Genres zijn niet belangrijk wanneer je op je strandbedje ligt

18.30 pm, op een privéstrand waar de harde, stenen ondergrond bedekt is met drie centimeter zand.

Ik heb mijn nagels roze gelakt. Roze als de pakjes bubblegum waarvan de inhoud naar bosbessen smaakt, maar waarmee het niemand lukt om een grote, lichtroze bel te blazen. Met mijn tenen woel ik door het zand waar de zon al uren op heeft staan branden.

[heading margin_top=”14″]Lege cocktails en dronken vogels[/heading]

Naast me zit een zwartgele eilandvogel op de rand van mijn cocktailglas. Vanuit mijn ooghoek zie ik hoe hij zijn kopje in het glas steekt. Ik doe niets, zoek de bladzijde op waar ik gebleven was. Negen boeken heb ik bij me, en nog twijfelde ik of het genoeg was.

Het boek dat ik nu lees – het cocktailglas raakt steeds leger – is een chicklit. Een genre dat ik al in geen jaren gelezen heb. Ik vond ze te voorspelbaar, te oppervlakkig en de inhoud vaak net zo roze als de kaft.

Toch is deze chicklit anders. De cliché metaforen blijven uit en het romantische leventje van de hoofdpersoon neemt regelmatig verrassende wendingen. Ik vergat mijn net gekochte snorkel en de vogel die dronken werd. Alles wat ik wilde was verder lezen.

Chicklit

[heading margin_top=”14″]Meer goede verhalen, minder genres[/heading]

En misschien laat dat wel zien hoe onbelangrijk genres eigenlijk zijn. Wanneer je vertelt dat je boeken wil schrijven, is de tegenvraag: ‘Wat voor soort boeken dan?’ Romans? Chicklits? Thrillers?

Wanneer ik op mijn strandbedje lig, denk ik daar niet aan. Dan wil ik een goed verhaal dat lekker wegleest en emoties losmaakt die bedekt worden door de getinte glazen van mijn zonnebril.

We moeten meer in goede verhalen denken en minder in genres.

Door het chicklitstempel had ik het boek bijna niet gelezen, terwijl het me hardop aan het lachen maakte aan de Caraïbische kant van de wereld.

Al had ik dan nog wel een volle cocktail.

Dit artikel maakt deel uit van de serie over het Caraïbische schrijversleven, waarin ik op zoek ga naar schrijfgewoontes in het buitenland en wat het schrijversleven daar anders maakt.

 

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Arjan van den Berg

    Heb ik je vorige blogs gewoon niet goed gelezen, of klopt het dat je bij deze blogserie ook op je schrijfstijl let en je van je blogs al hele verhaaltjes maakt, of gaat dat wellicht vanzelf?

    Zo te lezen moet je je daar wel wat aanpassen, maar lukt dat al wel aardig. Heb je daar al ideeën voor verhalen of blogs gekregen?

    Je gaat op zoek naar schrijversgewoonten en wat het schrijversleven daar anders maakt. Ik ben ook wel benieuwd of, als het leven en schrijven daar anders is, je dat meeneemt en je hier in Nederland blijvend bent veranderd. Of misschien kijk je na je vakantie wel met andere ogen naar Nederland, zie je dingen die je nooit had gezien of leer je jezelf en je schrijven net even wat anders zien/ kennen.

    • Linda Rosalinde Markus

      Ik geloof niet dat ik dat bewust doe, al probeer ik wel momenten uit de dag te beschrijven en daar iets aan te koppelen (zoals hier dat ik, liggend op een strandbedje, besefte dat genres eigenlijk niet zo belangrijk zijn). Volgens mij leest dat fijner voor jou als lezer dan wanneer ik het ‘droog’ opschrijf. Dat hoop ik tenminste!

      Ja, ik heb hier zeker ideeën gekregen. Ook daar schrijf ik nog iets over, leuk dat je er nieuwsgierig naar bent! Ik denk dat twee weken vakantie te kort is om écht te veranderen, maar ik geloof wel dat je dingen meeneemt en bij je houdt die je daar hebt gezien/geleerd/gedaan/beleefd.

      • Arjan van den Berg

        Da’s het mooiste, als het vanzelf gaat. Blijkbaar zit je in een inspirerende omgeving. Was het jouw idee om naar de Cariben te gaan?

        Die andere blogs zijn zeker ook lezenswaardig en geven vooral inzichten, dit zijn verhaaltjes op zich die door hun schrijfstijl al leuk zijn om te lezen, alsof je er zelf bij bent. Dus ja, dat leest zeker fijner.:-)

        De meeste schrijfblogs die ik tegen kom, gaan vooral over schrijftechnieken e.d. Jij pakt het op je eigen manier aan. Zowel als schrijver (in hoeverre maakt het uit waar je schrijft, hoe vorm jij je als schrijver) als journalist (die bijna automatisch, maar wel geïnteresseerd doorvraagt) ben ik benieuwd naar je ontdekkingen. Ik ga dit jaar zelf niet op vakantie, maar door jouw blogs toch wel een beetje.;-) En misschien steek ik er zelf ook iets van op, maar voor nu ben ik vooral benieuwd hoe je schrijfavontuur verloopt en hoe je daar verslag van doet.