Blog jij nog? Google vergeet je nooit

‘Jij blogt niet meer hè.’ Het was geen vraag, eerder een constatering. Blog ik niet meer? Sinds wanneer dan? ‘Jawel,’ zei ik tegen de bekende, ‘alleen nu even niet.’ Tegelijkertijd kon ik niet zeggen wanneer weer wel. Ineens drong het tot me door: een maand – of langer – niet bloggen, betekent dat je niet meer blogt. Simple as that.

Als je druk bent met andere dingen, is je blog het eerste dat naar de onderkant van je prioriteitenlijstje verdwijnt. Het deed me denken aan een online multiplayer game die ik jaren geleden speelde. Ik speelde het steeds vaker, want doordat ik teams vormde met anderen, voelde ik de druk om online te zijn. Om mee te doen. Uiteindelijk kostte het me teveel tijd, dus stopte ik. Alleen noemde ik het niet zo en verwijderde ik mijn account niet.
Dan was ik niet echt gestopt, maar er alleen even tussenuit.

Sindsdien heb ik het spel nooit meer opgestart.

Om met iets te stoppen, hoef je niet eerst te zeggen dat je gestopt bent. Een tijd niet bloggen is genoeg om de indruk te wekken dat je niet meer blogt. Er verschijnt niets online, dus je blogt niet. Zo bleef ik geloven dat een blogger die ik jarenlang volgde, maar door tijdgebrek op een bepaald moment niets meer publiceerde, nog altijd blogde. Nu even niet, maar straks, later, in de toekomst. Ook die blogger heeft geen blogpost meer online gezet.

Tegelijkertijd betekent het niet dat wat je hebt opgebouwd ook echt verdwijnt. Een blogpost die ik een jaar geleden schreef over communicatie en hockey dook laatst ineens op tijdens een college. Iedere week namen we een artikel mee, en een medestudent vond die blogpost bij de lesstof passen. Ik was allang vergeten dat ik het geschreven had, maar Google niet.

Online verdwijnt niemand.

Ergens mee stoppen betekent niet dat het verdwenen is. Of dat je niet iets nieuws kunt doen. De blogger die, ondanks mijn hoop, niets meer heeft gepubliceerd, is wel begonnen met een wekelijkse nieuwsbrief. Hoewel ik veronderstelde dat een nieuwsbrief vanuit een persoon (voor een persoonlijk blog) niet zo succesvol is – omdat het vaak meer tijd kost dan het oplevert én het wegens tijdgebrek toch vaak min of meer een kopie wordt van de laatste blogposts – is deze nieuwsbrief echt interessant.

Dus met iets stoppen, biedt ook weer een mogelijkheid om iets nieuws te creëren. Dat is wat ik nu doe. Bloggen op een lager pitje zetten om meer tijd te steken in Lood en m’n eigen bedrijfje. Iets nieuws opzetten. En dan weer snel terug naar m’n roots: vaker bloggen!

Ik stop niet, maar blog minder.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Pingback: Kletspraatjes #6 - Ik besteedde de hele week aan lezen()

  • Emily

    Ik vind het ook altijd zo gek dat mensen dat dan meteen denken. Je hebt het helemaal goed verwoord.

  • dat komt omdat ze niets nieuws meer lezen. je bent ondergedoken. maar inderdaad, als ik het wat drukker heb dan normaal en ik minder blog, is men nog steeds via google via allerlei zoekwoorden aan het lezen. soms zijn er zelfs dagen bij dat die oudere blogs in de statistieken nog best hoog scoren. neemt niet weg dat ik je blogposts mis!

  • Eigenlijk is het een compliment. Omdat het diegene is opgevallen! Hij of zij mist je! Ik zat net na ons gesprek te denken dat ik misschien vergeten was om je in mijn feedly te zetten, omdat ik al zo lang niets meer van je gezien had. Maar zie, er is een logische verklaring. Zelf denk ik dat het gewoon niet uitmaakt. Je bent dat bloggen naar niemand verplicht! Het gaat om de lol.