Gerda Blees: ‘Uiteindelijk wil ik leven van literair schrijven’

De verhalen van de twintig longlistschrijvers van de Grote Lowlands Schrijf- wedstrijd zijn gepubliceerd in een e-book. Heel leuk, maar niemand heeft het over de negentien schrijvers die net naast de hoofdprijs grepen. Wie zijn die enthousiaste schrijvers? In deze interviewserie interview ik zoveel mogelijk longlistkandidaten.

Gerda Blees is tekstschrijver en geeft schrijflessen. Met een heftig verhaal wat ze vanuit het oogpunt van een kind schreef, behaalde ze de longlist. Haar verhaal ‘Blauw, blauw’ werd al eerder gepubliceerd.

Je geeft schrijflessen op academisch niveau en je bent tekstschrijver. Waarom wilde je ook meedoen aan de Lowlands Schrijfwedstrijd?
Het leek me leuk om kaartjes te winnen voor Lowlands. En ik ben voor mijn werk veel bezig met academisch en zakelijk schrijven, maar literair schrijven is weer iets heel anders. Omdat uitgeverij Nijgh en Van Ditmar ook bij de wedstrijd betrokken was, leek het me een mooie manier om aandacht te krijgen voor mijn literaire verhalen.

Eerder werd jouw verhaal ‘Blauw, blauw’ gepubliceerd, nu staat ‘Jonathan kiest zijn ellebogen’ in het e-book van de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd. Wat wil je verder met schrijven bereiken?
Ik ben bezig met een roman en ik hoop dat die wordt uitgegeven. Ik schrijf ook veel gedichten, dus ik zou ook graag een dichtbundel publiceren. Uiteindelijk wil ik leven van literair schrijven. Dan kan ik er nog meer tijd aan besteden en alle ideeën voor verhalen en gedichten die ik heb ook uitwerken.

In je verhaal gaat Jonathan heel ver om ervoor te zorgen dat hij niet bij zijn moeder hoeft te wonen. Hoe kwam je op dat idee?
Het begon met een artikeltje in de krant over de hoge kosten van een scheiding. Zo kwam ik op het eerste dialoog dat Jonathan met zijn ouders heeft, waarin hij ze probeert te overtuigen niet te gaan scheiden. Al schrijvend kwam ik erachter wat Jonathans ouders voor mensen waren en dat hij niet bij zijn moeder wilde blijven.

Toen ben ik meer gaan lezen over kindermishandeling en zo kwam ik op sokverbranding. Maar voor mij is het belangrijkste in het verhaal hoe Jonathans ouders met hem omgaan: ze doen alles volgens de regeltjes van de communicatie, maar toch lukt het ze niet om echt contact te maken.

Je schrijft het verhaal vanuit het oogpunt van een jongen van tien. Vind je het moeilijker om vanuit een kind te schrijven dan vanuit een volwassene of juist niet?
Ik vond het niet moeilijker of makkelijker om de gedachten en waarnemingen van een kind te beschrijven, dat ging eigenlijk vanzelf. Maar een collega-schrijver die een eerdere versie van het verhaal las vond wel dat sommige uitspraken van Jonathan niet echt bij zijn leeftijd pasten. Daar heb ik toen nog eens kritisch naar gekeken en toen heb ik sommige woorden en zinsconstructies aangepast.

QuoteGerdaBlees

Je geeft zelf schrijflessen aan studenten. Raad je het jonge schrijvers aan om schrijfcursussen of workshops te volgen wanneer ze meer met schrijven willen doen?
Ik heb zelf een paar schrijfcursussen en workshops gedaan en daar heb ik veel aan gehad. Zeker als je bij professionele schrijvers les hebt, leer je er veel van om te horen hoe zij te werk gaan en hoe ze denken. Een risico van cursussen is weer dat je alles te veel volgens de regels of richtlijnen van de cursus gaat doen. En als je iets origineels wilt maken moet je die regels soms juist loslaten. Maar het is altijd goed om een professionele lezer of schrijver te vragen je werk te beoordelen, zodat je leert hoe je je eigen teksten kan verbeteren.

Vind je jezelf meer een lezer of een schrijver en waarom?
Een van mijn beste vriendinnen is een echte lezer. Ze leest veel meer boeken dan ik en ze heeft helemaal geen behoefte om te schrijven. Ik lees ook heel graag, maar als ik iets goeds of moois lees denk ik er wel vaak bij ‘zoiets wil ik ook kunnen’ of ‘dat kan ik gebruiken voor dit of dat verhaal of gedicht’. Op zo’n moment ben ik meer een schrijver dan een lezer, omdat ik lees om te kunnen schrijven.

Je hoort vaak van schrijvers dat ze een specifieke plek hebben waar ze het liefst schrijven. Waar schrijf jij het liefst?
Eerste versies schrijf ik meestal met pen en papier, aan tafel, of op de bank, of liggend op de grond, of in de trein of in bed. Uitwerken en aanpassen doe ik achter mijn laptop. Ik heb een schrijftafel voor het raam staan met uitzicht op de achtertuin. Daar zit ik graag. Soms ga ik ook naar de bibliotheek of naar een café. Of ik ga in de keuken zitten bij mijn huisgenoten.

Veel schrijvers werken het liefst in complete afzondering, maar ik vind het wel fijn om mensen om me heen te hebben die af en toe wat tegen me zeggen.Alleen geef ik niet altijd antwoord als ik aan het schrijven ben.

Sommige schrijvers hebben schrijfgewoontes, zoals vroeg in de ochtend schrijven, staand schrijven of liters koffie wegwerken voor ze beginnen. Wat zijn jouw schrijfgewoontes?
Ik zie er soms tegenop om te beginnen. Dan zet ik de wekker op één of twee uur en begin te schrijven. Ik mag pas stoppen als de wekker gaat. Zo dwing ik mezelf om iets te produceren. De eerste paar zinnen zijn meestal niet zo best, maar na een tijdje raak ik erin en komen de ideeën steeds meer vanzelf.

Verder ga ik vaak op de grond liggen bij het schrijven. En ik hou ervan om de afwas te doen tussendoor om na te denken. Ik drink geen koffie maar wel heel veel thee. Maar dat doe ik ook als ik niet schrijf.

Heb je een schrijftip voor beginnende schrijvers?
Negeer de mensen die zeggen dat je het niet kan. En luister naar de mensen die zeggen dat je het nog niet kan en je erbij vertellen wat je nog moet leren.

Het Grote Lowlands Schrijfwedstrijd e-book met daarin alle verhalen die op de longlist stonden, kun je hier gratis downloaden.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.