Waarom een krantenabonnement ook met komst van Blendle belangrijk blijft

Maandag werd een nieuwe manier van lezen geïntroduceerd: Blendle. Wat het precies is en waarom ik fan ben, lees je hier. Hoewel ik lang niet de enige ben die lyrisch is over de komst van Blendle, zijn er ook veel kritische geluiden te horen. ‘Mensen zeggen hun krant op vanwege Blendle’ en ‘Door Blendle hebben jongeren geen krant meer nodig’. Blendle werd onthaald als redder van de journalistiek, maar anderen menen dat de digitale kiosk de journalistieke ondergang juist versnelt. Bij innoveren hoort weerstand, maar is deze weerstand terecht?

[heading margin_top=”14″]Blendle biedt oplossing aan een zoekende doelgroep[/heading]

Het kopen van losse artikelen past in verschuivingen die nu zichtbaar zijn in de journalistiek. Lezers hechten minder aan een vaste krant, tegenwoordig halen ze het nieuws overal vandaan. Ook lezen ze steeds vaker digitaal, blijkt uit cijfers van oplage-instituut HOI. Ze hoeven geen papieren krant meer om de kattenbak mee te vullen, als ze toegang hebben tot een digitale versie is het goed. Dat Blendle inspeelt op die verschuiving van papier naar digitaal, hoeft niet te betekenen dat (digitale) krantenabonnementen opgezegd worden.

Blendle bereikt juist een nieuwe doelgroep. Een doelgroep die een samenvoeging is van jongeren die nooit eerder een krant lazen en lezers die wel geabonneerd zijn op een krant of tijdschrift maar tegen betaling ook stukken uit andere media willen lezen. Veel jongeren willen geen duur krantenabonnement omdat ze toch al weinig tijd hebben om het nieuws door te nemen, maar zijn wel nieuwsgierig naar stukken die hun vrienden goed vonden. En de krantenabonnees stonden net zoals Marten Blankesteijn besluiteloos voor het tijdschriftenrek.

Nu is er eindelijk een oplossing waar beide groepen zich goed bij voelen, waar ze zelfs gretig gebruik van willen maken. Of ze dat ook echt doen, moet blijken. Maar als lezers het tegoed van hun digitale portemonnee opwaarderen en Blendle een succes blijft, heeft de krant zoals we die nu kennen nog steeds bestaansrecht. Om twee redenen: 1. keuze van de redactie en 2. lezers zijn goedkoper uit.

[heading margin_top=”14″]Kranten hebben de redactiekeuze en hondstrouwe lezers[/heading]

‘Ik vraag me af of Blendle mensen niet teveel uitnodigt om in de eigen belevingswereld te blijven hangen,’ vroeg een De Correspondent-lid zich af onder een satirisch stuk over Blendle. Hij heeft een punt. De lezer die alleen via Blendle leest, is geneigd om alleen te lezen wat hij of zijn vrienden interessant vonden. Alle artikelen over zijn interesses verslindt hij, maar andere belangrijke stukken die je als betrokken burger ook moet lezen, slaat hij over. Als je op die manier nieuws tot je neemt, ben je over een paar onderwerpen goed geïnformeerd maar weet je weinig over andere actualiteiten die het nieuws bezighouden.

De kracht van een krant is dat je door de keuze van de redactie ook stukken leest die je in Blendle niet aan zou klikken. Stukken die niet direct je interesse wekken, maar die je toch leest omdat je voor de hele krant betaalt. Als je over de keuze van die redactie tevreden bent, waarom zou je dan je abonnement opzeggen? Zelfs als je weinig tijd hebt, laten dunnere kranten als nrc.next je weten wat er op dit moment aan de hand is in de wereld.

Daarnaast zijn krantenabonnees over het algemeen heel trouw. De krant die zij lezen, voelt als ‘hun’ krant. Lezers van nrc.next willen de categorieën weten, denken, doen en Telegraaf-lezers kijken uit naar de column van Rob Hoogland. Als je als lezer dagelijks meerdere stukken uit je huidige krant leest, is het krantenabonnement goedkoper dan de artikelen los kopen via Blendle. Marten Blankesteijn gaf er een voorbeeld van op Twitter:

Natuurlijk zijn er andere kritiekpunten waarover gediscussieerd zal worden. Zo is er de discussie of Blendle freelancers moet betalen, omdat nu alleen uitgevers verdienen aan gelezen stukken op Blendle. En of het succes wordt, is afwachten, merkt een ander lid van De Correspondent terecht op: ‘Een psychologisch principe is dat we liever eenmalig een bedrag ophoesten, dan steeds een klein beetje. Steeds opnieuw moet je een afweging maken: is mij dit 10, 20, 80 cent waard? Deze mini-stress leidt ertoe dat we liever in 1 keer betalen.’

Maar dat Blendle van invloed zou zijn op de oplages van Nederlandse kranten en tijdschriften, durf ik tegen te spreken. Een krantenabonnement heeft nog steeds meerwaarde en loyale abonnees zetten dat niet zomaar aan de kant. Of dat verandert wanneer de grijze, trouwe lezers wegvallen en er jongere, ongebonden lezers voor in de plaats komen, weet ik niet. Dat is iets wat de toekomst moet uitwijzen.

Voor nu is Blendle een prachtig journalistiek experiment.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.