Hoe deze kalkoen je helpt bij het najagen van je schrijfdroom

Zijn stage is afgelopen, en daarom kreeg mijn vriend een mooie kaart van zijn stagebegeleider. Er stond zelfs een advies in: ‘Fly with the eagles, of liever schuifelen met de kalkoenen.’ Het was duidelijk: zijn stagebegleider gunde hem alle succes. Echt. Alleen is dat niet het beste advies dat ik over het vinden van succes gehoord heb.

[heading margin_top=”14″]Succesvolle mensen geven je dat chocolade ei niet.[/heading]

Want waarom zou je jezelf moeten omringen met succesvolle mensen? In de hoop door hun adviezen sneller dat boek te kunnen schrijven? Omdat zij een netwerk hebben wat voor jou nog onbereikbaar is?

Of denk je dat succes besmettelijk is en zich als een onverwachte verkoudheid op je stort als je maar lang genoeg in de buurt van die personen blijft?

Jezelf omringen met succesvolle mensen om je eigen kans op dat succes te vergroten, is een vreemd advies. Het zou je moeten stimuleren om je eigen ambities na te streven. Als een kind dat een kleurig verpakt chocolade ei bij de kassa ziet en niet ophoudt met schreeuwen tot zijn moeder toegeeft.

Maar hoe hard je ook schreeuwt, zij gaan je het niet geven.

En is dat niet verstikkend? Je focussen op het schrijven van een bestseller omdat de mensen om je heen dat ook hebben bereikt, is dat niet verlammend? Krijg je eigenlijk nog wel woorden op papier als de verwachtingen zo hoog zijn?

[heading margin_top=”14″]Zoek die kalkoen op.[/heading]

Gisteren schreef ik over het verlammende gevoel achter te lopen. Want zo voelt streven naar succes dat al bereikt is door iedereen waarmee jij je omringt. Je geeft jezelf niet de makkelijkste, maar de moeilijkste start.

Met als extraatje de zekerheid dat je teleurgesteld wordt – elke millimeter die je onder die absurd hoge verwachtingen blijft steken, voelt namelijk als falen.

Daarom zou ik iets anders in die kaart geschreven hebben. Omring jezelf niet met trotse adelaars in de hoop op hun vleugels te kunnen meevliegen, maar zoek die kalkoen op die al vijftig keer gefaald heeft.

De stimulans om daar weg te komen vind je ongetwijfeld.

Foto door: Tuchodi

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.