Als schrijver of blogger kies je je publiek niet, het publiek kiest jou

‘Ik heb een boek geschreven voor mensen die nooit lezen,’ zei de net gedebuteerde Yuki Kempees. We waren in het prachtige Tropenmuseum waar de Jonge Schrijversavond onderdeel uitmaakte van het Nachttour programma. Met vier (redelijk) jonge schrijvers praatten we over uiteenlopende onderwerpen. Van de voor- en nadelen van hun etnische identiteit tot de zwartepietendiscussie. Natuurlijk werd ook de toekomst van het boek en daarmee de toekomst van jonge schrijvers besproken. Wat kunnen ze ertegen doen? Kempees’ oplossing: nadenken over hun publiek.

[heading margin_top=”14″]In de toekomst is de schrijver volgens Kempees ook marketeer[/heading]

Er zijn weinig mensen die op dit moment niet vinden dat het met de boekenbranche slecht gaat. Yuki Kempees is één van die mensen. Volgens zijn uitgever Mai Spijkers gaat het niet per se slechter met het boekenvak dan jaren geleden, omdat het niet zo is dat ze vroeger wel tien miljoen boeken verkochten. De boekenbranche is negatief in het nieuws door de faillietgang van Polare, maar dat maakt de jaren daarvoor niet automatisch beter of succesvoller.

Bovendien ziet Kempees lezen als iets essentieels: ‘Een boek is een heel selectief gezelschap. Mensen die een boek lezen willen erover praten en dat heeft een soort identiteitsverlenging voor hen.’ Dat mensen zich met een boek identificeren en daar een stukje identiteit uithalen, betekent dat lezen voor hen essentieel is en daardoor niet zomaar zal verdwijnen. ‘Als je als jonge schrijver debuteert, moet je heel goed kijken naar wie je boek gaat lezen en wie geïnteresseerd is in je boek.’ Uit zijn woorden blijkt dat Yuki goed heeft nagedacht over wie zijn publiek is.

‘Ik heb mijn boek niet per se voor het literaire publiek geschreven, maar voor het publiek dat eigenlijk nooit een boek koopt. Dat komt omdat ze niet weten wat voor boek ze willen lezen. Ik keek rond in mijn vriendengroep die bestaat uit jonge, studerende mensen. Zij vinden het heel leuk om een boek te lezen. Maar het mag geen huiswerk zijn, het moet een boek zijn ter vermaak. Zo’n boek wilde ik schrijven. Daarna ben ik gaan kijken hoe ik het bij die mensen kan krijgen die niks weten van de literatuur. Dat is de toekomst van het boekenvak, dat je op andere verkoopvlakken moet denken om je boek aan de man te brengen.’

[heading margin_top=”14″]Jij kiest je publiek niet, je publiek kiest jou[/heading]

Tijdens een Google Hangout over bloggen kwam diezelfde vraag naar voren. Voor welk publiek schrijf je? En moet je dat weten? Op die momenten valt het me op hoe schrijven en bloggen met elkaar samenhangen. Het zijn beide media die je een podium geven en als je volhoudt, ook een publiek. En daarmee komt de vraag wie dat publiek dan precies is en wat je met dat podium hoopt te bereiken. Ik heb na anderhalf jaar bloggen besloten me meer op een niche te richten en wanneer je dat doet, kies je automatisch voor een specifieker publiek.

Eerst antwoordde ik dan ook dat ik voor jonge schrijvers blog, mensen zoals ik die een droom hebben maar door hun omgeving niet gestimuleerd worden om er werk van te maken. Die mensen wil ik inspireren. Toen ik iets langer nadacht, besefte ik dat het eigenlijk niet uitmaakt welk publiek je voor ogen hebt. Je kunt je publiek niet kiezen uit een lijst met honderd opties of ervoor zorgen dat je blog alleen door die doelgroep gelezen wordt. Blogger Karin Ramaker weet dat en blogt daarom voor iedereen die denkt iets aan haar blog te hebben. Dat is breed, maar kan het wel kleiner?

Hoewel ik eerst in de illusie leefde dat het echt vrijwel alleen jonge schrijvers met een droom waren die mijn blog lazen, kwam ik er al snel achter dat ook mijn publiek breder is. Niet alleen het publiek dat ik gekozen heb leest hier mee, ook een paar docenten spraken me tijdens colleges aan op blogposts die ik geschreven heb. Af en toe blijken zelfs gepubliceerde schrijvers mee te lezen en vrienden die niet eens zoveel met schrijven hebben.

Het publiek dat je voor ogen hebt, wordt dus altijd breder dan je van tevoren dacht. Het is onmogelijk om te bepalen wie jouw blog of boek zal lezen, want jij kiest het publiek niet. Het publiek kiest jou. Ook als het eigenlijk niet de doelgroep is die jij voor ogen had of de mensen waar je in eerste instantie voor schreef. Als je goed schrijft en onderwerpen aanraakt die dicht bij jezelf liggen, is er interesse vanuit allerlei hoeken.

Schrijf gerust voor de student die nooit een boek leest, maar wees niet verbaasd als een doorgewinterde lezer het ook op zijn nachtkastje heeft liggen.

Schrijf jij voor een bepaald publiek?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Ik schrijf voornamelijk voor leeftijdsgenoten. Toch zou ik ook graag een kinderboek willen schrijven, vooral omdat ik als kind eigenlijk veel liever las dan nu. Het lijkt me prachtig als kinderen helemaal meegezogen worden in je verhaal 🙂

  • karin

    mensen zijn niet in hokjes te plaatsen. dat willen we wel heel graag, want dat is minder vaag. doordat mensen niet in hokjes te plaatsen zijn hebben ze ook een breder blikveld (hopelijk) zodat ze ook meerdere interesses hebben. niche? prima. helemaal niet erg om je een beetje te focussen. maar vergeet niet dat meerdere mensen geïnteresseerd kunnen zijn en blog ook voor hen.