Schrijven is een onbeheersbaar proces, dus moet je er gewoon mee beginnen

Dat de meeste schrijvers in Amsterdam wonen en werken, is allang geen verrassing meer. Maar dat daar naast kroegen ook modebewuste warenhuizen bezoeken misschien wel. Komende zaterdag komen in de Bijenkorf in Amsterdam tientallen schrijvers samen voor het Feest der Letteren. Schrijvers worden geïnterviewd en literair tijdschrift Das Magazin vraagt schrijvers voor te dragen uit onbedoelde literatuur, zoals mails die ze kregen.

Één van die schrijvers is Jamal Ouariachi. Ik ontmoette hem vorig jaar tijdens het KANTOR festival en sindsdien vind ik hem een intrigerende schrijver. Hij schrijft veel, herschrijft weinig, denkt na over wat hij zegt en weegt zijn woorden voor hij ze hardop uitspreekt. Zijn tweede boek noemde ik in het rijtje met boeken die ik dit jaar absoluut wil lezen. Toen ik zijn naam in de line-up zag staan, herinnerde ik me weer waarom hij me in de eerste plaats intrigeerde.

Hij heeft een boeiende kijk op het schrijfproces. Ik lees veel, ook over schrijven, en wat je dan vaak hoort is dat een boek goed wordt door de juiste techniek en een vooraf uitgedachte structuur in het verhaal. Ouariachi benaderde het totaal anders in een video interview:

‘Het schrijven is een onbeheersbaar proces. Ik heb altijd wel gedacht dat schrijven juist iets heel beheerst is waar je gedisciplineerd aan werkt, veel nadenkt over de techniek en de  structuur en al die dingen. Toch is het voor een heel belangrijk deel intuïtief en heb je niet echt onder controle wat er uiteindelijk uit je vingers komt. 

Ik wil het niet heel magisch maken, dat het een soort goddelijke ingeving is of dat je verbaast bent over wat je zelf maakt. Zo extreem is het ook weer niet. Schrijven is een gesprek tussen de schrijver en het boek en zo, op die manier, ontstaat het.’

– Jamal Ouariachi

Het bewijst opnieuw dat je niet per se hoeft te verdiepen in een structuur of hoeft na te denken over je stijl of schrijftechniek. Als je op die manier wil schrijven, prima, maar het is geen reden om het schrijven uit te stellen. Je hoeft er niet eerst boeken over te lezen of maanden na te denken over wat je precies wil vertellen. Gewoon beginnen is genoeg.

En soms is het enige dat je nodig hebt om dat ook echt te doen, het van iemand anders horen. Van Jamal Ouariachi bijvoorbeeld. Bij deze.

Hoe zie jij het schrijfproces?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Lilith_8

    Ik denk dat dat voor iedereen op een andere manier werkt. Ik ben er al achter gekomen dat intuïtief schrijven voor mij niet zo’n goede startbasis is, omdat het verhaal dan nergens heen gaat / veel te snel gaat / te veel zijsprongen maakt, waardoor ik uiteindelijk geen zin meer heb om er verder aan te werken. Daarom probeer ik nu om eerst een ruime structuur uit te denken en dan zie ik wel waar ik kom…
    Hoe ga jij het liefst te werk?

    • Linda Rosalinde Markus

      Dat ben ik deels met je eens, maar ik geloof ook dat het deels iets onbeheersbaars is. Dat je van tevoren denkt dat het zo loopt, terwijl het uiteindelijk een andere kant op gaat. Dat is denk ik ook wel het leuke, dat je soms jezelf verrast tijdens het schrijven. Goede vraag, daar heb ik eigenlijk nog nooit echt een blogpost over geschreven. Dat ga ik nu wel doen, dus ik hou je nog even in spanning. 🙂

      • Lilith_8

        Haha, ik ben alvast heel benieuwd! 😀

  • Interessant! Het doet me een beetje denken aan de uitspraak ‘Als je niet weet waar je moet beginnen, moet je bij het begin beginnen’. (Was dat niet een citaat van Mulisch?)