Mirjam Killian: ‘De eerste alinea van mijn roman is af!’

De verhalen van de twintig longlistschrijvers van de Grote Lowlands Schrijf- wedstrijd zijn gepubliceerd in een e-book. Heel leuk, maar niemand heeft het over de negentien schrijvers die net naast de hoofdprijs grepen. Wie zijn die enthousiaste schrijvers? In deze interviewserie interview ik zoveel mogelijk longlistkandidaten.

Mirjam Killian schrijft al vijfentwintig jaar voor haar beroep: interviews, sfeerreportages, elke dag een zin op Twitter. Een boek bleef vooralsnog uit, maar verandert dat nu haar schrijftalent door de jury van de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd herkend is?

Hoe voelde het om op de longlist van de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd te staan met ‘Afscheid’?
Als zesjarige leerde ik schrijven op een ouderwetse school in Nieuw-Zeeland. Op een dag werd ik naar de ‘headmaster’ gestuurd voor een ‘golden star’, een felbegeerd stickertje voor in mijn schrijfschrift. Ik voelde me blij verrast: is het echt zo bijzonder wat ik heb gedaan?

Je hebt altijd al geschreven, maar op een gegeven moment heb je van schrijven – in alle soorten en maten – je beroep gemaakt. Hoe is dat gegaan?
Ik meldde mij aan bij een plaatselijke krant om als freelancer wat bij te verdienen tijdens mijn studie. Omdat de redactie eerst wilde weten of ik kon schrijven, werd ik naar een bijeenkomst gestuurd van vrachtwagens van Kleinekoort-Poot en Baade of zoiets. Een enorme parkeerplaats vol. Als ik zelfs daar een leuk verhaal over kon maken, was het vast in orde.

Op je website schrijf je dat je als kind al schreef, maar dat je ook faalangst had en bang was om teleur te stellen. Heb je nu nog last van die onzekerheid wanneer je schrijft?
Nee, nu heb ik dat niet meer. Maar het gezin waarin ik opgroeide, bestond uit getalenteerde mensen. De één kon geweldig tekenen, de ander geweldig schrijven. Als nakomertje vond ik dat ik prutste als ik mijn prestaties vergeleek met de hunne.

In ‘Afscheid’ vertel je het trieste verhaal van een oude vrouw die weggestopt is in een bejaardentehuis. Is dat ook de boodschap die je lezers wil meegeven, dat er nog veel verbetering in de zorg mogelijk is?
Ik geloof niet dat ik een boodschap had. Wel een thema. Namelijk hoe mensen langs elkaar heen leven en hoe het is als niemand zich verdiept in wat je werkelijk verlangt, in wie je werkelijk bent. In die zin is ‘Afscheid’ nogal autobiografisch. Zo heb ikzelf lange tijd niets te maken willen hebben met social media, omdat ik gruw van oppervlakkigheid.

Zou je naast je huidige schrijfwerk ook boeken willen schrijven en zo ja, heb je daar al ideeën voor?
Ik wist niet dat ik literair kon schrijven, want dat had ik nooit eerder geprobeerd. De wedstrijd heeft me getriggerd om het eens te proberen en ik had daar zo veel lol in, dat ik meteen maar aan een roman ben begonnen. De eerste alinea is af.

MirjamKillianQuote2

Waar haal je de inspiratie voor je verhalen vandaan?
Uit wat ik dagelijks beleef, uit mensen, uit situaties en uit mijn fantasie. Maar vooral zijn het de mensen die anders zijn, die in de knel zitten en die bijvoorbeeld gepest zijn of worden buitengesloten, wat mijzelf trouwens ook is overkomen. Dat inspireert me. Want je kunt je altijd afvragen: ben ik nou gek of is mijn omgeving gek?

In ‘Afscheid’ was het contrast ondraaglijk. Een scherpzinnige vrouw met een levendige geest in een omgeving die doodse saaiheid en voorspelbaarheid baart. Daarbij is het schrijven van het verhaal ook een manier geweest om mijn boosheid en frustratie te uiten over de situatie waarin mijn moeder zit.

Vind je jezelf meer een lezer of een schrijver en waarom?
Een schrijver, want ik heb nog zo veel te vertellen en, al schrijvend, nog zoveel om mezelf mee te verrassen. Dat is zo leuk van een verhaal schrijven, merk ik. Het gaat met je aan de haal en je komt op plekken en in hoofden waar je nooit eerder bent geweest. Je beleeft de wereld steeds vanuit nieuwe perspectieven.

Je hoort vaak van schrijvers dat ze een specifieke plek hebben waar ze het liefst schrijven. Waar schrijf jij het liefst?
Ik schrijf overal en altijd als ik de kans krijg. In de trein, in een volle woonkamer, in een kantoortuin onder een tl-buis.

Sommige schrijvers hebben schrijfgewoontes, zoals vroeg in de ochtend schrijven, staand schrijven of liters koffie wegwerken voor ze beginnen. Wat zijn jouw schrijfgewoontes?
Ik heb geen schrijfgewoontes, behalve dan de gewoonte om te schrijven.

Heb je een schrijftip voor beginnende schrijvers?
Schrijf met je hart. Over onderwerpen die je raken. Een enkel woord, een enkele zin, kan inzicht geven of zelfs de wereld veranderen. “I have a dream…”

Het Grote Lowlands Schrijfwedstrijd e-book met daarin alle verhalen die op de longlist stonden, kun je hier gratis downloaden.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.