Zo ontdek je wat jou inspireert en breng je de ideeënstroom op gang

Het proces dat van een vaag idee een afgerond verhaal maakt, is een ondefinieerbaar, haast onbeschrijfbaar proces. Juist omdat niemand lijkt te weten hoe het proces precies werkt en wat het triggert (de zogenaamde inspiratie), wordt er steeds weer naar gevraagd. In gesprekken en interviews over schrijven of bloggen blijft de vraag terugkomen: ‘Waar haal jij je inspiratie vandaan?’ Iedereen is op zoek naar het ‘iets’ waarmee de schakelaar wordt omgezet en ideeën ontstaan. Maar hoe werkt het?

[heading margin_top=”14″]Hoe kom je van een vaag idee tot een afgerond verhaal?[/heading]

Iedereen die iets creatiefs doet, zoekt dezelfde inspiratie, maar op een andere manier. Zo zal een kunstenaar wellicht eerder geïnspireerd raken door de sculpturen of schilderijen van collega’s, terwijl de schrijver liever een boek pakt of de straat opgaat om te observeren. Een paar voorbeelden van triggers die ik voorbij heb zien komen: ontmoetingen, gesprekken met vrienden, boeken, reizen, Googelen, beelden bekijken of muziek luisteren. Het is heel breed.

Het lijkt wel alsof er altijd iemand is die uit een bepaalde activiteit of gebeurtenis inspiratie kan halen. Dat overal dus inspiratie uit gehaald kan worden. Doordat dat zo breed is, kun je er individueel niets mee. Ja, je kunt een boek lezen, iemand ontmoeten, praten, reizen, naar een museum gaan of een ballad opzetten, maar dan nog hoef je niet geïnspireerd te raken. Het ‘iets’ waarmee we de stroom aan ideeën op gang willen brengen, is niet te forceren en voor iedereen anders.

En omdat er nog geen oplossing is, geen universele manier om de schakelaar om te zetten, geen universele methode om de ideeënstroom op gang te brengen, blijven we erover praten. We blijven elkaar vragen naar manieren om geïnspireerd te raken, naar applicaties, gewoontes, voeding, rituelen, gebeurtenissen; alles wat ons maar kan helpen om een stap dichter bij het antwoord te komen: hoe zet ik die schakelaar om, wat heb ik daarvoor nodig?

Ook toen ik gevraagd werd naar mijn inspiratiebronnen, gaf ik twee algemene antwoorden: dingen ondernemen en veel lezen (voornamelijk kranten en blogs, maar ook boeken). Leuk antwoord, maar wat betekent dit concreet? Als ik concreet vertel hoe het proces bij mij werkt, hoe ik van een vaag idee tot een afgerond verhaal of een afgeronde blogpost kom, is de kans groter dat jullie er wel iets mee kunnen. Wat voor mij daarbij onmisbaar is, is een opschrijfboekje. Ik gebruik daarvoor een Moleskine, maar een goedkopere variant is natuurlijk ook prima.

[heading margin_top=”14″]Zo werkt het proces bij ‘dingen ondernemen'[/heading]

Onder ‘dingen ondernemen’ versta ik echt iets doen. Naar buiten gaan, een interessant gastcollege of een evenement bezoeken. Bij die laatste twee weet je vaak van tevoren dat je er geïnspireerd door kunt raken. Dus eigenlijk begint het proces daar al: kies zorgvuldig waar je heen gaat. Voorbeelden van evenementen waarbij ik geïnspireerd raakte: diploma uitreiking van m’n vriend, gastcollege van Ben Tiggelaar, Write Now! uitreiking en literaire avonden als Literaturfest.

Wat ik dan doe, is goed luisteren, want inspiratie heeft een bepaald gevoel. Het voelt alsof er een lichtje aangaat, heel cliché, maar echt waar. ‘Ah, zo zit dat’ of ‘Hé, dit is interessant’. Dat gevoel had ik bijvoorbeeld toen er tijdens de diploma uitreiking een spreker was die zijn visie gaf op de faillietgang van Polare. ‘Pling, dit is interessant,’ dacht ik. ‘Dat schrijf ik op.’ Je voelt intuïtief wel aan wat interessant is.

Luister goed en schrijf vervolgens je gedachten op. Wat hoorde je wat zo interessant was? Waarom is het interessant? Welke gedachten heb je er nu over? Als ik dat opschrijf, merk ik dat mijn gedachten vrij spel krijgen. Het opschrijven stimuleert mijn gedachten en die schrijf ik weer op, waardoor ik snel tot een idee kom.

[heading margin_top=”14″]Zo werkt het proces bij veel lezen[/heading]

Dit kan ik het beste uitleggen aan de hand van een voorbeeld. Afgelopen maandag verscheen er een verhaal online vanwege dodenherdenking. De inspiratie voor het verhaal kreeg ik toen ik in de krant een opiniestuk las. Het ging over wie we eigenlijk herdenken. De schrijver vond dat we de laatste jaren zoveel mensen ‘erbij’ zijn gaan herdenken, dat de herdenking op een kerstboom begint te lijken. Een kerstboom waar ieder jaar een bal bij gehangen wordt, waardoor uiteindelijk niemand meer weet waar het echt om draait.

Dit stuk zette me aan het denken, dus schreef ik mijn gedachten erover op: Ja, wie herdenken we eigenlijk? Wie herdenk ik? Waarom herdenk ik? Daarbij kwam dat ik om me heen hoorde dat herdenken zo belangrijk was omdat de jeugd het anders vergeet. Het gaf me een beeld: volwassenen herdenken om de jeugd het bij te brengen, de jeugd herdenkt niemand in het bijzonder omdat zij zich niet persoonlijk betrokken voelen. Met dat beeld kon ik iets, het vormde de aanleiding voor het verhaal.

Ook hier was mijn Moleskine weer nodig, zodat ik het beeld in woorden kon omzetten. Het proces werd ineens inzichtelijk: een stuk in de krant lezen –> nadenken –> opschrijven –> luisteren –> beeld vormen –> opschrijven –> begin van uitgewerkt idee. Om dat vervolgens ook weer op te schrijven.

[heading margin_top=”14″]Wat mijn proces uniek maakt, is het opschrijfboekje[/heading]

Als je op die manier kijkt naar jouw inspiratiebronnen en het proces voor jezelf ‘ontleed’, zie je wat voor jou centraal staat bij het omzetten van die schakelaar. Bij mij is dat in beide gevallen heel duidelijk: opschrijven. Alles opschrijven in mijn Moleskine, dat is voor mij de beste manier om tot een idee te komen en een idee uit te werken.

Inspiratie als trigger, als manier om de schakelaar om te zetten, blijft vaag. Het blijft iets dat je niet kunt forceren, maar als je weet welke handelingen voor jou cruciaal zijn om tot een idee te komen, kun je het wel in de hand werken. Hoe meer je leert over wat jou triggert en hoe dat gebeurt, hoe specifieker je kunt zoeken naar evenementen of gebeurtenissen en hoe beter je leert herkennen wat voor jou interessant is.

Deze blogpost is geschreven als onderdeel van de Blog NL Maand #3  waaraan ik meedoe.

 

[heading margin_top=”14″]Hoe breng jij de ideeënstroom op gang?[/heading]

 

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • karin

    het gaat om de trigger. er wordt een gesprek gevoerd waar jij ineens meer over wilt weten, dus luister je iets bedachtzamer. Je leest gedachteloos de krant en ineens vliegt er in het voorbijgaan van woorden een zin langs waar je je wenkbrauwen van fronst. vaak word ik getriggerd doordat ik het gevoel heb een reactie te geven en denk ik heel vaak: dit is aanleiding voor een blog.

    • Linda Rosalinde Markus

      Ook heel herkenbaar! Beperk je jezelf daar nog weleens door te kijken of die reactie wel op je blog past? Of plaats je ‘m gewoon omdat het feit dat iets je ertoe zette te reageren al genoeg is?

      • karin

        dat laatste!

  • Sanne (mompelend musje)

    Leuk te lezen en herkenbaar! Ik zag net ook je tweet over het gastartikel van Hanna Bervoets in de Correspondent waarin ze haar inspiratiebronnen beschrijft: series! Geweldig! Dat herken ik wel, maar dan met films. De sfeer die een film oproept, kan bij mij ineens een inspiratieluikje in mijn hoofd openen.

  • Pingback: Wanneer komt de inspiratie nou toch? | MET-K.COM()