pinguïn

Kijktip: documentaires over klunzige pinguïns

Sinds ik de natuurdocumentaires Pinguïns Undercover en March of the Penguins heb gezien, zijn pinguïns mijn favoriete dierentuindieren. Toen ik de documentaires keek, lachte ik harder dan ik in jaren heb gedaan. Mijn vriend begreep er niets van, maar ik had de slappe lach om pinguïns die van rotsen tuimelden, aanvallen van jagers afweerden en op eieren broedden.

Dierentuipinguïns survivalen niet
Gisteren was het Penguin Awareness Day, dus dacht ik: ik vertel iets over mijn liefde voor de dieren (wist je dat pinguïns twee internationale feestdagen hebben? Er is ook nog World Penguin Day). Goed, de liefde begon toen ik als klein meisje met mijn ouders naar Avifauna ging en een knuffel van een Humboldt pinguïn kreeg. Ik sleepte de pinguïn overal mee naartoe tot ik hem op een onheilspellende dag verloor – zoals dat gaat wanneer je kind bent.

Daarna richtte ik me op dierentuinpinguïns. De keizerpinguïns achter glas die altijd net te ver weg zijn om ze goed te kunnen zien, de zwartvoetpinguïns in een vuil verblijf die het altijd koud lijken te hebben en daarom niet in het water duiken. Eigenlijk vallen ze altijd in het niet bij de wilde pinguïns die je ziet survivalen in natuurdocumentaires. Misschien dat ik daarom altijd naar het pinguïnverblijf wil – om ze te steunen, want de meeste mensen rennen meteen door naar de zeehonden.

Pinguïns zijn herkenbaar en geweldig entertainment
Juist daarom is het goed dat er een speciale dag is waarop er aandacht is voor de pinguïn. We lijken op ze, wat hun gedrag soms heel herkenbaar maakt. Het grootste gedeelte van de dag doen ze niets – zouden ze zich bekeken voelen? – waarschijnlijk omdat ze geen idee hebben wat ze zouden moeten doen. Maar als er iets gebeurt (lees: voedertijd) dat hun aandacht weet te trekken, gaan ze ervoor.

In het wild stelen ze elkaars eieren als een ander niet goed oplet, bekijken ze nieuwelingen in de groep met argusogen, zorgen de vrouwen voor het eten en de mannen voor de kinderen, blijven ze voor altijd bij elkaar – óók als de man het ei kwijtraakt – en zijn ze ongelofelijk klunzig. Daarnaast hebben ze van hun beperking (niet kunnen vliegen) hun kracht gemaakt (geweldig kunnen zwemmen). En je kunt om ze lachen.

Pinguïns zijn waarschijnlijk de enige vogelachtige dieren die de goedkeuring van katten kunnen wegdragen. Net zo elegant en klunzig. En hun video’s zijn net zo verslavend grappig als kattenfilmpjes. Een kijktip dus, documentaires over pinguïns. Geschikt voor alle gelegenheden, maar vooral wanneer je zin hebt om heel hard te lachen.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Noa Meijer

    Ahw, schattig! Pinguins zijn sowieso erg leuk 🙂