Mijn ingrediënten om geconcenteerd te schrijven: licht, koffie, tijd en een lijstje

Er zijn van die Engelse woorden die zich moeilijk naar het Nederlands laten vertalen. ‘Flow’ is zo’n woord. Toen een docent een boek aanraadde met die titel, had niemand echt een idee waar het over ging. Niet zo gek, want zelfs de definitie van de online encyclopedie is vaag: ‘snelheid waarmee ademlucht in- of uitstroomt’. Nee, die andere: ‘de optimale toestand van ervaring’. Als iemand me vraagt naar mijn workflow, probeer ik dan ook niet aan die definities te denken, maar aan iets simpels: wat heb ik nodig om lekker te kunnen werken?

Ik droom er al heel lang van om geconcentreerd te kunnen werken in een leuk koffietentje waar de koffie zo gunstig geprijsd is dat ik wel drie koppen kan bestellen. Hoe leuker het koffietentje, hoe duurder de koffie, dus het blijft voorlopig bij dromen. Een andere wens van me is mijn gammele IKEA-bureau in te ruilen voor een echt design model met aparte ‘eilandjes’ voor elke taak. Heerlijk, zo’n geordend bureau. Maar ook hier werkt mijn bankrekening niet echt mee, dus blijft het voorlopig een wens.

Dat soort wensen kunnen ook tegen je werken, ontdekte ik tijdens een interview met bloggoeroe Ernst-Jan Pfauth: ‘Ik zou heel graag willen dat ik het heel fijn zou vinden om thuis te schrijven. Ik wilde altijd al een werkkamer, die heb ik nu. Met een mooi balkon en openslaande deuren. En daar zit ik nooit.’ Ik schreef al eerder over mijn ideale werkplek, maar ‘ideaal’ is geen synoniem voor ‘nodig’. Daarom verban ik de dromen even naar een volgend decennia en richt ik me op wat wel werkt. Wat heb ik echt nodig om geconcentreerd te kunnen werken (lees: schrijven)?

Licht

Ik ben gek op licht. Als ik in een ruimte ben, zoek ik de ramen die het daglicht doorlaten. Licht geeft een ruimte iets levendigs, iets waardoor ik zin heb om aan het werk te gaan. Ik geef de voorkeur aan daglicht en een echt raam, zodat ik af en toe naar buiten kan staren met een blik die mensen de indruk geeft dat ik hard nadenk. Helaas lukt dat niet altijd, want ik heb mijn bureau jaren geleden voor een donkergrijze muur geplaatst. Toen dacht ik nog dat de wereld achter het raam me zou afleiden.

Koffie

Toen ik vijftien was, dwong ik mezelf om koffie te drinken uit een automaat op school. Ik vond het smerig, maar praatte mezelf aan dat het volwassen stond. Het leek me leuk om in restaurants koffie te bestellen in plaats van die eeuwige chocomel. Blijkbaar werkte mijn strategie, want inmiddels hoort een dampende kop koffie bij mijn ochtendritueel. En, als trouwe familietraditie, eet ik daar graag een stroopwafel bij. Maar de koffie is belangrijker (sorry, Gouwenaars!).

Tijd

Ik ben redelijk stressbestendig, maar schrijven terwijl er honderd andere taken op me wachten kan ik niet. Wanneer ik tentamens heb, portfolio’s moet inleveren of andere deadlines heb die dichtbij komen, moet ik ze eerst afmaken. Doe ik dat niet, dan is mijn hoofd te vol. En dat ik alleen maar kan denken hoe druk ik het heb en wat ik allemaal nog moet doen, helpt niet mee. Daarom hou ik van vrije dagen waarop ik niets hoef, zodat ik lekker kan schrijven. Die tijd kom ik trouwens wel chronisch tekort, dus als iemand over heeft? Mail me!

To-do lijstje

Het eerste wat ik doe voor ik aan de slag ga, is een lijstje maken met wat ik allemaal nog moet doen. Het maakt niet uit hoe klein de taken zijn. Van een mailtje versturen tot de krant uitlezen; ik schrijf het allemaal op. De krant lezen vind ik trouwens ook heerlijk, maar of ik het nódig heb.. Dat waarschijnlijk niet. Goed, lijstjes dus. Ik schrijf alles op omdat elk afgevinkt vakje als een kleine overwinning voelt. En omdat ik dan écht niets vergeet.

Muziek

Muziek staat onderaan, want ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Soms werkt het fantastisch om te schrijven op muziek. Zo luisterde ik in november uitsluitend naar The White Stripes omdat de hoofdpersoon van mijn NaNoWriMo verhaal net zo goed wilde worden als zij. Op andere momenten luister ik naar rustige playlists (‘coffeehouse playlists’) of gebruik ik Coffitivity, een website die het geluid van koffietentjes nabootst. En soms heb ik de stilte nodig.

Deze blogpost is geschreven als onderdeel van de Blog NL Maand #2  waaraan ik meedoe.

Wat heb jij nodig om geconcentreerd te schrijven?

 

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.