NaNoWriMo gesprekken #6: ‘Het helpt ontzettend om elke dag te schrijven’

Bijna driehonderdduizend aspirant-schrijvers doen dit jaar mee aan de National Novel Writing Month. Hoewel er genoeg virtuele steun te vinden is, kan november op sommige momenten heel eenzaam zijn. Daarom vind je hier tijdens november een aantal motiverende woorden en tips van NaNoWriMo deelnemers. Wat maakt november zo speciaal en waarom doen ze mee?

Maaike Demeyere (21) deed dit jaar voor de eerste keer mee aan NaNoWriMo en behaalde het doel van 50.000 woorden al op de 16e van deze maand! Ze kan zichzelf verliezen in allerlei verhalen en dat beperkt zich niet tot boeken. Ook in het schrijven van haar eigen verhalen verliest ze zichzelf regelmatig.

Waarom doe je mee aan NaNoWriMo?
Ik schrijf al sinds ik een jaar of dertien oud was. Het is iets dat ik erg graag doe en waar ik ook wel enigszins talent voor heb. Het is echter zo dat ik soms moeite heb om mezelf aan het schrijven te zetten. Woorden komen gemakkelijk, maar verhaallijnen zijn soms moeilijk en vragen wat intensiever gedachtewerk. Toen ik enkele weken geleden van NaNoWriMo hoorde, wist ik dat dit de ideale gelegenheid was om een routine te creëren en voor het eerst ook elke dag iets op papier te zetten.

De voornaamste reden is echter dat ik ook eindelijk een keer iets wil afwerken. In het verleden heb ik wel eens wat kortverhalen afgewerkt, maar nooit iets serieus of groots. In het midden van een verhaal besloot ik dan ineens dat het niet boeiend genoeg was en gaf ik het op. Of ik had nog steeds de intentie om door te gaan, maar het kwam er niet van.. Tal van redenen, maar NaNoWriMo helpt me om het deze keer wel tot een goed einde te brengen. En ik ben nu effectief ook goed op weg. Het einde van mijn verhaal is niet meer hopeloos veraf. Er zijn nog een paar hoofdstukken te gaan, maar ik weet bijna zeker dat ik het deze keer ook afmaak, al zal dat waarschijnlijk niet meer in november zijn.

Wat maakt de National Novel Writing Month zo speciaal?
Het speciale aan NaNoWriMo is ten eerste het concept. Eigenlijk is het een zware opgave om iemand 50.000 woorden te laten schrijven in een maand, maar omdat het zo goed aangepakt wordt en je er ook warm voor wordt gemaakt, is het toch mogelijk. Ik ben nog niet vaak zo gemotiveerd voor iets geweest en dat bewijst het feit dat ik op dag 16 al de 50.000 woorden voorbij ging. NaNoWriMo verplicht je eigenlijk om elke dag te schrijven en ik heb nu voor mezelf ook gemerkt dat dit helpt. Als ik een keer een dag niet veel kon doen, merkte ik dat het de dag nadien veel moeilijker was om door te gaan dan op andere dagen.

Ten tweede is NaNoWriMo ook professioneel. Het is een wereldwijd project en er doen ontzettend veel mensen aan mee. De gedachte alleen dat elke dag van deze maand mensen verder schrijven aan hun verhalen en zichzelf verdiepen in hun personages, raakt me. National Novel Writing Month geeft me het gevoel deel te zijn van een groter geheel, hoewel ik toch een erg individueel verhaal schrijf. De verbondenheid is groot en de drang naar competitie klein. Sommigen steken je al snel voorbij, anderen blijven ver achter je, maar in beide gevallen wordt je gesteund om verder te gaan. Om te blijven genieten. En dat is wat het is. Ik geniet van NaNoWriMo. Voor sommigen zou het een hel zijn, ik vind het fantastisch.

Wat mij ook meteen in het oog sprong toen ik de regels van het ‘spel’ doornam, was het ‘no editing’ deel. Mijn grootste zonde is dat ik te veel edit. Ik schrijf een stuk en ik herschrijf het minstens vijf keer voor ik naar het volgende stuk kan gaan. Dat werkt de motivatie tegen, maar ik wil van mezelf altijd dat het goed is. Editing hoort erbij. Voor het eerst laat ik dat los en het is zo’n ontzettende bevrijding. NaNoWriMo heeft me geleerd om mijn innerlijke criticus los te laten en me niet steeds af te vragen of wat ik schrijf wel goed is. Ik heb nog maar amper iets van wat ik heb geschreven, herlezen.

Mijn doel ligt voor me, nog niet achter me. Eens ik alles af heb, dan keer ik terug naar  het begin, niet eerder. Daarom kan ik nu zo snel vooruit gaan, daarom amuseer ik me ook zo sterk. Ik kan alles doen wat ik wil en als het later niet goed blijkt te zijn, dan verander ik het gewoon. It’s as simple as that.

Wat is jouw grootste motivatie tijdens deze maand?
Voor mij zijn er twee grote motivaties. De eerste daarvan is de statistiekpagina. Voor mezelf doet het heel veel dat ik mijn eigen proces op de voet kan volgen. Ik zie hoeveel woorden ik per dag schrijf en het motiveert me enorm om de tellers te zien veranderen. In het begin om je totale word count naar boven te zien gaan, maar eens je  de helft hebt bereikt vooral om de ‘nog te schrijven woorden’ steeds maar verder te zien zakken. Als ik bedenk dat ik op dag 1 van nul ben begonnen en ik nu op 64.025 zit, geeft me dat ongelofelijk veel moed om verder te gaan. De grafiek schiet steeds meer de hoogte in en elke keer als ik er naar kijk, voel ik trots voor mezelf.

De tweede reden is de grote steun die je krijgt van de andere kandidaten. Ik leerde NaNoWriMo kennen via een vriendin die het ook deed en ontdekte later dat ook nog anderen die ik kende eraan deelnamen. Nu houden we elkaar goed in de gaten en moedigen we elkaar steeds opnieuw aan. Het maakt niet uit wie er het minst of het meest woorden heeft, we gaan gewoon door. Zien hoe iedereen telkens zijn persoonlijke doelen bereikt, geeft me een enorme boost. Als ik bijvoorbeeld merk dat iemand 5.000 woorden op een dag heeft geschreven, motiveert het me om dat ook te proberen. Geen competitie, maar wederzijdse steun en allemaal met hetzelfde doel: creëren en winnen.

Daar bovenop zijn er dan ook nog eens de mensen die je niet persoonlijk kent. Op alle mogelijke sociale netwerksites, steunen mensen elkaar in deze speciale reis. Ze stimuleren je om door te gaan, ze helpen je bij problemen en ze zijn er voor je.

Waarom zouden anderen aan NaNoWriMo mee moeten doen?
Als je niet graag schrijft, moet je er niet aan beginnen, want dan ga je eraan kapot. Maar voor wie graag schrijft en er toch nooit lijkt in te slagen, is het perfect. Wat ook je probleem is (te weinig zelfvertrouwen, te weinig doorzettingsvermogen, te weinig inspiratie…) NaNoWriMo helpt! Je hebt geen tijd om je zorgen te maken, want je moet vooruit. Schrijven is de enige boodschap en het mag totale shit zijn, het enige wat telt is het aantal woorden. Dat is een enorm goede oefening.

Je hebt geen tijd om aan jezelf te twijfelen en editing mag niet. Je wordt verplicht om door te zetten, want anders haal je het niet. En inspiratie krijg je alleen maar door te blijven schrijven, dat is misschien wel de allerbelangrijkste les die ik deze maand heb geleerd.

Heb je een schrijftip die andere deelnemers door deze maand heen kan helpen?
Schrijf. Er zijn genoeg excuses te vinden om het niet te doen, maar ik heb persoonlijk ondervonden dat het ontzettend helpt om elke dag te schrijven, ook als het niet goed lijkt te lukken. Het gemakkelijkste is om op te geven en de volgende dag opnieuw te proberen, maar dat is niet hoe het werkt. Zelf ervaar ik dat de eerste 800 woorden telkens de moeilijkste van de dag zijn. Soms doe ik er echt uren over om ze op papier te krijgen, maar eens ik er doorheen ben, lijkt het ineens allemaal vanzelf te komen.

Door elke dag opnieuw voor de word count van 1667 te gaan, creëer je routine en dat is iets wat een mens nodig heeft. We bestaan uit rituelen en routines en als je schrijven er deze maand één van maakt, kan het bijna niet mislukken. Zie de woorden die je moet schrijven niet als een straf, maar geniet ervan.

Als tweede: wacht niet op inspiratie. Bij vorige verhalen heb ik vaak die fout gemaakt. Het is echter zo dat als je schrijft, je verhaal vanzelf verder gaat. Er komt altijd wel iets in je op, zelfs al is het een beschrijvende scene van een doodgewoon ochtendritueel. Ook dat kan leiden tot een nieuwe invalshoek, een nieuw idee…

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.