Michael de Bock: ‘Ik pluk de hele dag door flarden materiaal’

De verhalen van de twintig longlistschrijvers van de Grote Lowlands Schrijf- wedstrijd zijn gepubliceerd in een e-book. Heel leuk, maar niemand heeft het over de negentien schrijvers die net naast de hoofdprijs grepen. Wie zijn die enthousiaste schrijvers? In deze interviewserie interview ik zoveel mogelijk longlistkandidaten.

Michael de Bock is werkzaam in de harde bankenwereld, schrijft korte verhalen op zijn blog en haalde met zijn verhaal ‘Bas Prouve’ de longlist van de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd.

Je werkt al zeventien jaar bij een bank, maar je publiceert op je blog Tekstosteron regelmatig korte verhalen. Waarom heb je voor de bankwereld gekozen als je graag schrijft?
Mm, direct een tricky one. Het is een complex verhaal. Eigenlijk heeft de bankwereld mij gekozen. In de jaren zeventig luisterden kinderen nog braafjes naar hun ouders. Als kind was ik een dromerig baasje: Altijd tekenen, verhalen en toneeltjes verzinnen met speelgoed, plastieke kinderdrumstellen slopen…

Vandaag de dag wordt er gekeken én geluisterd naar de talenten van een kind, toen was het (voor immer bezorgde ouders) eerder belangrijk een ‘veilige’ keuze te maken op vlak van onderwijstype en beroepskeuze. Creatieve jobs waren volgens ma en pa dun bezaaid en slecht betaald. Ik had harder voor mijn creativiteit moeten opkomen, maar ik slaag niet graag met een vuist op tafel.

Mijn huidige functie is niet commercieel of banktechnisch. Op professioneel vlak ontbreekt bij mij elke vorm van ‘ambitie’. Het maakt je vaak lelijk, heb ik al verschillende keren rondom mij mogen ervaren. De gepresteerde dagen betalen vlotjes alle rekeningen én ik hou meer vrije tijd over voor ontspanning. Dat bestaat uit schrijven, lezen, schilderen, concerten en festivals te bezoeken, Bourgondisch luieren, vakanties, voetbal, fotografie, gezinsleven (geen kinderen).

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat ik teveel interesse heb en zelf nog van alles ontdek.

Waarom besloot je om ‘Bas Prouve’ in te sturen voor de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd?
Door een mailtje van een goeie vriend, Raf de Smet (copywriter en zelf creatief duizendpoot). Hij schreef: ‘Meedoen!’ En zoals ik eerder al schreef: ik ben een nieuwsgierig type. Zou dit me ook lukken?

Drie weken eerder had ik mijn eindwerk van ‘Literaire Creatie’ aan de academie van Berchem verdedigd voor een publieke jury, en mijn hoofd was nog niet ‘leeg’. Na drie jaar opleiding perste ik er ook nog die Lowlandsopdracht uit, vooral om uit te zoeken of ik een aanvaardbaar niveau haalde, buiten de schoolmuren dan.

Je eerste publicatie heb je nu binnen. Wat wil je nog meer met schrijven bereiken?
Heel eenvoudig: kortverhalen, gedichten, columns, enz., dat zijn ‘sprintjes’. Die wil ik tussendoor wel blijven doen, maar ik wil voldoende trainen en me wagen aan een ‘marathon’. Proberen een volledig uitgewerkte roman in elkaar te puzzelen, zoiets. De contouren zijn al een tijdje zichtbaar, nu het er nog uitwringen! Het is een lastig werkje en ik ga er mijn tijd voor nemen.

QuoteMichaeldeBock

In je verhaal speelt muziek een belangrijke rol. Luister je ook naar muziek tijdens het schrijven en denk je dat je er beter door schrijft?
Muziek beluisteren is een passie, al van kleins af. Werkelijk alle genres, en een hoop favorieten. (oud/nieuw, snel/traag, hard/zacht). Ooit zelf muziek kunnen spelen (gitaar of mondharmonica) blijft een verre droom.Tijdens het schrijven zet ik meestal Air, Brian Eno of Trentemöller op. Geen teksten, 99% instrumentaal. Het helpt me om in een staat van ‘open’ geest te glijden en muizenissen te verjagen.

Waar haal je de inspiratie voor je verhalen vandaan?
Alles wat rondom mij gebeurt (werk/privé) kan als een mogelijke trigger werken. Ik kies die ‘Hey, dat is wat!’-momenten ook niet zelf, ik pluk flarden materiaal, de hele dag door. Het kost me oneindig meer moeite om gefocust te blijven dan te fantaseren.

Vind je jezelf meer een lezer of een schrijver en waarom?
Toch meer schrijver. Zelf iets bedenken levert me net iets meer voldoening. Ik lees wel vrij veel, maar vooral korte stukken: HUMO, weekendkrantbijlagen, online kranten. Grote klassiekers heb ik niet zoveel gelezen. Sinds kort op de iPad lukt het me weer om meer romans te lezen.

Je hoort vaak van schrijvers dat ze een specifieke plek hebben waar ze het liefst schrijven. Waar schrijf jij het liefst?
Meestal schrijf ik op zolder, in mijn eentje met een laptop of blocnote. ’s Zomers schrijf ik soms in onze tuin.

Sommige schrijvers hebben schrijfgewoontes, zoals vroeg in de ochtend schrijven, staand schrijven of liters koffie wegwerken voor ze beginnen. Wat zijn jouw schrijfgewoontes?
De nacht levert me de beste omstandigheden. Als notoir nachtbraker en zorgeloos langslaper beleef ik de meest vruchtbare schrijfmomenten na 22u. En daar kan inderdaad soms flink wat koffie aan te pas komen.

Heb je een schrijftip voor beginnende schrijvers die er ook van dromen om ooit gepubliceerd te worden?
Technisch? Altijd rustig luidop lezen wat je geschreven hebt. Algemeen zou ik zeggen: ‘Hou je niet in.’ Nooit. Op geen enkel vlak. Voor niemand, vooral niet voor jezelf! Alles kan. Met de hand of op klavier ( ook smartphone): SCHRIJF.

En het moeilijkste: op tijd stoppen. ‘Af is af’, want je kunt blijven schaven en herformuleren aan zinnen.

Het Grote Lowlands Schrijfwedstrijd e-book met daarin alle verhalen die op de longlist stonden, kun je hier gratis downloaden.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.