Lezen begint met een aardbeienvlaai

‘Ik houd niet van lezen,’ is vaak de reactie wanneer ik enthousiast over mijn passie voor schrijven vertel. En eigenlijk is het best logisch dat mensen meteen een verband leggen tussen schrijven en lezen. Ze hebben elkaar nodig. Zonder te lezen leer je geen fantastische teksten schrijven en zonder te schrijven valt er überhaupt niets te lezen.

Niet van de wereld houden
Hoewel ik na zo’n reactie glimlach, vertel ik niets meer over schrijven. De wil om te schrijven zit in je of niet, en zal zeker niet ineens ontstaan na een opmerking als ‘ik hou niet van lezen’. Wel wil ik weten waarom. ‘Lees je geen krant?’ vraag ik dan. ‘Jawel,’ wordt er dan geglimlacht, ‘maar dat is toch normaal?’

Schrijven zit in alles. In de verpakkingen in de Albert Heijn, het voorpagina-artikel in de ochtendkrant, bedrukte langsrijdende bedrijfsauto’s, je WhatsApp-berichten en de menukaart van je favoriete restaurant. Niet van lezen houden en daardoor het schrijven opzij schuiven, is zoiets als je ogen sluiten voor de wereld zoals hij is: onophoudelijk aanwezig.

Column van Renske de Greef in nrc.next op 18 juni 2013
Column van Renske de Greef in nrc.next op 18 juni 2013

Het boek is eng
Daarom geloof ik er niet in. Dat mensen niet van lezen houden. Dat ze niet kunnen genieten van een goed boek terwijl ze op een met zand bestrooid strandlaken liggen of zich insnoeren in een te krap vliegtuigstoeltje. De informatie die we de hele dag door ontvangen lezen we toch ook? Die aardbeienvlaai van de buurtsuper moesten we toch kopen na het lezen van die aantrekkelijke tekst op de verpakking?

Er is alleen een angst voor het voorwerp dat gelezen moet worden. Het boek. Het maakt ons zo angstig dat we liever zeggen niet van lezen te houden dan te bekennen dat we eigenlijk altijd aan het lezen zijn. ‘Lezen’ betekent ‘een boek lezen’ en dat is blijkbaar ‘saai’ en ‘moeilijk’. Daar houden we niet van. Dus is het boek eng. Echt.

Er is maar één oplossing: elkaar niet meer vragen ‘of we nog een goed boek gelezen hebben’. In plaats daarvan moeten we elkaar aansporen vooral te blijven lezen en hopen dat dat uiteindelijk leidt tot imagoverbetering van het boek. Dus: ‘heb je nog iets gelezen?’ ‘Ja,’ zal ik antwoorden. ‘Er stond toch zo’n prachtige tekst op de verpakking..’

Eigen foto’s.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • yvette

    ik denk toch echt wel dan sommige mensen oprecht niet van lezen houden… en niet alleen omdat het ‘saai’ en ‘moeilijk’ zou zijn, maar omdat ze er echt niet blij van worden. Iedereen is anders, toch?

    • Linda Rosalinde Markus

      Bedankt voor je reactie! Ik ben het niet helemaal met je eens, maar dat hoeft ook niet. Ik denk namelijk dat er mensen zijn die zich wellicht niet lang op lezen kunnen concentreren, er geen tijd voor vrijmaken of er tegenop zien, maar wat ik vaak merk is dat ze erin gezogen worden wanneer ze eenmaal begonnen zijn.

      Natuurlijk is dat ook afhankelijk van het boek, de leeftijd van de persoon, etc. In mijn omgeving zijn een aantal mensen die niet van lezen zeggen te houden, maar dan een bepaald boek van een bepaalde schrijver toch wel graag voor hun verjaardag willen.

  • Sharpbendisqus

    Om te lezen (ervan te kunnen genieten) heb je nood aan verbeelding denk ik. De tijd nodig om je dingen te kunnen verbeelden is aan het verdwijnen, vrees is. Maar nu klink ik nogal dramatisch….