Hoe je gelukkig kunt worden door het schrijven als bijzaak te zien

‘Schrijven voelt voor mij als de enige manier om uit te blinken in dit leven,’ mailt een student journalistiek me. Hij schrijft dat hij bang is om later als regionale journalist kermissen en opendeurdagen van de brandweer te moeten verslaan. Toen ik zijn mail las, kon ik alleen maar denken aan hoe verstikkend dat moet voelen.

[heading margin_top=”14″]Laat je geluk niet van het schrijven afhangen[/heading]

Een studie volgen die het net niet helemaal voor je is, je daarom meer op het schrijven richten en dan denken dat daar alles vanaf hangt. Ik vroeg me vooral af of je daar niet geforceerd van gaat schrijven. Of je je dan niet onbewust teveel op het uiteindelijk doel richt en te weinig op de voldoening van het schrijven zelf.

Ik stelde me een jongen voor die elk kort verhaal kritisch bekijkt, afkraakt en het vervolgens in de digitale prullenbak gooit. Of in de fysieke, om zichzelf een waardeloze schrijver te vinden wanneer het zoveelste verfrommelde propje er niet meer bij past.

Hij noemde zijn gevoel permanent. Een blijvend, voortdurend gevoel dus, wat hem ongetwijfeld beklemt tijdens het schrijven. Wat zeg je tegen iemand die te streng voor zichzelf is? Ik wist het niet, dus stuurde ik terug dat ik hoop dat hij het plezier in het schrijven weet vast te houden.

Achteraf denk ik dat ik meer had moeten zeggen. Iets om hem gerust te stellen, iets positiefs of iets motiverends. Tegelijkertijd weet ik dat het niet altijd zo werkt. Soms voelt het gewoon zo en kunnen anderen daar niets aan veranderen. En eigenlijk had ik hem maar één zinnig antwoord kunnen geven:

Laat je geluk niet alleen van het schrijven afhangen.

Miljoenen mensen willen schrijver worden, dus moet je er niet vanuit gaan dat je er je carrière van kunt maken, laat staan ervan leven. Armin van Buuren gaf tijdens College Tour toe dat hij ervan uitgaat dat zijn carrière als DJ ooit over zal zijn, dat zijn fans ooit een ander zullen aanbidden. Daarom maakt hij remixen en produceert.

[heading margin_top=”14″]Wed niet op één paard, want wat als dat het begeeft?[/heading]

Toen ik er een jaar geleden achter kwam dat European Studies niks voor mij was, kreeg ik het advies om eens naar de Schrijversvakschool in Amsterdam te kijken. Dat deed ik. Ik fantaseerde over het idee om dagelijks met schrijven bezig te zijn, er les in te krijgen en bruikbare feedback van geweldige schrijfdocenten te ontvangen.

‘Wat als het schrijven mislukt?’ dacht ik. Het zorgde ervoor dat ik me niet inschreef.

Je zou het vreemd kunnen vinden, vooral omdat ik anderen altijd aanraad hun passie te volgen. Maar wat ik nog belangrijker vind dan mijn passie volgen, is gelukkig worden. Hoewel die twee in de meeste gevallen met elkaar verbonden zijn, kan het één zonder het ander.

Als ik naar de Schrijversvakschool – en stel dat ik zou worden toegelaten – was gegaan, een opleiding had gevolgd en daarna nooit iets met schrijven bereikte, zou ik me onmogelijk gelukkig kunnen voelen. Dan had ik mijn studie opgegeven voor mijn droom, die uiteindelijk niet uitvoerbaar bleek. Wat zou ik dan hebben om op terug te vallen?

Nu studeer ik communicatie en dat vak vind ik ook heel interessant. Ondertussen bak ik stroopwafels op de markt en ben ik webredacteur op vrijwillige basis. Het geeft me allemaal voldoening, en hoewel het schrijven het allermooiste blijft, weet ik dat ik ook deze beroepen enthousiast zou kunnen uitoefenen.

Zonder mijn geluk op te hoeven geven.

Daarom is het belangrijk om verder te kijken. Als je voelt dat schrijven jouw ding is, is dat prachtig. Maar wat heeft verder jouw interesse? Heb je andere hobby’s of andere vaardigheden die je aandacht zou kunnen geven?

Wed niet op één paard, want wat als dat paard middenin de race door zijn benen zakt en het begeeft? Het is geen optimistische, maar wel een reële vraag.

[heading margin_top=”13″]Dat gevoel blijft, want er zijn altijd betere schrijvers[/heading]

De jongen zei dat zijn gevoel ondersteund werd door een citaat van J.K. Rowling:

“You got to believe.. I was not the world’s most secure person. I was someone with not much self belief at all. But in this one thing in my life, I believed. I felt I can tell a story.”

Hij heeft dat gevoel. Dat hij kan schrijven, het verhaal op zo’n manier kan vertellen dat het niet alleen hem, maar ook anderen raakt. Ondanks zijn jonge leeftijd leest hij erover, doet mee aan schrijfwedstrijden. Dat is prachtig en het verdient het om gestimuleerd te worden.

Maar als hij zich na elk ‘sorry je hebt niet gewonnen,’ bericht laat ontmoedigen en zichzelf een waardeloze schrijver vindt, vraag ik me af of dat verhaal wat hij te vertellen heeft er ooit wel zal komen. Want zolang hij zich zo voelt, zal dat drukkende gevoel dat van hem eist dat hij iets met schrijven bereikt, blijven.

Dat gevoel gaat niet weg wanneer je je eerste schrijfwedstrijd wint. Het gaat niet weg wanneer je een manuscript afrondt, een positieve brief van een uitgever ontvangt en hoort dat je boek echt gedrukt zal worden. Ook niet als het op de bestsellerlijsten verschijnt of prijzen wint.

Want er zullen altijd schrijvers zijn die meer bereikt hebben. Wiens boeken verfilmd en vertaald zijn, van de opbrengsten kunnen leven of de Nobelprijs gewonnen hebben.

[heading margin_top=”14″]Weet dat schrijven ook als hobby fantastisch is[/heading]

Laat je geluk daarom niet van het schrijven afhangen. Zorg dat je je geluk uit meerdere activiteiten haalt en misschien wel uit het schrijfproces zelf in plaats van de mening van anderen. Schrijven zou geen manier moeten zijn om uit te blinken in het leven, maar om je voldaan en gelukkig te voelen.

Gewoon, omdat je doet wat je leuk vindt – ongeacht of het je baan wordt of altijd een hobby zal blijven.

Ga voor je droom, schrijf dat verhaal waar jij mee rondloopt. Want het is waar: je weet niet wat er mogelijk is als je het niet probeert. Maar raak niet gedesillusioneerd wanneer je de enige blijkt te zijn die er iets in zit.

Zoek activiteiten naast het schrijven waarvan je je ook kunt voorstellen dat je er een baan in vindt, want het schrijven blijft ook als hobby fantastisch.

En jij bent ook zonder publicatie een geweldige schrijver.

Foto door: NDomer73

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Een dikke vette like, mooi stuk 😉

    • Linda Rosalinde Markus

      Hartstikke bedankt! 🙂

  • Weerzinwekkend

    Yeah! That’s the spirit.

  • Adriënne

    Heel mooi stukje! Dit ga ik onthouden! 🙂 En sorry dat ik al zo lang niet meer op je blog op gereageerd… Hoe gaat het met jou? 🙂

    Liefs,
    Adriënne

    PS: Ik mis onze mailtjes!

    • Linda Rosalinde Markus

      Bedankt, Adriënne! Leuk dat je weer even meegelezen hebt. Dat geeft niet, ik heb het ook een beetje verwaarloosd! Misschien kunnen we de virtuele draad weer oppakken? 🙂