Hoe PortAventura door slechte communicatie de pretparksfeer verpest

Toen ik met een kennis over mijn vakantieplannen sprak, vroeg hij me of ik weleens naar een Disney park was geweest. Net als alle andere kinderen die opgegroeid zijn met de figuurtjes van Walt Disney, droomde ik vroeger van het bezoeken van één van de Disney parken. Het is een van de weinige dromen die ik tot nu toe ook echt waarmaakte, dus ik knikte. ‘Dan moet je echt naar PortAventura, het Spaanse Disney. Je zit er toch vlakbij.’ Hij vertrouwde me toe dat hij eens in de zoveel tijd speciaal naar Spanje reist om het pretpark te bezoeken.

[heading margin_top=”14″]Lange wachtrijen mijden? Betalen![/heading]

Hij was zo overtuigend dat we zijn advies opvolgden. PortAventura is verdeeld in zes themagebieden: Mediterrània, China, México, Far West, Polynesia en SésamoAventura. Elk gebied is helemaal in de bijbehorende stijl afgewerkt. In Far West loop je door een western dorp, compleet met saloons, country muziek en cowboyshows. In China loop je over een miniatuur-versie van de Chinese muur en in Mexico eet je kiptaco’s. Mede door de aandacht voor details was het net Disney. We waren enthousiast, tot we ook echt attracties wilden doen.

Het park lijkt namelijk zoveel op Disney, dat ze ook het systeem hebben overgenomen waarmee bezoekers sneller in attracties kunnen. Bij Disney heet het Fast Pass en kun je voor één attractie tegelijk een kaartje halen met daarop een tijd. Op dat tijdstip hoef je niet in de reguliere rij te wachten en kun je gewoon doorlopen, waardoor je de lange wachtrijen mijdt. Iedereen krijgt een kans om voor een bepaalde attractie een keer korter in de rij te staan.

Bij PortAventura heet het systeem Express Pass en het werkt nét even anders. Je haalt niet voor één attractie een gratis kaartje om door te kunnen lopen, maar je koopt een bandje waarmee je onbeperkt en legitiem mag voordringen bij elke attractie. De bandjes zijn prijzig: voor dertig tot vijftig euro kun je de hele dag voordringen bij attracties naar keuze. Een waardeloos systeem voor wie niet wil betalen. In twee dagen hebben we zes (van de 50) attracties gedaan.

Ruim een uur wachtten we voor de wildwaterbaan, een attractie die minder dan twee minuten duurde. Bij een Mexicaanse vuurtempel stonden we tweeënhalf uur in de rij. Terwijl we wachtten, zagen we hoe de mensen mét bandjes via een speciale deur naar binnen mochten. Voor elke tien reguliere bezoekers mochten er zo’n dertig Express Pass’ers naar binnen. Zij zagen ons ook, machteloos wachtend achter een hekje, zonder de dure bandjes die hun dragers automatisch voorrang geven.

IMG_6558

[heading margin_top=”14″]Het Express systeem brengt een verkeerde boodschap over[/heading]

Achter ons in de rij stonden mensen die boos werden, hun stem verhieven tegen het personeel. Ze waren woedend, wachtten al uren in de hitte en moesten lijdzaam toezien hoe de ruimte steeds voller raakte met Express Pass’ers. Baby’s huilden, alle gezichten stonden op standje chagrijnig en het personeel kon er niets aan doen. Nog steeds begrijp ik niet waarom Port- Aventura de keuze heeft gemaakt voor het frustrerende Express Pass systeem, terwijl het Fast Pass systeem van Disney zoveel eerlijker is.

Ja, tuurlijk, de Express Pass is commerciëler. Bezoekers betalen ervoor. Het is een afweging: een extra manier om geld te verdienen vs. een slecht imago van het park. Want dat het huidige systeem slecht is voor het park weet ik zeker. Om twee redenen:

1) Het vervreemdt PortAventura van de Disney-associatie die het zo graag wil oproepen
2) De attracties kunnen de verwachtingen niet meer waarmaken

Bij Disney draait het om blije bezoekers. Alles is erop gericht om het de bezoeker naar de zin te maken. Zoveel mogelijk bezoekers moeten het park met een glimlach verlaten en daar doet Disney alles aan: van het aanbod aan restaurants tot trainingen voor het personeel. In PortAventura zag ik veel chagrijnige mensen, mensen die de hele dag wachten en daar moe en gefrustreerd van werden. Reguliere bezoekers glimlachten niet aan het einde van de dag.

Daarnaast groeien de verwachtingen voor attracties wanneer je er tweeënhalf uur op moet wachten. Door de gigantische rij voor de Mexicaanse vuurtempel verwachtte ik een grootse attractie. Hoe langer je wacht, hoe meer de verwachtingen groeien. Als je eenmaal aan de beurt bent, zijn de verwachtingen zo hoog dat de attractie ze nooit meer waar kan maken. Het valt altijd tegen. ‘Was dit het nou?’ Altijd.

Ik heb getwijfeld of ik deze blogpost moest schrijven. Het zat me hoog, de situatie in het park, en ik wist niet precies waarom. Tot ik bedacht dat het eigenlijk allemaal om communicatie draait. Met de Express Pass geeft PortAventura reguliere bezoekers de boodschap dat ze minder zijn dan de bezoekers die meer geld betalen. De Express Pass’ers krijgen daardoor haatdragende blikken van reguliere bezoekers als ze ‘voordringen’ en dat alles verpest de sfeer.

Zonde van een park dat zo’n waardig alternatief voor het bekende Disney leek.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.