Wat betekent onze drang om online te zijn voor ons schrijverschap?

Het bestaat: een student die een jaar lang geen computer, tablet of smartphone gebruikte. Zijn vrienden konden hem alleen bereiken via de huistelefoon en, lekker ouderwets, het antwoordapparaat. Het is oud nieuws, want hij was in september 2013 al te gast bij Pauw & Witteman. Deze week keek ik de uitzending terug, omdat het me fascineert. Dat iemand die een jaar lang offline leeft zoveel media aandacht krijgt, bewijst dat het internet een onmisbaar deel van ons leven is geworden.

[heading margin_top=”14″]Ik beken: zo’n tien uur per dag vind je me online[/heading]

In de uitzending vertelde hij hoe het idee in hem opkwam: ‘Ik heb bijgehouden hoeveel uur per dag ik online was. Dat was zo’n vijf uur.’ Een andere gast gaf toe zelfs op vakantie een simkaart gekocht te hebben, zodat hij in de jungle toch 3G verbinding had. Ik lachte erom, maar zelf breng ik het er niet beter vanaf. Ik heb uitgerekend hoeveel uur per dag ik online ben. Nu ik stage loop is dat behoorlijk veel: zo’n tien uur per dag breng ik achter de laptop door.

We zijn hartstikke verslaafd.

Nu ik weet hoeveel uur ik in het blauwe licht van allerlei schermen doorbreng, vraag ik me af of dat erg is. Niet voor je ogen of voor je rug, maar voor de tijd die je aan schrijven besteedt. Ik kan me herinneren dat ik vroeger schriften vol verhalen schreef en me zelfs aan gedichten waagde. De afgelopen jaren heb ik de schriften verruild voor notitieboekjes en vooral: mijn laptop.

[heading margin_top=”14″]Oordelen over offline versus online is onmogelijk[/heading]

Niet alleen om te schrijven, maar vooral om te bloggen. Hoewel ik vroeger meer offline schreef, voel ik me door het bloggen meer verbonden met het schrijven. Van andere bloggers hoor ik dat zij dat ook zo ervaren. Alsof ze bewuster in het leven staan en meer bezig zijn met de dingen die er voor hen echt toe doen. Ook dichter Pim te Bokkel vertelt in een interview dat zijn poëzie as echt van de grond kwam door het internet, omdat hij toen met andere dichters in contact kwam. Oordelen over offline versus online is onmogelijk. In plaats van goed (meer offline zijn) of fout (meer online zijn), gaat het misschien meer om keuzes.

Online is geen betere of slechtere wereld dan offline, maar wel een heel andere. Of tien uur per dag veel is, hangt volgens mij ook af van wat je online zoekt en wat je eruit haalt. Als ik tien uur kan schrijven in ZenWriter, zou ik een fantastische en vooral productieve dag hebben. Dan zijn die uren voor mij nuttiger dan wanneer ik offline de rust opzoek. Het zijn allemaal keuzes, overwegingen. Als ik ze voor mezelf op een rijtje zou zetten, zou het er zo uitzien:
OnlineOffline

 

 

 

En dan is het de vraag: waar kies je voor? Kies ik ervoor om m’n favoriete blogs te lezen of pak ik de nieuwste van Franca Treur erbij? Kies ik ervoor om een nieuwe blogpost te schrijven of te beginnen aan een kort verhaal? Wil ik ‘even niets’ of wil ik meer informatie, meer leren, meer prikkels? Blog ik iedere dag of schrijf ik iedere dag in m’n notitieboekje?

Keuzes. En soms vraag je je af: wat moet ik op dit moment kiezen?

Wat denken jullie: is online juist een zegen of een vloek voor de schrijver?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Ik breng ook heel wat uren achter de laptop door, ik durf het niet uit te rekenen 😉

  • Overigens merk ik dat ik het door alle ‘snelle’ teksten steeds lastiger vind om er rustig een papieren boek bij te pakken.

    • Linda Rosalinde Markus

      Ja, dat heb ik ook! Je raakt zo gewend aan snelle en middellange teksten dat de tijd nemen voor een roman lastiger wordt.

  • Ik weet niet hoeveel uren ik dagelijks aan internet besteed, maar er zijn wel dagelijks een aantal sites die ik bezoek. Ik vind het leuk om andere mensen te ‘bespioneren’. Wat houdt ze bezig? Maar ik vind het ook leuk om zelf dingen te delen. Niet alles, maar wel over schrijven bijvoorbeeld. Ik heb lang getwijfeld over mijn blog, maar ben wel blij dat ik het heb gedaan. Ik doe het vooral voor vreemden, mensen die ik ken weten niet van het bestaan af. Soms heb ik een dag zonder bezoekers, maar daar gaat het niet om. Het gaat erom dat je iets kwijt wilt en het kwijt kunt… En ja, als mensen die je in het echt niet kent laten weten wat ze van je geschreven stukje vinden, is dat toch speciaal.

    Ach, ik kan me een leven zonder internet niet eens meer voor stellen.

  • Lilith_8

    Heel toevallig was ik gisteren over hetzelfde onderwerp aan het denken. Waar ik vroeger altijd zei: “Als je wil schrijven, blog dan!”, ben ik nu geneigd om daar het woord ‘niet’ achter te plaatsen. Mijn tijd kruipt veel meer in het bedenken van blogjes dan in het bedenken van een goede plotlijn. Blogjes schrijven is ook zoveel gemakkelijker: in maximum twee uur staat het lapje tekst op virtueel papier en kan het op het web gegooid worden…
    Bloggen gaat voor mij niet ten nadele van het lezen, want ik lees nog genoeg romans, maar wel ten nadele van het schrijven, ook al heb ik er tegelijkertijd veel uit geleerd. Misschien is het nu gewoon een moment waarop ik denk dat ik beter écht begin aan het omzetten van de droom in de daad.

  • karin

    ik lees ook als ik de laptop gebruik. informatie vergaren kan op allerlei manieren…

    • Linda Rosalinde Markus

      Klopt, dat zeg ik ook in het artikel hierboven. Alleen merk ik dat ik online veel meer artikelen en blogs lees dan verhalen of boeken. Die lees ik vooral offline. Maar je kunt natuurlijk ook online lezen. 🙂