NaNoWriMo gesprekken #4: ‘Zie je hoofdpersonage als beste vriendin’

Bijna driehonderdduizend aspirant-schrijvers doen dit jaar mee aan de National Novel Writing Month. Hoewel er genoeg virtuele steun te vinden is, kan november op sommige momenten heel eenzaam zijn. Daarom vind je hier tijdens november een aantal motiverende woorden en tips van NaNoWriMo deelnemers. Wat maakt november zo speciaal en waarom doen ze mee?

Marloes Leezer (20) probeert dit jaar voor de eerste keer in een maand 50.000 woorden te schrijven. Hoe zij er doorheen komt? Met liters ijsthee!

Waarom doe je mee aan NaNoWriMo?
Ik ontdekte op 1 november van het bestaan van NaNoWriMo (lekker laat, ja!) en was onmiddellijk enthousiast en geintrigeerd (50.000 woorden? En daarnaast ook nog een leven hebben? HOE DOE JE DAT?). Daarnaast studeer ik sinds dit jaar journalistiek en schrijf ik dus heel veel journalistieke teksten. Fictie is een beetje een ondergeschoven kindje geworden, en NaNoWriMo geeft me een doel en een uitdaging om de fictie in me weer een podium te geven.

Wat maakt de National Novel Writing Month zo speciaal?
Wat het voor mij speciaal maakt, is dat ik niet alleen ben. We zijn met enorm veel mensen die zich hetzelfde bizarre doel gesteld hebben. Dat vind ik een heel tof gevoel. Een saamhorigheid. We begrijpen elkaar. Ik weet dat sommigen ervoor kiezen om helemaal in hun eentje te werken en de site alleen gebruiken voor het updaten van hun wordcount. Ik doe dat zelf bewust niet, ik stort me op het forum en op het contact met anderen, omdat ik daar veel steun uit haal. Ik ben ook van plan om volgende week naar een write-in in mijn stad te gaan.

Wat is jouw grootste motivatie tijdens deze maand?
Eigenlijk het getal dat ik elke dag moet halen. Op het moment dat ik dit zit te typen, heb ik een achterstand van drie dagen door omstandigheden. Maar daarvoor heb ik elke dag netjes mijn woordenaantal gehaald, ook al zat ik op dat moment midden in mijn tentamenweek en had ik er eigenlijk geen tijd voor. Het “moeten” motiveert me. En, in het verlengde daarvan, de uitdaging ook. Het lijkt een onmogelijke taak maar er is al jaren bewezen dat het mogelijk is. Ik wil het ook kunnen.

Waarom zouden anderen aan NaNoWriMo mee moeten doen?
Omdat ze van schrijven houden. Omdat ze gedijen bij de dwang van 1667 woorden per dag typen. Omdat ze benieuwd zijn waar hun verhaal hen kan brengen in die tijd. Omdat ze eens totaal ongepland of juist helemaal gepland een verhaal in willen gaan. Om zichzelf te bewijzen dat het mogelijk is. Omdat schrijven een zowel inspannende als ontspannende activiteit is. En omdat het gewoon heel leuk is!

Heb je een schrijftip die andere deelnemers er doorheen kan helpen?
Leer je hoofdpersonage kennen. Maak een uitgebreide persoonsbeschrijving, een woordweb, collages voor mijn part, maar zorg dat je hoofdpersonage je beste vriend/vriendin wordt. Je gaat deze uitdaging tenslotte met zijn tweetjes aan. Ik ben pas op 1 november begonnen, dus had eerder geen tijd, maar heb vanaf het begin naast het schrijven de tijd genomen om mijn hoofdpersonage goed te ontwikkelen, zodat ik haar door en door ken.

Ik merk dat dat helpt. Volgend jaar wil ik de hele maand oktober gebruiken voor het scheppen van mijn personage, zodat we als vrienden van start gaan.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.