Waarom je nooit tijd hebt om te schrijven

Wat is het moeilijkste aan schrijven? Zinnen formuleren? Een verhaallijn bedenken? Personages voor je zien? Synoniemen bedenken voor woorden die vaker terugkomen? Misschien, maar meestal krijg je een ander antwoord wanneer je deze vraag stelt: ervoor gaan zitten. Niet het schrijven zelf, maar achter je laptop kruipen en je schrijfprogramma opstarten, dát is het moeilijkste. Vandaag beantwoord ik deze vraag van ProBlogger: ‘What do your readers have a hard time doing?’

Tijd vinden om te schrijven. Dat is voor de meeste aspirant-schrijvers moeilijk. Ook ik worstel ermee, zoals ik vorige week liet zien in een blogpost over hoe mijn leven eruit zou zien wanneer tijd geen obstakel was. Iedereen heeft het druk, je moet studeren, werken, fitnessen, eten, bloggen; als een dag twee keer zo lang duurde, zouden we die dag nog steeds met gemak kunnen vullen. Een andere blogger verwoordde het zo:

‘When you decide to write, the universe does not say, “How wonderful that you fancy yourself a writer, I’ll give you three hours off of your job every day so you can fulfill your destiny.”’

– Rachel Randall

Helaas is het universum niet zo invloedrijk. Drie uur per dag aan schrijven besteden is veel als je een druk leven leidt. Maar waar komt het door dat het ons vaak niet eens lukt om een halfuurtje of uurtje vrij te maken om even ongestoord te schrijven? Als je weet waar het vandaan komt, kun je het ‘probleem’ tenminste aanpakken. Volgens mij zijn er drie hoofdredenen waarom we nooit tijd hebben om te schrijven.

1. Schrijven heeft geen directe noodzaak

Ja, de verhalen die je te vertellen hebt zijn belangrijk. En je wil ze opschrijven. Maar als je dat niet doet, heeft dat geen directe consequenties. Terwijl je van de andere taken (niet studeren, niet werken, niet eten) wel de gevolgen ondervindt. Als je een deadline mist, krijg je geen cijfer en moet je misschien het jaar overdoen. Als je niet op je werk komt, is je baas niet blij. En als je niet eet, nou ja, vul maar in. Als je niet schrijft, wat gebeurt er dan? Niets. Misschien voel je je even schuldig, maar er is niemand die je erop aanspreekt.

2. Schrijven geeft niet meteen voldoening

Schrijven is een vreemde hobby. Veel hobby’s geven je meteen een voldaan gevoel. Als je een uurtje blogt en je blogpost online zet, ben je tevreden. Als je een gerecht maakt en op tafel zet, kun je er meteen van genieten. Bij schrijven is het resultaat niet meteen iets waar je tevreden mee kunt zijn. Schrijven begint met slecht schrijven, erin komen, een paar zinnen schrijven die je wél goed vindt en vervolgens het eerste gedeelte schrappen. Schrijven kost naast tijd ook moeite waardoor het minder aanlokkelijk is om ermee te beginnen.

3. Schrijven neem je niet serieus genoeg

Schrijven is vaak iets wat je erbij doet. Logisch, want je studie en werk zijn zaken die móéten, schrijven mag je in je vrije tijd. Het gevaar is wel dat je het daardoor minder serieus neemt. Dat er na het stellen van prioriteiten (ik schrijf eerst dit verslag, ik mail eerst die collega, ik ga eerst even koken, etc.) geen tijd meer overblijft om te schrijven. Als je wil schrijven, moet je daar bewust tijd voor vrijmaken en zelfs inplannen. Anders verschuift het onderkant van je to-do lijstje en komt er niets meer van terecht.

Persoonlijk en informatief bloggen is hartstikke moeilijk. Of niet? ProBlogger deelde een lijst met 56 onderwerpen voor zakelijke blogs. Elke zaterdag kies ik een onderwerp uit waarover ik blog om te zien dat ‘zakelijk’ en persoonlijk bloggen best samengaan. Foto door: North Charleston

Welke redenen heb jij om niet te schrijven?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.