Omarm belachelijk dure opschrijfboekjes

‘Vijftien?’ Ik hoorde het ongeloof in haar stem, en schudde mijn hoofd. ‘Nee,’ zei ik. ‘Zestien.’ Haar ogen verwijdden zich en ze keek naar het simpele, zwarte boekje dat in mijn handen rustte. Een Moleskine, van bijna zestien euro. ‘Je bent gestoord, echt.’ Ze keek er nog eens naar, pakte hem op, bladerde erin en gaf hem toen terug. ‘Voor zestig cent heb je een schrijfblokje van honderd velletjes. En jij betaalt vijftien euro voor dit ding?!’ ‘Zestien.’

Ze is niet de enige die het onbegrijpelijk vind dat ik het liefst in notitieboekjes schrijf die je afrekent met een biljet in plaats van muntjes. Vrienden, kennissen, mensen die ik ontmoet in de trein. Familie. ‘Wat is er dan zo speciaal aan?’ vroeg iemand laatst. ‘Je wordt gewoon opgelicht, je betaalt puur voor het merk.’ ‘Of voor dat zuurvrije papier,’ reageerde een ander. Ik heb mijn hoofd geschud, zoals altijd, en zei: ‘Nee, ik betaal voor het gevoel.’ Ook zoals altijd.

Het schrijft fijner, en ondanks dat je het verschil merkt met goedkoper papier, is het wellicht geen zestien euro waard. Daar kun je bijna drieduizend schrijfblokvelletjes van kopen. Toch geef ik het er graag voor uit. Voor het gevoel. Het speciale Moleskine-gevoel waardoor het lijkt alsof alle woorden die je opschrijft onderdeel uitmaken van iets fantastisch.

Zestigcent

Vanaf vandaag heb ik een beter excuus, want hoewel ik mijn uitgaven prima kan verantwoorden onder het mom van een hobby, heb ik toch iets sterkers nodig. Al is het maar om niet meer met zulke verwijde ogen geconfronteerd te worden. Ik ontdekte een artikel waarin een nieuw boek werd besproken, ‘Daily Rituals’. In het boek worden de vaak vreemde gewoonten van schrijvers, filosofen en andere creatievelingen beschreven. Zoals dat Hemingway speciale potloden kocht en Balzac vijftig koppen koffie per dag dronk.

De schrijver van het artikel haalde de belangrijkste eruit. Hou een routine aan, maak iets en bekijk het kritisch, creëer meteen nadat je wakker wordt, ga met vrienden op stap in de avond, beweeg en – dat geweldige excuus waar ik het over had – omarm vreemde rituelen.

‘It’s striking to see how many of these creatives start their workday with a compulsive ritual: whether it’s Stephen King arranging the paper-edges just so, or John Grisham feeling compelled to write the first word of the day at precisely 5:30 a.m. It’s incredibly useful, because it gets things moving.’

Waarom zou je je woorden opschrijven in een goedkoop schrijfblokje dat die woorden geen recht doet? Omarm eens een vreemd ritueel, schrijf in een wat duurder exemplaar. Want als jij je woorden niet serieus genoeg neemt om ze in een waardevol opschrijfboekje neer te pennen, wie dan wel?

Eigen foto’s.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Ik koop ook dure notitieboekjes en het erge is dan nog dat ik er niet veel in schrijf – ‘k vind ze daar te mooi voor…
    ‘k heb wel nog nooit Moleskine gekocht. Die boekjes vind ik toch niet speciaal genoeg om er €16 voor neer te tellen. Ik ben en blijf verslaafd aan paperblanksboekjes 🙂 http://paperblanks.com/be/fr/

  • Maikel

    Leuk stuk om te lezen met een goede boodschap. Zolang je zelf een goed gevoel hebt bij de Moleskine opschrijfboekjes zou ik deze boekjes gewoon blijven kopen. (zo te lezen blijf je dit ook gewoon doen, mooi zo)

    Ik denk dat iedereen (stiekem) wel een bepaald ritueel/gewoonte heeft waar andere mensen vreemd van opkijken. Dit moet echter niet uitmaken zolang je je er zelf maar goed bij voelt.

  • Die opschrijfboekjes zijn ongetwijfeld goedkoper én gezonder dan – noem eens wat – een pakje sigaretten per dag, dus…