Je hoeft geen schrijver te worden, als je maar wil schrijven

‘Wilde je altijd al schrijver worden?’ Als die vraag gesteld wordt in een interview, antwoorden de meeste schrijvers iets braafs in de trant van: ‘Ja, al sinds een docent me vertelde dat ik er iets mee moest doen,’ of  ‘Al sinds ik kon schrijven.’

De interessantste antwoorden komen van schrijvers die zichzelf eigenlijk nooit echt als schrijver zagen of het pas later in hun leven als optie beschouwden. Zoals Grace Paley, die drie bundels met korte verhalen en gebundelde gedichten publiceerde.

Wanneer the Paris Review haar in de interviewserie ‘the Art of Fiction vraagt of ze altijd van het schrijverschap droomde, antwoordt ze dat ze altijd heeft willen schrijven. En altijd willen schrijven of altijd schrijver willen worden, ‘are two different things‘.

‘I never thought I was going to be a writer, but I was never interested in anything else. I failed at whatever else I undertook—even as an office worker, I was not outstanding.’

Misschien begint het daarmee. Plezier hebben in het schrijven van verhalen en er vervolgens achter komen dat dat je grootste – al dan niet enige – talent is. En wanneer je altijd wil blijven schrijven, geeft schrijver worden je de beste garantie dat waar te maken.

Op de vraag hoe je dat dan wordt, heeft ze ook een antwoord:

‘The best training is to read and write, no matter what. Don’t live with a lover or roommate who doesn’t respect your work. Write what will stop your breath if you don’t write.’

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • lindakwakernaat

    Dat zijn hele mooie quotes!
    Ik geef ze door aan mijn dochter Iris
    Die heeft een *boekenblog* en verzameld qoutes hierover.