerst een boek hebben gepubliceerd en liefst twee voor je dat kunt zeggen. Maar waarschijnlijk ben ik daar erg terughoudend in, ik heb mezelf ook heel lang geen journalist durven noemen of psycholoog. Een lezer ben ik wel. En verder vraag ik me af: moet niet iedere schrijver ook een lezer zijn?

Je hoort vaak van schrijvers dat ze een specifieke plek hebben waar ze het liefst schrijven. Heb jij dat ook of ben je daar door je werk als journalist heel flexibel in?
Een journalist is flexibel in de plek waar hij interviews houdt, maar het uitwerken doe je op vaste plekken. Ik schrijf thuis en op mijn werk. Fictie schrijf ik thuis. Ik heb een laptop en wil ook op andere plekken gaan schrijven, ik heb begrepen dat dit heel inspirerend kan zijn, maar dat is er eigenlijk nog niet echt van gekomen.

Sommige schrijvers hebben schrijfgewoontes, zoals vroeg in de ochtend schrijven, staand schrijven of liters koffie wegwerken voor ze beginnen. Wat zijn jouw schrijfgewoontes?
’s Ochtends vroeg ben ik het helderst. Het beste schrijf ik als ik net uit bed kom en niemand tegen me praat. Of niet te veel in ieder geval. Als ik een telefoontje krijg kan het al weg zijn. Maar om zo te schrijven, kan ik me niet permitteren met mijn werk. Daarom wisselt het nog wel eens en dat is niet optimaal.

 Heb je een schrijftip voor beginnende schrijvers?
Schrijven en laten lezen en als mensen commentaar hebben of hun indruk geven, daar naar luisteren. Niet jezelf verdedigen, het ook niet per se aan- nemen, maar er gewoon naar luisteren en dan weer opnieuw naar je eigen verhaal kijken.

Het Grote Lowlands Schrijfwedstrijd e-book met daarin alle verhalen die op de longlist stonden, kun je hier gratis downloaden.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Inspirerend artikel! Die tip om jezelf serieus te nemen, lijkt vanzelfsprekend, maar ik denk dat veel schrijvers daar stiekem toch mee worstelen. Ook die ”Als je schrijft, wil je gelezen worden. Als je praat wil je toch ook dat er naar je geluisterd wordt?” vind ik een hele goede, had ik eigenlijk nooit zo bij stil gestaan.