Breng mensen samen met Google Hangouts, want dat is heel waardevol

Beeld je in dat je met vijf tot zeven anderen in een chat zit. Een videochat. Alle microfoons staan open, alle webcams zijn aan. Wanneer iemand praat, verspringt het beeld naar diegene. En iedereen heeft vragen, meningen, ideeën. Zoals ik het me voorstel, is het een chaotische chat vol snel wisselende beelden, ruisende microfoons, door elkaar pratende stemmen. Chaos.

[heading margin_top=”14″]Ik verwachtte chaos, maar kreeg waardevolle inzichten[/heading]

Vier weken geleden besloot ik mee te doen aan de Blog Away NL Maand, een soort online blogcoaching. Elke week een huiswerkopdracht, vervolgens feedback, aandachtspunten, een nieuwsbrief vol tips en uiteindelijk een Google Hangouts sessie met initiatiefnemer Karin Ramaker en de deelnemers. Van dat laatste kon ik me geen voorstelling maken.

Karin omschreef het als een spreekuur voor vragen, waardoor ik dacht dat ik hooguit één sessie zou bijwonen. Ik had vier vragen, misschien vijf. Langer dan een paar minuten praten zou niet nodig zijn om de vragen te beantwoorden, dacht ik. En dan zou ik de chat weer verlaten, natuurlijk, voordat de chaos die ik me had ingebeeld werkelijkheid zou worden.

Nu zijn we vier weken verder en heb ik vier volledige sessies bijgewoond. En ik vraag me af waarom. Wat maakt zo’n sessie zo waardevol dat je er een uur voor vrijmaakt? En dat maar liefst vier keer? Aan het begin verwachtte ik dat Karin iets zou zeggen over de ingestuurde blogopdrachten om ons vervolgens tips te geven en wat vragen te laten stellen. Dat deed ze, maar er was meer.

[heading margin_top=”14″]Breng mensen samen en er gebeurt iets moois[/heading]

Karin had niet alleen ideeën die ze wilde overdragen, ze wilde ook onze ervaringen horen. We spraken over blogformules, het nut van Twitter, doelen van het bloggen, nicheblogs, onze favoriete blogs, persoonlijk versus zakelijk, de zoektocht naar inspiratie, woordenaantallen, krachtige titels. We spraken over bloggen in de breedste zin van het woord en het mooie was dat iedereen overal iets over kon zeggen.

Een communicatieadviseur had ervaring met zakelijk bloggen, een ander wist iets over titels, een tekstschrijver had ervaring met het zoeken van beeldmateriaal en ik vertelde over het vinden van inspiratie om elke dag iets op je blog te zetten. Iedereen kwam met nieuwe inzichten, ervaringen, dingen om over na te denken en toe te passen.

Voor mij waren de Google Hangouts heel waardevol. Het begon als een vragenuurtje, maar het groeide uit tot een uur brainstormen met enthousiaste mensen die elk op hun eigen manier iets bijdroegen en hun kennis deelden. De uurtjes lieten me vol energie en inspiratie achter, gevuld met inzichten waar ik onmogelijk in mijn eentje op had kunnen komen. Ik wachtte iedere week ongeduldig op de volgende sessie.

Vlak na de laatste sessie was er ineens een sterke gedachte. Bloggen moet minder eenzaam worden. We moeten het niet beperken tot een Twitteruurtje op maandagavond of elk halfjaar een blogborrel. We moeten vaker met elkaar in gesprek gaan vóór blogposts, en niet erna. Niet achteraf in de reacties kennis en inzichten uitwisselen, maar vooraf brainstormen, vragen stellen, gewoon práten.

Als je mensen bij elkaar brengt en ze gewoon laat praten over een specifiek onderwerp, kan niet anders dan dat daar iets waardevols uitkomt. Het is effectiever dan een paar tweets en maakt het proces van stukjes tikken in het blauwe licht van je laptop, minder eenzaam. Ik heb geen idee hoe zoiets vormkrijgt of hoe je zoiets organiseert. Maar het idee is er, en het enthousiasme ook.

Dat hebben de Google Hangouts wel bewezen.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • karin

    het is denk ik prettig, als je een opdracht krijgt, eerst zelf aan de slag te gaan. je eigen input telt vind ik. daarna, halverwege, is het wel handig om in te loggen bij een Hang Out om dan eens te polsen, zit ik op de goede weg, kan ik sturen, veranderen als ik dit wil? dat was mijn insteek. eerst zelf aanklooien, dan vragen stellen. niet meteen vragen stellen en dan beginnen. ik hoop dat je het uit jezelf haalt, want dat blijft het belangrijkst.

    • Linda Rosalinde Markus

      Hi Karin, bedankt voor je reactie. Ik doelde eigenlijk niet per se op de blogopdrachten. Meer dat bloggers in het algemeen eerst zelf gaan bloggen en apart inzichten delen en daarna erover gaan discussiëren. Lijkt mij juist ook heel interessant om van tevoren met elkaar in discussie te gaan. En er dan daarna over te bloggen. Of allebei. Bij concrete opdrachten ben ik met je eens dat eerst zelf aan de slag gaan handiger is zodat je daarna de mogelijkheid hebt om erover te praten. Dan kan iedereen ook concreet benoemen wat hij of zij lastig vond.

  • Pingback: Een blogrevival? | MET-K.COM()

  • Pingback: Met een mond vol tanden. | MET-K.COM()