Greg Houwer: ‘Ik geloof niet in schrijversromantiek’

De verhalen van de twintig longlistschrijvers van de Grote Lowlands Schrijf- wedstrijd zijn gepubliceerd in een e-book. Heel leuk, maar niemand heeft het over de negentien schrijvers die net naast de hoofdprijs grepen. Wie zijn die enthousiaste schrijvers? In deze interviewserie interview ik zoveel mogelijk longlistkandidaten.

Greg Houwer studeerde af als handelsingenieur en filosoof, schreef liedjes als singer-songwriter en drie toneelstukken en heeft maar liefst vijf boeken op zijn naam staan. Zijn verhaal ‘Mijn vriend de schrijver’ behaalde de longlist van de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd.

 Je zingt, regisseert en hebt vijf boeken geschreven. Waarom wilde je ook meedoen aan de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd?
Ik deed er aan mee omdat ik de advertentie toevallig opmerkte en ik nog een oud verhaal had liggen (het is een verhaal dat minstens zeven jaar oud is. Destijds stuurde ik het naar een tiental magazines, maar kreeg het niet gepubliceerd.

Je hebt dus al vaker gepubliceerd. Voelt de publicatie van jouw verhaal ‘Mijn vriend de schrijver’ in het e-book nog net zo bijzonder?
Om eerlijk te zijn: eigenlijk niet. Niet omdat ik geen waarde zou hechten aan de Lowlands-eboeokpublicatie, maar wel omdat het verhaal nu eenmaal reeds zeven jaar oud is en ik nu heel andere dingen schrijf…

In je verhaal staat de schrijver op een soort voetstuk. Hij begrijpt de hoofdpersoon, luistert, is wijs. Is die romantiek die om het schrijver zijn hangt één van de redenen waarom je schrijft?
Nee, zeker niet. In het verhaal wilde ik vooral het perspectief van de hoofdpersoon capteren: enkel vanuit dat perspectief hangt er een zekere romantiek omheen de schrijversfiguur. Je zou kunnen zeggen dat de hoofdpersoon al zijn leegtes en tekorten projecteert op een magisch figuur, die toevallig schrijver is. In het verhaal blijft de schrijver zelf extreem vaag: je komt nauwelijks iets over hem te weten en hij zegt ook zelden iets.

Hij is meer een cinemadoek waarop de hoofdfiguur zijn verlangens projecteert – een soort van begripvolle biechtvader, zou je ook kunnen zeggen. Ik geloof zelf niet al te veel in schrijversromantiek, maar ik merk dat veel andere mensen dat wel doen. Als ik zeg dat ik schrijf, willen veel mensen me meteen hun levensverhaal vertellen… wat ik meestal zeer aangenaam vind, ik luister graag naar mensen (niet altijd natuurlijk).

Waar haal je de inspiratie voor je verhalen vandaan?
Overal en nergens. Ik weet het eigenlijk zelf niet: alles (een krantenbericht, een verhaal dat ik hoor van een vriend) kan iets in mij in beweging zetten. Maar waarom net dat ene me ‘triggert’ en iets anders niet, dat weet ik niet – en misschien is dat ook maar goed zo.

QuoteGregHouwer

Wat vind je in het schrijven dat je niet vindt in het regisseren, optreden en zingen?
Moeilijke vraag… Ik weet zelfs niet of ik er iets anders in vind. Het is voor mij alvast een heel ander procédé. Muziek maken is een en al ontlading, een feestje dat ik graag uit de hand laat lopen. Terwijl, als ik schrijf, ik een en al concentratie en toewijding benven eerder een monnikenleven leid (behalve ’s avonds, dan ben ik een slechte monnik.

Maar uiteindelijk komt het misschien wel op hetzelfde neer: ik heb altijd het gevoel dat ik via mijn kunstdichter bij mijn medemensen kan staan dan in het gewone leven. Ik heb daar ooit een essay over geschreven: als je erin geïnteresseerd bent, moet je het maar eens lezen.

Vind je jezelf meer een lezer of een schrijver en waarom?
Beide. Als ik een goed boek lees, voel ik mij verbonden met de schrijver (en ben ik zelfs stiekem al aan het meeschrijven). En als ik zelf schrijf, probeer ik mijn eigen lezer te zijn, of probeer ik diezelfde lezer die ik net beschreef in mezelf terug te vinden.

Je hoort vaak van schrijvers dat ze een specifieke plek hebben waar ze het liefst schrijven. Waar schrijf jij het liefst?
Dat maakt eigenlijk niet zoveel uit voor mij, zolang er maar een stevig, min of meer ordentelijk bureau staat en het er stil is.

Sommige schrijvers hebben schrijfgewoontes, zoals vroeg in de ochtend schrijven, staand schrijven of liters koffie wegwerken voor ze beginnen. Wat zijn jouw schrijfgewoontes?
Ik drink ook veel koffie, en maté (Argentijnse thee), maar ik probeer er geen ritueel van te maken: ik probeer alles zo open mogelijk te houden. Wel zal ik ieder schrijfuur minstens één goed nummer beluisteren.

Heb je een schrijftip voor beginnende schrijvers die er ook van dromen om ooit gepubliceerd te worden?
Misschien wel. Wacht niet op een ‘geniaal plan’ of ‘concept’, maar begin gewoon te schrijven: het witte blad is altijd wijzer dan de schrijver. En geef je werk de tijd om te kunnen rijpen: wees niet te snel. Als laatste: sta open voor kritiek en blijf je eigen weg gaan.

Het Grote Lowlands Schrijfwedstrijd e-book met daarin alle verhalen die op de longlist stonden, kun je hier gratis downloaden.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.