Literaire personages zijn je beste vrienden: je kent ze ongelofelijk goed

Als je je verjaardag viert, wil iedereen twee dingen weten: hoe het voelt om een jaar ouder te zijn (‘Twintig! Een hele leeftijd. Voel je je nu echt volwassen?’) en welke cadeaus je gekregen hebt. Belangrijker nog: welk cadeau vond je het leukst? Die eerste vraag vind ik nooit lastig, want nee, het voelt nooit anders. Behalve nu ik twintig ben. De tweede vraag is moeilijker. Want hoe definieer je dat, het leukste cadeau?

[heading margin_top=”14″]Groter, duurder, mooier.. Maar ook leuker?[/heading]

Is dat het cadeau dat het leukst ingepakt was, het cadeau dat je het liefst wilde hebben of het cadeau dat er het leukst uitzag? Of hangt het samen met de prijs, de grootte, van wie je het kreeg? Ik weet het niet, maar ik heb twee cadeaus voor de titel ‘leukste cadeau van 2014’ genomineerd: de bos rozen die ik van mijn vriend kreeg en een tijdschrift over bloggen dat een goede vriendin aan me gaf.

Het waren niet de duurste, grootste of leukst ingepakte cadeaus, maar wel de cadeaus die lieten zien dat ze me echt goed kenden. Ik ben bijvoorbeeld gek op rozen. Het zijn kunstwerkjes van tientallen kleine, kunstig gevormde blaadjes en dankzij de rozen ruikt de hele kamer heerlijk. Ik kan alleen nooit kiezen. Rood is prachtig, maar wit is minstens zo mooi. Mijn vriend wist dat, dus zaten er in de bos zowel witte als rode rozen.

Een prachtig cadeau, net zoals het tijdschrift over bloggen. De vriendin zag het liggen en moest meteen aan mij denken. Ik vind dat bijzonder. Anderen zouden er zo langslopen, maar zij bleef staan, omdat ze wist dat ik alles wat met bloggen te maken heeft verslind. Uit de cadeaus blijkt dat ze me beide goed kennen en weten waar ik van hou.

[heading margin_top=”14″]Je personages zijn je beste vrienden: je kent ze goed[/heading]

Terwijl ik de cadeaus in ontvangst nam en de rozen in een vaas zette, kwam in me op dat je je personages eigenlijk net zo goed moet kennen. Je moet weten waar ze van houden, bij welke voorwerpen je meteen aan hen denkt en welke uitspraken je ze hoort doen. Je personages moeten zo interessant moeten zijn dat je alles van ze wil weten.

Tenminste, dat is bij mij zo. Als ik mijn personages ken en me kan voorstellen dat ik als goede vrienden met hen op de bank zit, motiveert het me om door te schrijven. Het maakt het leuker, echter, realistischer. Het geeft een verhaal een bepaalde mate van urgentie, want een goede vriend laat je niet zomaar zitten. En dat verhaal dus ook niet.

Hoe interessanter de personages voor jezelf zijn, hoe beter je ze kent en hoe beter je dat allemaal op papier kunt overbrengen, hoe geloofwaardiger je verhaal wordt. En hoe groter de kans dat eventuele lezers zich met je personages kunnen identificeren en meeleven. Nu vraag ik me toch af: wat is het meest interessante literaire personage?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Lilith_8

    Interessant! Alleen vraag ik me af: wat doe je met antipathieke romanpersonages?

    • Linda Rosalinde Markus

      Die kunnen ook juist heel interessant zijn! Dat stel ik me dan weer voor als het buitenbeentje van een vriendengroep die je toch telkens uitnodigt maar niet goed weet waarom eigenlijk. 😉